Piękny Stefan w Winylowych

Muzyka to niego hobby. Zaczynał kiedyś od hip hopu i wyprodukował kilka płyt. Grupa nazywała się Sfera i
nigdy nie wydała całej płyty na legalu ale to już stare czasy…

Od czasu do czasu Piękny Stefan robi jeszcze bity ale tylko dla znajomych jak bardzo proszą :)
Kilka lat temu złapał bakcyla drum and bassu. Jeden z pierwszych kawałków jakie zrobił to był remix Mariki – Moje Serce.
Remiks spodobał się Marice na tyle ze wydała go na winylu razem z kilkoma innymi remiksami. I to jest jedyny legalnie wydany kawałek Pięknego Stefana. Na razie nie gra na żywo. Chciałby w przyszlości grać liveacty ale dopiero nad tym pracuje. Zwykłe granie płyt jakoś go nie kręci tak bardzo.

Piękny Stefan jest związany z Warszawskim kolektywem didzejów Drumatic Association który organizuje imprezy DNB.

Marika – Moje Serce PieknyStefan Remix by PieknyStefan

PieknyStefan – W twarz by PieknyStefan

Boogie Brain presents: wywiad Catz ‘N Dogz

Wywiad ze szczecińsko-berlińskim duetem Catz ‘N Dogz podczas imprezy Boogie Brain presents: Catz ‘N Dogz Escape from Zoo release party, która odbyła się 30 paźdzernika 2010 w szczecińskim City Hall.

W ciągu trzech lat działalności Catz ‘N Dogz (Wojtek Tarańczuk i Grzesiek Demiańczuk) stali się najciekawszymi przedstawicielami polskiej muzyki tanecznej na świecie. Dobitnym tego dowodem jest drugi album zespołu “Escape from Zoo”, pokazujący, że szczecinianie są w jeszcze lepszej formie niż poprzednio.

