Członkowie zespołu zajmują się produkcją muzyki i miksowaniem płyt już od wielu wielu lat… Rozpoczynali kariery didżejskie w latach 80tych/90 tych. Dlatego też czuć w ich brzmieniu inspirację deepowym brzmieniem klubów z tamtych lat. Poprzez połączenie wyszukanych umiejętności producenckich, olbrzymiej bazy sprzętowej w postaci analogowych syntezatorów i doświadczenia w efekcie porusza tłumy! Panowie swobodnie wykorzystują też bogatą bibliotekę sampli pochodzodzących z old-school dance, disco czy soul.
Efekt? Wyszukane brzmienie house i disco. Nowoczesne disco. Wiedza to siła. A Space Ranger to świeża moc na parkiecie.

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

SPACE RANGER – Superstring EP

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

METRO AREA – Metro Area

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

LOVAGE – Music to Make Love to Your Old Lady

16:04:27           00:05:03           CHUCK NORRIS                    ALL THAT SHE WANTS

16:09:28           00:02:28           Damian Marley & NAS         AS WE ENTER

16:12:04           00:03:51           SEEED                                      DICKES B

16:15:52           00:03:25           SEEED                                      MUSIC MONKS

16:19:20           00:00:01           SWV                                         RIGHT HERE (HUMAN NATURE)

16:19:27           00:04:09           RAPHAEL SAADIQ              NEVER GIVE YOU UP FEAT. STEVIE WONDER

16:23:33           00:04:44           OMAR                                     FEELING YOU, FEAT. STEVIE WONDER

16:28:17           00:04:10           RAPHAEL SAADIQ              NEVER GIVE YOU UP FEAT. STEVIE WONDER

16:28:14           00:07:46           STEVIE WONDER                 ANOTHER STAR

16:36:05           00:04:55           SWV                                         RIGHT HERE (HUMAN NATURE)

16:40:56           00:03:34           GRAMMATIK                       FRIKO (INSTRUMENTAL)

16:44:33           00:04:24           WAX TAILOR                       OUR DANCE

16:48:54           00:03:22           BLACK SHEEP                       THE CHOICE IF YOURS

16:52:20           00:03:57           GURU                                       FEEL THE MUSIC

16:56:17           00:04:03           THE BUMELANTS                BO TO SIĘ ZWYKLE TAK ZACZYNA

17:01:23           00:04:39           BILLY OCEAN                        NIGHT (FEEL LIKE GETTIN’ DOWN)

17:05:59           00:07:31           BLACK JOY                            MOUSTACHE

17:13:35           00:06:56           Nelue ft. Russian Red            Deconstructed (Crazy P Remix)

17:20:28           00:08:13           CRAZY P                                 LOVE ON THE LINE (UNABOMBERS VOX MIX)

17:28:46           00:06:44           GAMAT 3000                         FEELING LOVE

17:35:28           00:08:17           GAMAT 3000                         COSMIC STRUT

17:43:50           00:07:27           THE CITY & THE CITY        I’LL BE THERE (GRUBER NERNBERG REMIX)

17:51:12           00:08:03           PHONIQUE                             TEENAGE LOVE FEAT. LIORA (KEVIN YOST REMIX)

17:59:08           00:07:45           OMAR                                     FEELING YOU (HENRIK SCHWARZ REMIX)

18:06:56           00:03:59           FISZ EMADE                          HEAVI METAL

18:10:53           00:03:12           KIM NOWAK                        URODZINY

18:14:08           00:04:37           THE BLACK SEEDS              TAKE YOUR CHANGES

18:19:10           00:03:32           BREAKBOT                            BABY I’M YOURS FEAT. IRFANE

18:22:46           00:03:24           CLUTCHY HOPKINS            TRUTH SEEKIN’

18:26:06           00:03:37           CLUTCHY HOPKINS            DRUNK SOCKS

18:29:39           00:03:14           CLUTCHY HOPKINS            NINA

18:32:58           00:03:10           DJ PREMIER                           IN DEEP CONCENTRATION

18:36:04           00:02:21           7 SAMURAI                           MARLIES & MARCUS

18:38:29           00:06:48           SOLAR SYSTEM                   CARELESS BUTTERFLY

18:45:11           00:06:26           CATZ N DOGZ                       KANIANI

18:51:57           00:05:10           VARIOUS ARTISTS              HEY JUDE

18:57:06           00:05:07           RAY BARRATTO                  LA CUNA

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Winylowe w Szczecin.fm. Playlista 13.06.2010

Dźwięki na tej soulowej płycie pasują do siebie tak doskonale, że nawet nigdy nie pomyślałem że ktoś mógłby podjąc się ich „popsucia“ i zremiksowania na potrzeby parkietu klubowego.

