Breakage – Foundation

Prawdziwe imię i nazwisko – James Boyle.  To londyński producent, który zaczynał bardziej od strony sceny drum & bass i swój przełom miał na początku ostatniej dekady na wytwórni 4Hero – Reinforced Records.

This Too Shall Pass z roku 2006 to jego pierwsza wyprawa do formatu płyt pelnej długości, mieszając swój d’n'b o korzennym smaku dźwiękami bardziej w klimacie donwtempo. Ale od pierwszej plyty, Boyle bardziej zainteresował się światem dźwięków dubstep, nagrywając single w klimacie Digital Soundboy.  Dopiero na nowej płycie “Foundation” możemy podziwiać jak producent łączy swoje produkcje w tempie 140 bpm ze swoim “oryginalnym” dnb dzięku któremu stał się znany.

Gdyby tego mariażu było mało… mamy sporo gwiazd na płycie: Burial, Roots Manoova, David Rodigan i Newham Generals.

01. Open Up
02. Hardcore Music (Interlude)
03. Hard ft. Newham Generals & David Rodigan
04. Digiboy Radio (Interlude)
05. Old Skool Ting
06. Squid Bass (Interlude)
07. Run Em Out feat. Roots Manuva
08. Temper ft. Kemo
09. Over ft. Zarif
10. Higher
11. Foundation
12. Justified ft. Erin
13. Vial ft. Burial
14. Speechless feat. Donae’o
15. If… (Interlude)
16. If… ft. Threshold

Keramick & Lobo – “The Braille”

Świeże, niczym pudełko tic taców tchnienie muzyki zdaje się pochodzić od stających dopiero na nogi producentów
Keramicka & Lobo. W sierpniu 2009 ukazał się ich drugi album “The Braille”.

Duet siedzi zwykle w swoim studio w Helsinkach, starając się namalować nowe pejzarze za pomocą dźwięków w klimacie
electro, glitchy beats, dnb, dubstep, oraz w sumie 19stu muzyków.

Na nowej płycie, pośród morza innych instrumentów możemy odnaleźć skrzypce, wiolonczelę, pianino, perkusje i saksofon. Całość, w bardzo harmonicznej współpracy. “The Braille” to mistrzostwo downtempo, wzorowane na Boards OF Canada czy The Cinematic Orchestra.

Keramick & Lobo to projekt dwóch przyjaciół wywodzących się z muzyki elektronicznej – Jussi Mikkonen i Visa Makinen. Eksperymentowali z hip hopem, downtempo i podobnymi w latach swojej młodości. Obaj mają za sobą edukację muzyczną i wielką pasje do muzyki elektronicznej.

Jak tańczyć do dubstepu?

KRYPTIC MINDS – One Of Us / Six Degrees

Bardziej znani ze swoich hymnów dnb – kryptic minds nie dawno na nowo odnaleźli znaczenie słowa “dubstep” na swój użytek. Ta płyta to dopiero ich drugie osiągnięcie wydawnicze w temacie dubstepowym.
Jednak nie przeszkadza to im w udowodnieniu niesamowitych umiejętności, świetnego wyczucia i subtelności.

Najlepszym dowodem na wysoki poziom jest zaakceptowanie Krytpic Minds przez środowisko i przyjęcie
ich do nowej wytwórni Swamp81.

Producenci mają wiele wspólnego… Obaj cenią sobie wolno bujające klimaty riddim i masywne basy.
Lubią też budować napięcie… prawie jak w ścieżce dźwiękowej do chorego thrillera.

Każdy kto lubi dubstepowe numery Tech Itch – zrobi sobie bardzo dużą przyjemność jednocześnie prawie
dewastując słuch sąsiadów – słuchając numerów z epki “ONE OF US” Kryptic Minds.

Polecamy: Mlekoplus

Znaczy nowy miks. Tym razem delay w bardzo umiarkowanych ilościach, za to dużo wiertarek udarowych, buldożerów, młotów pneumatycznych itp. itd., no, wiecie, głośniej, ciężej, ostrzej i więcej o szatanie.

Link

lukeing forward – Wandering In Urban Fog

Często jestem zaskakiwany przewrotnością życiorysów niektórych muzyków. Tych początkujących, jak i tych bardziej doświadczonych. Oto kolejny ciekawy przykład. Pewien młody chłopak – instrumentalny samouk z Warszawy wyszedł z gitarowego półświatka Metaliki, Led Zeppelin, Queen oraz Korn’a kierując swoje dźwiękowe zapatrywanie tak szeroko, jak rozległy jest Ocean Atlantycki. W jego życiu przyszła kolej na bardziej klasyczny i nieco nowocześniejszy – współczesny jazz oraz gamę elektronicznych eksperymentów. I tak oto z 22-letniego Łukasza Wasilewskiego powstał on – lukeing forward.