2 Pac Shakur – sylwetka

Tupac Amaru – drugie imię Lesane – można przetłumaczyć z języka arabskiego jako „świetlista żmija”, a nazwisko Shakur – „wdzięczny Bogu”.
Tupac jeszcze zanim się urodził spędził w brzuchu matki parę tygodni w więzieniu. Jego matka – Alice Faye Williams była niezwykle zaangażowaną aktywistką jednej z komórek Czarnych Panter – radykalnej grupy walczącej o prawa Afroamerykanów. W związku z licznymi zarzutami o konspiracyjne działania Afeni Shakur często trafiała do więzienia, analogicznie zresztą jak biologiczny ojciec Shakura, który zmarł 2 dni po zakończeniu odsiadki ostatniego wyroku. Tupac w dzieciństwie nie miał okazji, by spędzić więcej czasu z ojczymem, który dostał wyrok 60 lat więzienia za napad rabunkowy w ramach działalności Czarnych Panter. Sąd uznał ten napad za konspirowanie przeciwko USA.
Jak widać, od dzieciństwa Tupac był wychowywany praktycznie tylko przez matkę. Karą za liczne występki młodego Shakura było czytanie artykułów w NY Times, a następnie odpytywanie z ich treści. Mimo tych zabiegów, które mogły poprawić pamięć młodemu Tupacowi, nauka Shakurowi nie przychodziła łatwo. Mogło to być spowodowane ciężkimi warunkami, w jakich przyszło mu dorastać. Rodzina Shakura, targana licznymi problemami finansowymi raz po raz zmieniała miejsca zamieszkania – najpierw przenieśli się z Bronxu do Harlemu, a z czasem poza granice Nowego Jorku, mieszkając niejednokrotnie w schroniskach dla bezdomnych.
W wieku 12 lat Tupac odkrył w sobie pasję do uprawiania aktorstwa. Mieszkał wtedy na Harlemie i chodził do szkółki teatralnej o nazwie 127th Street Ensemble. Jego debiut sceniczny przypadł na wiek 13 lat i udział w przedstawieniu „Risin` in the Sun”.
Po przeprowadzce do Baltimore Tupac był uczniem Baltimore School For The Performing Arts, gdzie uczył się tajników aktorstwa i tańca. Tam bez wątpienia nabrał pewności siebie i zyskał uznanie u nauczycieli i rówieśników. Niedługo było dane Tupacowi szlifować swój talent aktorski w Baltimore. Rodzina Shakura przeniosła się do Oakland.
Kolejne przenosiny miały miejsce w dość krytycznym momencie w życiu Tupaca. Matka zaczęła nadużywać alkoholu i narkotyków. 2Pac, mimo wielkiego szacunku do niej, uciekł z domu i zdecydował się na życie na ulicy. Rzucił szkołę i zaczął pracować, na początku w pizzerii, potem, jak Notorious BIG, handlował narkotykami. Romans Tupaca z przestępczym życiem zbiegł się w czasie z poznaniem i pokochaniem muzyki rap. To też bez wątpienia przyczyniło się do wytworzenia przez rapera wizerunku i image Thug Life. Tupac zaczynał od pisania wierszy, z których potem układał hiphopowe teksty.
W początkowym okresie działalności 2 Pac występował pod pseudonimem MC New York, a jego pierwszymi grupami były: Strictly Dope, One Nation Emcees i Two From The Crew. Pierwszy tekst, napisany przez 2 Paca, traktował o obchodzeniu się z bronią. Inspiracją była śmierć jego kolegi, który zginął właśnie podczas zabaw bronią.
Będąc w Oakland poprzez swoją koleżankę 2 Pac poznał menadżera zespołu Digital Underground i dzięki zdobyciu tego kontaktu został tancerzem w koncertowej ekipie DU i przybrał pseudonim Rebel Of The Underground. Tupac, jako MC New York miał swój oficjalny debiut na EPce Digital Underground „His Is An EP Release”.
Tupac, zafascynowany rapem zaczął tworzyć pierwsze solowe kawałki. Pierwszy zbiór jego piosenek w formie albumu „2Pacalypse Now” wydała Interscope Records w 1991 roku. Spory sukces albumu otworzył Tupacowi drzwi do świata filmu. Pierwszą rolę dostał w niskobudżetowym gangsterskim „Juice”. Dobra kreacja aktorskia Tupaca sprawiła, że że raper dostał angaż w filmie „Poetic Justice”, grając w nim razem z Janet Jackson. Grał także w filmie „Nad Obręczą”.