Całe szczęście… za to psucie, w dobrym słowa znaczeniu, zabrali się profesjonaliści. Dekonstrukcji dokonali bowiem Andre Loodemann, który będzie w Szczecinie gościem za gramofonami 26go czerwca, oraz Henrik Schwarz. Tego drugiego będziemy mogli podziwiać podczas tegorocznej edycji Boogie Brain.

Płyta z remiksami została wydana przez niemiecką wytwórnię Peppermint Jam, zarządzaną przez Mousse T. I tak po kolei: „Lay It Down“ doczekał się deep houseowej wersji od Andre Lodemanna. Triad (kolaboracja producentów Henree, Bass Tikal i LF Flow) zabierają „Stylin“ na inny level, ze swoimi ciasnymi hi-hatami, przestrzennymi syntezatorami i… oczywiście – wokalami Omara.

Perełka klubowa – to remiks utworu „Feelling You“ ze Steviem Wonderem w wykonaniu Henrika Schwarza.

Polecam miłośnikom deep house z Niemiec i soulowego Omara z Wysp.

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Omar – The Remixes

Dzięki czemu, spytacie?

Otóż to co mnie osobiście powala to riddim, nie tylko pochodzący od członków zespołu ale też od gości z Jamaiki.

Piosenka tytułowa – „Music Monks“ najłatwiej wpadająca w ucho urzekła mnie najbardziej. To pewnie przez skojarzenie z „Indian Flute“ Timberlanda. Wspólny mianownik to inspiracja dalekim środkowym wschodem. Dziwnie, ale poprawnie wypada tu połączenie niemieckiego i angielskiego tekstu. Poza tym imho szlagierem, mamy jeszcze ciekawsze „Respectness“, „Waterpumpee“, czy spokojny „Double Soul“.

Fanom reggae i tym których jeszcze do Seeed nie przekonałem, polecam na YouTube ich klip do utworu „Dickes B“, opowiadającego o zaletach życia w Berlinie.
Póki co… czekam na koncert Seeed, oczywiście w Berlinie.

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Seeed – Music Monks

16:05:47    00:05:08    DJ FRESH, MC DARRISON    ALL THAT JAZZ

16:11:00    00:07:13    SEBASTIEN TELLIER    SEXUEL SPORTSWARE

16:18:03    00:05:44    KYLE HALL    YOU KNOW HOW I FEEL

16:23:52    00:04:40    BREAKAGE    JUSTIFIED (FEAT. ERIN)

16:28:28    00:03:51    SHAFIQ HUSAYN    LIL GIRL FEAT. FATIMA

16:32:14    00:04:50    SWV    RIGHT HERE (HUMAN NATURE)

16:37:04    00:04:25    MOS DEF    SUNSHINE

16:41:24    00:03:39    JAY ELECTRONICA    Walking (J.Period Remix)

16:45:09    00:01:32    DECLAIME, GEORGIA ANNE MULDROW    PAD KONTROL

16:46:37    00:04:00    FISZ EMADE    HEAVI METAL

16:50:41    00:04:54    RAHEL    HOPE

16:55:32    00:02:53    JAY Z    DEAR SUMMER

16:58:30    00:02:34    Vijay Iyer Trio    GALANG (TRIO RIOT VERSION)

17:01:08    00:03:58    THOMAS BANGALTER    CLUB SODA

17:05:02    00:06:17    L AROYE    LOVE 4 A MINUTE (EXTENDED)

17:11:17    00:04:38    BILLY OCEAN    NIGHT (FEEL LIKE GETTIN’ DOWN)

17:15:59    00:03:54    JUSTICE    GENESIS

17:19:52    00:06:57    Nelue ft. Russian Red    Deconstructed (Crazy P Remix)

17:26:44    00:06:51    Nelue ft. Russian Red    CHICKMEUP

17:33:40    00:06:44    GAMAT 3000    FEELING LOVE

17:40:06    00:07:52    GAMAT 3000    COSMIC STRUT

17:47:53    00:07:12    GAMAT 3000    BUXOM

17:55:09    00:03:47    BOOKA SHADE    HAVANNA SEX DWARF

17:58:51    00:02:59    BOOKA SHADE    THE DOOR

18:01:53    00:03:51    SEEED    DICKES B

18:05:41    00:13:10    NUYORICAN SOUL    IT’ ALRIGHT , I FEEL IT (roni size rmx)