Przyglądam się z wielkim zainteresowaniem jego twórczości, od kiedy tylko wypuścił swoją EPkę “Mysterious Bats From The Slums” będący jego historycznym debiutem. Po kilku miesiącach od tego wydawnictwa dla amerykańskiej wytwórni Next Dimension Music, Łukasz ląduje w Niemczech. A dokładnie w łonie netlabela Rec72. Nie oznacza to, że jest to produkt gorszy od ‘fizycznych’ odpowiedników, co pokazuje chociażby dokonania ikony sieciowych wytwórni – oficyny Thinner. Ów Rec72 postanowił wydać kolejny debiut Wasilewskiego, tym razem albumowy.

(Wirtualny) longplay “Wandering in Urban Fog” to przede wszystkim rozbudowane w treści downtempo zanurzone w przeklętym, zdeprawowanym i ponurym brzmieniu brutalnej, miejskiej rzeczywistości dubstepu. Doprowadził on do syntezy filmowego klimatu leniwie poruszających się konstrukcji, które zostają nabierają pamięta przy zetknięciu się ze schowanym gdzieś w bocznych uliczkach niezresocjalizowanym podkładem basu. Tak jest chociażby w “Reverse the Order”. Dubstepish (jak to sam lukeing forward określił) napiera i stręczy tempo 130-140 uderzeń na minutę. Coś zupełnie innego aniżeli Łukasz pokazał na swojej debiutanckiej EPce. I moim zdaniem coś wiele bardziej, stokroć oryginalszego od poprzedniego wydawnictwa. I co najważniejsze deficyt gatunkowej czystości jeszcze bardziej przekonuje do tej autorskiej wędrówki po urbanistycznej mozaice dźwięków.

Pierwszy raz słyszę, by ktoś dubstep połączył z downtempo. Słyszałem wielokrotnie o podążaniu dubstepu śladami np. techno, ale nigdy w stronę nujazzowych ilustracji. Z zapowiadanej eksperymentalnej elektroniki, w sensie pokręcony i łamiący się rytm, wyszło w sumie niewiele. Ale jeżeli ktoś ową “doświadczalność” rozumie nieco szerzej, aniżeli pochodną intelligent digital music (a nie tam żadne intelligent dance music), to cały album “Wandering in Urban Fog” potraktuje jako test. Który wyjątkowo dobrze wypadł Wasilewskiemu. Materiał z tego longplay’a możecie pobrać bezpośrednio stąd. Zachęcam także do obejrzenia klipu zmontowanego do electro-dubstepowo-ambientowo-choleria-wie-co-jeszcze numeru “Insane Landing”.

Scuba – Mutual Antipathy

Wykonawca: Scuba
Album: Mutual Antipathy
Label: Hotflush
Gatunek: dubstep

Pod pseudonimem Scuba lśni jeden z diamentów dubstepu, Paul Rose. Lśni tym subtelniej, iż mimo sporego wkładu w rozwój tej odmiany muzyki elektronicznej, pozostaje on raczej na uboczu całego „dubstepowego” zamieszania. Pierwszy długogrający album Paul’a „Mutual Antipathy”, wydany nakładem labela Hot Flush, jest doskonałym przykładem jak nadal zaskakuje ten gatunek.

Niedawna przeprowadzka Scuby do Berlina wywarła wyraźny wpływ na brzmienie tego krążka. Chyba nigdy bardziej pseudonim Scuba (z ang. akwalung) nie był tak adekwatny do doboru sampli. Przyzwyczajeni do ciężkich przesterowanych basów oraz walcowatego, jednostajnego tempa, obecnego w innych produkcjach tego gatunku, tu zostaniemy zaskoczeni po usłyszeniu pierwszych dźwięków. Otwierający płytę „Systematic Decline” wita nas delikatną melodią na tle przestrzennych bongosów. Dalej jest już tylko głębiej, a toń utworów przyciąga nas prawdziwą ławicą dźwięków. Najbardziej zbliżony do poprzednich pozycji Paula Rose’a, kawałek „Tell Her”, w finale zostaje dosłownie zrównany z ziemią przez potężna stopę rozpoczynającą kompozycję„Disorder” zdominowaną przez metaliczną perkusję.. Dziewiąty na płycie „Poppies” z tech-dubowym akordem i przesterowanym wokalem jest prawdziwym utonięciem w głębi dźwięku.

Scuba bardzo inteligentnie i z wyczuciem czerpie z takich gatunków jak ambient, IDM czy techno. Słuchając tego albumu, na myśl przychodzą dokonania Autechre, psychodeliczne tła przypominają produkcje Gridlock’a, lub Bitcrush’a, a dubstepowa konwencja czasami całkowicie zanika. Podsumowując, nie jest to na pewno płyta, która rozrusza imprezę, ale na kanapowy chill, lub małe nurkowanie, pozycja wręcz obowiązkowa.

Tracklist:

Systematic Decline
Hard Boiled
Tell Her
Disorder
Ruptured
The Upside,
Twitch
Stolen
Poppies
From Within
Suck