W 1993 roku 2 Pac, zachęcony sukcesem pierwszego krążka, wypuścił drugi album: „Strictly For My N.I.G.G.A.Z.”. Tupac stał się najbardziej popularnym opryszkiem na mikrofonie, a to za sprawą gangsterskiego wizerunku – kreowanego przez siebie Thug Life -  i licznych konfliktów z prawem. Między innymi został oskarżony o spoliczkowanie fanki proszącej o autograf. Inna sprawa to zamieszanie w zabójstwo sześcioletniego chłopca, który zginął w wojnie gangu, którego członkiem był Tupac. W 1993 roku 2 Pac trafił na 10 dni do więzienia za pobicie jednego z fanów kijem bejsbolowym podczas koncertu. Postawiono mu też zarzut gwałtu na 19 letniej dziewczynie.
Kłopoty z prawem niewątpliwie hamowały karierę filmową Tupaca. Przez nie stracił główną rolę w filmie „Studenci”, bo pobił reżysera – Alberta Hughesa. Trafił na ponad miesiąc do więzienia. Stracił też rolę w filmie „Menace II Society”.
Po opuszczeniu więzienia 2Pac wraz ze znajomymi wypuścił na rynek kolejną płytę – „Thug Life”, na której prezentował swój nieodłączny wizerunek – Thug Life – pewnego siebie gangstera.
Znajomi Tupaca wspominają też, że oprócz gangsterski i kłopotów z prawem raper miał także inne, lepsze oblicze. Był skory do pomocy i chętnie pomagał. Planował utworzenie ligi sportowej dla dzieci, aby odciągnąć je od narkotyków i życia na ulicy. Podobną rolę miał też spełniać ośrodek dla dzieci i młodzieży, który planował utworzyć. Okazywał wielkie serce dzieciom. Pewnego razu przekazał 850 zabawek dla dzieciaków w dzielnicy Compton. Gdy rodzice umierającego chłopca powiadomili Tupaca, że ostatnią wolą ich dziecka było spotkanie z raperem, artysta poleciał do domu chłopca do Maryland i gdy ten umarł, zmienił nazwę jednej ze swoich firm na Joshua’s Dream (Marzenie Joshu`y). Tupac wspierał artystów, ale też interesował się zwykłymi ludźmi z ulicy. Przykładem tego są słowa Shocka G: „Jego mieszkania, od pierwszego począwszy, stawały się misjami, schroniskami dla ludzi, którzy byli w potrzebie, których gdzieś spotkał, a w których widział jakiś promyk nadziei.” 2 Pac posuwał się jednak często o wiele dalej, o czym mówił Young Noble, jeden z The Outlawz: „Pac kochał Nowy Jork. Pojechaliśmy na MTV Awards dwa dni przed tym jak został postrzelony w Vegas. Był szczęśliwy z tego, że jest w Nowym Jorku i że ludzie okazują mu miłość. Chodziliśmy po różnych okolicach na Manhattanie. Ludzie nie mogli w to uwierzyć. Ten czarnuch rozdawał na ulicy setki dolarów. Kazał mi trzymać swoją walizeczkę z całą kasą. Był naprawdę szczęśliwy, że jest z powrotem w Nowym Jorku. Wydaje mi się, że chciał mieć kontakt ze wszystkimi ludźmi stamtąd: raperami i zwyczajnie.”
W 1994 roku uznano go winnym molestowania seksualnego. Dostał cztery i pół roku więzienia. Dzień przed ogłoszeniem werdyktu – 30 listopada 1994 – przebywał w studiu, gdzie nagrywał utwór z Lil`Shawnem. Tupac został pięciokrotnie postrzelony i okradziony z biżuterii o wartości 40.000 dolarów. Rzekomo miał widzieć na półpiętrze Notoriousa i Puffa Daddyego i to ich obwinił o zamach. W ten sposób, co można zaobserwować w filmie „Notorious” właściwie na dobre rozpoczął się konflikt między East Coastem a West Coastem. Tupac szybko wypisał się ze szpitala w obawie o swoje życie. Postrzelenie Tupaca w listopadzie 1994 rozpętało na dobre konflikt między Wschodnim a Zachodnim Wybrzeżem USA. Upust swoim emocjom dał w utworze „Hit`Em Up”, w którym atakuje raperów ze Wschodu. W piosence dostaje się Notoriousowi, Puff Daddy`emu, Chino XL, Nasowi, Mobb Deep.
Notoriousowi zarzucał udział w zamachu na siebie, 30 listopada 1994. Międy raperami toczyła się walka o palmę pierwszeństwa w rapie w USA. Niegdyś ze sobą współpracowali, 2 Pac wprowadzał Biggy`ego na rapową scenę, ale incydent z listopada 1994 roku na dobre ich poróżnił. Do Puffa Daddy`ego miał pretensje o współudział w zamachu na siebie. Konflikt z Mobb Deep rozpętał się już na płycie Dogg Pound pod tytułem „Dogg Food”. W teledysku do utworu „New York, New York” Daz i Kurupt zostali przedstawieni jako olbrzymy kroczące ulicami Nowego Jorku. Nie spodobało się to Mobb Deep, którzy wraz z Tradgedy`m i Capowe`m&Noreaga`ą nagrali utwór „LA, LA”, oparty na tym samym samplu, co „NY, NY”. W późniejszym czasie Mobb Deep nagrali utwór „Survival of The Fittest”, w którym padają slowa „Thug Life – We still livin` it”. Nie spodobało się to 2Pacowi, który siebie uważał za jedynego prawowitego przedstawiciela ideologii Thug Life. Nasowi także zarzucał odwoływanie się do Thug Life.