18:18:53    00:09:05    CACHAO    LA TROMPETA Y LA FLAUTA

18:27:58    00:04:45    ALLIANCE ETHNIK    L’ORIGINAL

18:32:38    00:08:51    HOT 8 BRASS BAND    SEXUAL HEALING

18:41:30    00:08:32    SONAR KOLLEKTIV ORCHESTER    MIDNIGHT MARAUDERS

18:50:00    00:06:29    FAUNA FLASH FEAT. SUGAR B    MOTHER NATURE

18:56:30    00:06:25    HIRD    KEEP YOUR KIMI

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Winylowe w Szczecin.fm. Playlista 06.06.2010

Subtopia Records Promo from Subtopia Records on Vimeo.

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Subtopia Records Promo

15:51:37           00:03:40           LALI PUNA                            REMEMBER

15:55:17           00:03:20           BLUR                                        FOOL’S DAY

15:58:44           00:05:26           JAY ELECTRONICA             EXHIBIT C

16:04:04           00:03:46           O.S.T.R.                                    DOWÓD W TWOICH RĘKACH

16:07:50           00:04:48           GANG STARR                        THE MILITIA

16:12:46           00:00:00           BREAKAGE                            JUSTIFIED (FEAT. ERIN)

16:12:46           00:05:54           AFRICA HITECH                   THE SOUND OF TOMORROW

16:18:34           00:04:42           BREAKAGE                            JUSTIFIED (FEAT. ERIN)

16:23:12           00:05:13           JOY ORBISON                        WET LOOK

16:28:36           00:00:00           FLYING LOTUS                      QUAKES

16:31:40           00:00:00           RUSTIE                                    INSIDE PIKACHU’S CUNT

16:34:17           00:00:00           HUDSON MOHAWKE         FUSE

16:34:17           00:03:37           AFRICA HITECH                   BLEN

16:41:04           00:04:04           BREAKAGE                            RUN’ EM OUT (FEAT. ROOTS MANUVA)

16:45:05           00:03:40           BREAKAGE                            HARD (FEAT DAVID RODIGAN & NEWHAM GENERALS)

16:48:55           00:03:33           THE ROOTS                            CANT KEEP HEADPHONES ON HEAD

16:52:21           00:03:57           AYAH, DJ JAZZY JEFF        HE DONT WANT IT

16:56:27           00:04:57           RAHEL                                     HOPE

17:01:20           00:03:51           SHAFIQ HUSAYN                 LIL GIRL FEAT. FATIMA

17:05:16           00:03:16           BERRY WRIGHT                    SKY BELOW (FEAT. ASTRID ENGBERG)

17:08:29           00:04:37           BERRY WRIGHT                    WALKING BY YOUR SIDE

17:13:16           00:04:00           GURU                                       FOR YOU

17:17:13           00:04:43           GURU                                       RESPECT THE ARCHITECT

17:22:02           00:04:56           METROPOLITAN JAZZ AFFAIR                                                                                                                    CHASING PLACES

17:26:52           00:04:00           MJ COLE                                 SINCERE

17:30:53           00:12:22           THE JUAN MACLEAN        HAPPY HOUSE

17:43:21           00:06:35           I GET U                                    I GET U

17:49:50           00:07:43           BLOCK 16                                MORNING SUN (PEPE BRADOCKS BRAD DEEP REMIX)

17:57:37           00:07:36           PHONIQUE                             WORKED IT OUT (FEAT. WHITELAW & MEITZ – CHARLES WEBSTER’S)

18:05:16           00:07:59           FLOATING POINTS              LOVE ME LIKE THIS (NOSENSE DUB)

18:13:13           00:07:50           FLOATING POINTS              SHARK CHASE

18:20:59           00:06:58           FLOATING POINTS              PEOPLES POTENTIAL

18:27:59           00:03:20           SOUTH RAKKAS CREW     DOUBLE UP (DOUBLE UP RIDDIM)

18:31:23           00:03:46           GUS GUS                                 LADYSHAVE

18:35:05           00:04:14           STEREO MCS                         DEEP DOWN & DIRTY

18:39:28           00:03:44           GOTAN PROJECT                 TANGO SQUARE

18:43:12           00:04:28           GOTAN PROJECT                 PANAMERICANA

18:47:40           00:04:39           THE BLACK SEEDS              TAKE YOUR CHANGES

18:52:18           00:04:20           LEON WARE                          MOON RIDE

18:52:18           00:09:41           SONAR KOLLEKTIV ORCHESTER                                                                                                                  REJ