Tupac zaczął odsiadkę wyroku za molestowanie seksualne. Podczas jego pobytu w więzieniu miała miejsce premiera jego kolejnej płyty „Me against the world”. Płyta odniosła ogromny sukces i zadebiutowała na pierwszym miejscu listy Billboardu.
Więzienie miało zły wpływ na Tupaca. Sytuację tą rozumiał Suge Knight, właściciel potężnej wytwórni Death Row Records. Pod koniec 1995 roku wpłacił kaucję 1,4 miliona dolarów za wyjście Tupaca z więzienia. W zamian Tupac zobowiązał się do przejścia do wytwórni Death Row i nagrać 3 albumy w barwach tej oficyny wydawniczej.
W 1996 roku światło dzienne ujrzał krążek „All Eyez On Me”, który także zadebiutował na pierwszym miejscu w zestawieniu Billboardu. Po wyjściu z więzienia Tupac zagrał w filmach: „Klincz” i „Gangsterskie porachunki”.
Według zeznań bliskich osób na kilka miesięcy przed śmiercią Tupac zaczął mieć obsesję, że niedługo zostanie zabity i w związku z tym zaczął nagrywać bardzo dużo utworów. Mówi się o 700 kawałkach nagranych dla Death Row, a także 3 płytach nagranych wspólnie z Dazem Dillingerem. Jak wiadomo, nie wszystkie kawałki rapera zostały opublikowane.
7 września 1996 Tupac był na walce Mike`a Tysona z Bruce`m Seldonem o mistrzostwo świata federacji WBA w boksie w hotelu MGM Grand w Las Vegas. Po walce udał się wraz z ekipą na afterparty do Club 662, gdzie już przebywał Tyson, a Tupac miał zagrać koncert z okazji zwycięstwa boksera. Gdy BMW 750, którym jechał Tupac, stanęło na czerwonym świetle przed wjazdem na skrzyżowanie, do samochodu rapera podjechał jasny cadillac, z którego padło 13 strzałów. Tupac został pięciokrotnie trafiony. Został szybko odwieziony do szpitala z licznymi ranami postrzałowymi. Raper zmarł w szpitalu w Las Vegas sześć dni później, 13 września 1996.
Morderstwo 2 Paca nigdy nie zostało do końca wyjaśnione i nie zapowiada się na to, by kiedykolwiek zostało. Sprawcy do dziś nie odnaleziono. Krótko po śmierci Tupaca został zabity kuzyn rapera – Kadafi, a także wokalistka z chórków – Yafeu Fula, która jechała z raperem feralnego 7 września, a która zgodziła się zeznawać.
Istnieje wiele sprzecznych teorii na temat śmierci Tupaca. Jedna z nich mówi o rywalizacji gangów Bloods&Crisps. Według innej teorii śmierć Tupaca nastąpiła w wyniku zemsty nieznajomego, z którym Tupac miał wcześniej bójkę (rzeczonym nieznajomym był Orlando „Babylove” Anderson, członek gangu Southside Crisps, który miał rzekomo ukraść złoty łańcuch komuś z ekipy Death Row i za to zostać pobity). Kolejna teoria głosi, że zamach został przygotowany przez Suge Knighta, który miał zamiar się zemścić na Tupacu za to, że ten odgrażał się, że odejdzie z Death Row. Inna teoria mówi o tym, że Tupac miał być zlikwidowany przez FBI w związku z powiązaniami z Czarnymi Panterami. Jeszcze inna teoria głosi, że śmierć Tupaca była efektem zamachu ze strony raperów ze Wschodniego Wybrzeża, czyli ekipy Bad Boy Records. Równie popularna jest teoria o upozorowanej śmierci Tupaca. CNN podała, że Tupac żyje i przebywa na Kubie. Dowodem na upozorowanie śmierci Tupaca miała być atmosfera wokół kolejnej produkcji Tupaca. Na „7th Day Theory” Tupac wystąpił pod pseudonimem Makaveli. Zarówno płyta, jak i pseudonim artysty nawiązywały do XVI wiecznego włoskiego twórcy Niccolo Machiavellego, który upozorował własną śmierć, by po 7 dniach powrócić i zemścić się na wrogach.
Po śmierci Tupaca wyszło wiele płyt z jego kawałkami. Pieczę nad biznesem sprawowała Afeni Shakur, która założyła Amaru Records. Na rynku pojawiły się chociażby: „R U Still Down”, „Still I Rise” czy „Belter Dayz”. Łączna sprzedaż płyt rapera wyniosła 38 milionów egzemplarzy. W 2003 ukazał się „Resurrection” – film o życiu Tupaca.

Dyskografia:
1991 2pacalypse Now
1993 Strictly 4 My Niggaz
1994 Thug Life
1995 Me Against The World
1996 All Eyez On Me
1996 The Don Killuminati – 7 Day Theory
1997 R U Still Down
1998 The Greatest Hits
1999 Still I Rise
2001 Until The End Of Time
2002 Better Dayz
2003 Resurrection OST
2004 Loyal To The Game
2006 Pac’s Life

Filmografia:
2002:  Biggie i Tupac   (Biggie and Tupac)
2001:  Witamy W Death Row   (Welcome To Death Row)
1997:  Klincz   (Gridlock’d)
1997:  Rhyme & Reason
1997:  Brudny glina   (Gang Related)
1996:  Bullet
1994:  Nad obręczą   (Above the Rim)
1993:  Poetic Justice-film o miłości   (Poetic Justice)
1992:  Miasto aniołów 2   (Juice)
1991:  Same kłopoty   (Nothing But Trouble)

2 Pac Shakur – biografia

Notorious BIG – sylwetka

Biggie rapem interesował się od młodości. Swoje umiejętności podnosił w grupach Old Gold Brothers i The Techniques. Ze względu na swoje ogromne rozmiary (ważył 180kg przy 1,80m wzrostu!) przyjął pseudonim Biggie Smalls. W wieku 17 lat porzucił edukację na rzecz ulicznego życia. Był dilerem narkotyków. Za handlowanie crackiem trafił na 9 miesięcy do więzienia. Właśnie w czasie odsiadki, jak pokazuje biograficzny film „Notorious” Biggie na dobre zajął się pisaniem hiphopowych tekstów.     W więzieniu Biggie miał nagrać kilka utworów, które utworzyły demo. Biggie rozesłał taśmy ze swoimi nagraniami. Jedna z kaset trafiła do didżeja Mister Cee  jednego ze współpracowników Big Daddy Kane`a, przez którego rapy Notoriousa dotarły do redakcji magazynu The Source. W ten sposób Biggie trafił do rubryki „Unsigned Hype”, prezentującej zdolnych podziemnych raperów, nie mających jeszcze na koncie wydanej płyty w legalnym obiegu. Jedna z taśm trafiła do wytwórni Uptown Records, w ręce Seana Combsa, szerzej znanego jako Puff Daddy. Ten, zachwycony umiejętnościami Notoriousa, zadecydował o utworzeniu Bad Boy Records. Biggie stał się pierwszym raperem w nowej wytwórni. Kontrakt płytowy pozwolił mu się ustabilizować i, przynajmniej na jakiś czas, porzucić handlowanie narkotykami. Puff Daddy postawił Notoriousowi ultimatum: ma skończyć z dilerką, wtedy będzie mógł robić karierę w rapie.
Za jego oficjalny debiut uznaje się na płycie z remiksami utworów Mary J Blige, z 1993 roku, Rok później przyszedł czas na jego debiutancki singiel „Juicy/Unbelievable”. Biggie bardzo szybko stał się najważniejszym raperem nowojorskiego undergroundu. W 1994 roku na rynku pojawił się jego debiutancki album „Ready to die”, który przywrócił Nowemu Jorkowi palmę pierwszeństwa na hiphopowej scenie, utraconą pod koniec lat osiemdziesiątych, równolegle z narodzinami kojarzonego z West Coastem gangsta rapu. Na „Ready to die” Biggie rapował równie ostro, jak gracze z Zachodniego Wybrzeża. Prezentował świetne storytellingi, opowiadał bezkompromisowe historie o ciemnej stronie ulicznego życia. Wiele z nich kończyło się strzelaninami i śmiercią rapera. W niektórych kawałkach Biggie bezpośrednio wyrażał chęć pożegnania się ze światem. „I don`t wanna live no more”, rapował.
Na fali sukcesu „Ready to die” Notorious pomógł w wydaniu albumu grupy Junior Mafia, w której rapowali jego znajomi: m. in. Lil`Kim, Lil`Tease i Trife. Pojawiał się gościnnie u innych wykonawców z obozu Bad Boy – m. in. w piosenkach swojej żony, Faith Evans, a także 112, Total. Nagrał wspólne numery z Michaelem Jacksonem i R. Kellym.