14:57:25           00:00:00                                                             Element title

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Winylowe w Szczecin.fm. Playlista 02.05.2010

This Too Shall Pass z roku 2006 to jego pierwsza wyprawa do formatu płyt pelnej długości, mieszając swój d’n'b o korzennym smaku dźwiękami bardziej w klimacie donwtempo. Ale od pierwszej plyty, Boyle bardziej zainteresował się światem dźwięków dubstep, nagrywając single w klimacie Digital Soundboy.  Dopiero na nowej płycie “Foundation” możemy podziwiać jak producent łączy swoje produkcje w tempie 140 bpm ze swoim “oryginalnym” dnb dzięku któremu stał się znany.

Gdyby tego mariażu było mało… mamy sporo gwiazd na płycie: Burial, Roots Manoova, David Rodigan i Newham Generals.

01. Open Up
02. Hardcore Music (Interlude)
03. Hard ft. Newham Generals & David Rodigan
04. Digiboy Radio (Interlude)
05. Old Skool Ting
06. Squid Bass (Interlude)
07. Run Em Out feat. Roots Manuva
08. Temper ft. Kemo
09. Over ft. Zarif
10. Higher
11. Foundation
12. Justified ft. Erin
13. Vial ft. Burial
14. Speechless feat. Donae’o
15. If… (Interlude)
16. If… ft. Threshold

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Breakage – Foundation

“Stojąc nad ruinami życia innego czarnego człowieka” – tak w nastrój wprowadza nas Gil Scott Heron na zmutowanym podkładzie z beatami electro w “Your Soul and Mine”.

Teksty muszą być mocne… dla weterana-wokalisty, aktywisty i protoplasty-rapu, który spędził ostatnią dekadę wychodząc i wracając do więzienia pod zarzutem posiadania. Jego comeback to jednak odejście od soul jazzu.
Mamy dużo gitary akustycznej, mroczne brzmienie instrumentów klawiszowych, sporo elektroniki.

Płyta to lustrzane odbicie człowieka. Człowieka który sam na siebie spogląda z politowaniem, ale nie z beznadzieją w oczach.

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Gil Scott-Heron – I’m New Here

Ta płyta właściwie nie ma słabych punktów – perfekcyjnie zrealizowana, pomysłowo zaaranżowana, logicznie ułożona, zachwyca swym wyszukanym nastrojem i elegancją brzmień. Wspaniałe podsumowanie dziesięciu lat działalności niemieckiego producenta.

Nagrodą jest fakt że “Pawel” może być spokojnie postawiony na półce z etykietką “najciekawsze pozycje wytwórni DIAL”.

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Pawel – Pawel, 2010, Dial records

Królowa Stones Throw Records – jak piszą blogi i serwisy internetowe, jest odpowiedzialna za większość podnoszących, energetycznych wstawek, jak i inspiracji w materiale na płycie  “SomeOthaShip”. Muldrow to kwistesencja tej kolaboracji, konsekwetnie wprowadzająca swoje pomysły w życie.

Georgia Anne Muldrow to amerykańska wokalistka i muzyk, nagrywająca dla wytwórni Stones Throw records. Jest ona pierwszą kobietą która znalazła się pod skrzydłami tej wytwórni i wydaje się być bliską przyjaciółką do kolegi z wytwórni – Dudley Perkinsa.

Jej ojciec to gitarzysta jazzowy Ronald Muldrow, jej matka to Ricke Byars-Beckwith – dyrektor muzyczny Agape Spiritual Center w Culver. Jej początki to kolaboracje z Platinum Pied Pipers, Sa-Ra i J*DaVey. Jest znana z gry na wielu instrumentach na swoich płytach. Często jej styl śpiewu to wolna forma w akopaniamencie muzycznym.

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Georgia Anne Muldrow & Declaime – SomeOthaShip (2010)

Dzięki subtelności, czujności i konsekwencji powstał album z trzynastoma utworami – cztery lata od startu prac.
W czasie kiedy Gyso skupiał się na całonocnych sesjach nagraniwoych, przeglądając setki płyt winylowych, klikając tysiące razy w komputerze, profesjonalna wokalistka Nathalie stworzyła urocze melodie dla swoich wokali.