Biggie, jako człowiek o dużym temperamencie miał na koncie liczne konflikty z prawem. W 1995 roku został oskarżony o pobicie organizatora koncertu, który nie był w stanie zapłacić Notoriousowi za odwołany występ. W mieszkaniu rapera znaleziono narkotyki i broń palną, trzymaną bez potrzebnego zezwolenia.
O ile większość konfliktów była przez Biggiego załatwiana w sposób polubowny, o tyle mikrofonowe potyczki rapera obierały diametralnie inną drogę. Szczególnie żywiołowy był konflikt z byłym przyjacielem – 2 Pac`iem, znanym raperem z Zachodniego Wybrzeża. Gdy w 1994 roku Tupac został postrzelony i okradziony z biżuterii owartości 40000 dolarów w studiu nagraniowym,  zarzuty padły na Biggiego i Puffa Daddy`eggo. Choć wspomniana dwójka nie przyznała się do winy, rozpętany spór poróżnił obozy Deathrow i Bad Boy i w konsekwencji doprowadził do konfliktu między Wschodnim i Zachodnim Wybrzeżem.
Kiedy we wrześniu 1996 roku zastrzelony został Tupac, nie minęło wiele czasu, gdy Notorious i Puff Daddy stali się jednymi z podejrzanych morderstwa rapera z Zachodu. Biggie, od wielu miesięcy skonfliktowany z Tupac`iem, wyparł się wszystkich zarzutów. Wątek, jakoby Notorious miał być prowodyrem morderstwa Tupaca, powrócił w 2002 roku na łamach magazynu Los Angeles Times. Dziennikarskie śledztwo ujawniło, że Biggie miał rzekomo zlecić zabójstwo Tupaca za milion dolarów, a nawet miał dostarczyć broń, z której zabito Shakura. Śmierć Tupaca wstrząsnęła hiphopowym światem i była dowodem na to, że mikrofonowe bitwy wydostały się spod kontroli.
Nieszczęśliwie, hiphop potrzebował jeszcze jednej ofiary, aby zażegnać konflikt między Wschodnim, a Zachodnim Wybrzeżem. Przed wydaniem drugiej płyty Notorious brał udział w różnych akcjach promocyjnych, mających podgrzać atmosferę przed planowaną premierą krążka. 9 marca 1997 wracał ze swoją ekipą z rozdania nagród Soul Train Music Awards. Był wczesny ranek. Notorious jechał jako pasażer w SUVie.  Gdy jego auto zatrzymało się na czerwonym świetle,  innego samochodu padły strzały do Notoriousa. Nie pomogła natychmiastowa reanimacja. Notorious zmarł 9 marca 1997 roku. Okoliczności śmierci Notoriousa były identyczne jak okoliczności śmierci Tupaca – po raz kolejny morderstwo typu „drive by”.
Morderstwo nigdy nie zostało do końca wyjaśnione i niewiele wskazuje, by kiedykolwiek zostało. Według pogłosek Notorious miał zginąć jako ofiara długów za usługi ochroniarskie wobec gangu The Crips (którego członkiem był Snoop!). Oczywiste zarzuty skierowano w kierunku wytwórni Death Row, która rzekomo miała zemścić się za morderstwo Tupaca. Według śledztwa dziennikarza magazynu „Rolling Stone” za zabójstwem Biggiego miał stać Suge Knight – założyciel Death Row, który zlecił zabójstwo Amirowi Muhhamadowi.
Trzy tygodnie po śmierci Notoriousa na rynku pojawił się dwupłytowy album „Life After Death”. W 2000 roku „Life After Death” osiągnął w USA status dziesięciokrotnej platyny za 5 milionów sprzedanych egzemplarzy! W tym samym roku światło dzienne ujrzał „Born Again”, z gościnnymi udziałami Snoop Dogga. Lil`Kim, Missy Elliot i Busta Rymesa. W 2005 pojawił się „The Final Chapter: Duets”, na którym do zwrotek Biggiego dograli się czołowi rapery ze Wschodu, Zachodu, a także Południa Stanów Zjednoczonych oraz z Jamajki.