Droga ze studia prowadziła wprost na scenę. Razem z przyjaciółmi ze scen jazzowych z Darmstadt i Mannheim, Nekta
wkroczyła na scene muzyki granej na żywo, debiutując w La Java w Darmstadt w Maju 2005.

Album “Storybook” został wydany w marcu 2006.

Dyskografia:

2009     Nekta – Storybook     CD/Digital
2009     Nekta – I Know A Girl     Digital
2009     Nekta – Here´s Us     Digital
2006     Nekta – Guess Who     12″/Digital
2006     Nekta – Water The Flowers     CD / Digital
2006     Nekta – History Is Pershaped     12″/Digital
Remixy
2008     Mop Mop – Kiss of Kali – Nekta Remix     EP

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Nekta – “Storybook”

Duet siedzi zwykle w swoim studio w Helsinkach, starając się namalować nowe pejzarze za pomocą dźwięków w klimacie
electro, glitchy beats, dnb, dubstep, oraz w sumie 19stu muzyków.

Na nowej płycie, pośród morza innych instrumentów możemy odnaleźć skrzypce, wiolonczelę, pianino, perkusje i saksofon. Całość, w bardzo harmonicznej współpracy. “The Braille” to mistrzostwo downtempo, wzorowane na Boards OF Canada czy The Cinematic Orchestra.

Keramick & Lobo to projekt dwóch przyjaciół wywodzących się z muzyki elektronicznej – Jussi Mikkonen i Visa Makinen. Eksperymentowali z hip hopem, downtempo i podobnymi w latach swojej młodości. Obaj mają za sobą edukację muzyczną i wielką pasje do muzyki elektronicznej.

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Keramick & Lobo – “The Braille”

Przez 10 lat tworzył muzykę do filmów i programów telewizyjnych we Włoszech. Po tym okresie wrócił do Anglii.
W roku 1994 przystąpił do niezależnej wytwórni Ninja Tune, zbudował swoje studio – The Uterus Goldmine.
Od tego czasu wydał pięć albumów.

Do pracy nad czwartą płytą – Fast Asleep – Braddell zaprosił Team Alcohol (inaczej Rupert Small) aby opracować wizualne interpretacje ośmiu utworów. Całość znalazła się na płycie DVD towarzyszącej albumowi.

Braddell nagrywał również jako członek 9 lazy 9 (aka 8 lazy bastards), pod pseudonimem Giacomo Braddellini,
i wydał epkę “Float ON” jako członek zespołu o dość krótkim życwocie “Purr”, razem z DJ N4eric i Stuartem Warren-Hillem z Hexstatic.

Płyta PLOD ukazała się 1go grudnia 2009 i została wydana przez samego Funki Porcini, bez udziału większej wytwórni płytowej. PLOD kontynuuje sprawdzony już klimat Funki Porcini. Klimat gdzie elektronika i sampling stają się idealnym wręcz tłem do nowoczesnej bajki i zaspanym królewiczu w miejskiej dżungli.

1. Funki Porcini – Bed To Be
2. Funki Porcini – Carbide
3. Funki Porcini – Landscape No.1
4. Funki Porcini – Mrs Henderson
5. Funki Porcini – Lakeside’s Shady Now
6. Funki Porcini – Spaced
7. Funki Porcini – Taking Down My House
8. Funki Porcini – Sounds That Pass In The Night
9. Funki Porcini – A Bright Burning Glow Dulls Slowly

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Funki Porcini – PLOD

1. Once In A Lifetime
2. Sizuuuuuuuurpin
3. Head Slicer
4. Spain (ft. Chick Corea)
5. The Juice of Chicago
6. Baatin
7. Woman
8. Choir Fire
9. Teen Town
10. Cant Keep Headphones on Head
11. Red Toe Nail Bashing
12. Blinded By The Light (No Douche Here)
13. Caveman for Dennis Quaid
14. Wan Cook Soup
15. Someone Is Late To Dentist Appointment
16. I Get Lifted
17. Werewolf Barmitzvah
18. Like This Anna Torv
19. Breezin (ft. George Benson)
20. EvenzarahlikesTHISone
21. The Suits
22. Usher In That Choir

DOWNLOAD

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

The Roots – Late Night w/Jimmy Fallon Sandwiches (Free EP)

I w tym momencie sam w sobie dostrzegłem obłudę – nie lubiąc tego co robi Beck, polubiłem jednocześnie płytę „IRM“ już po pierwszym przesłuchaniu. Co mi się zdarza bardzo rzadko, przyznaję.

Sam Beck – nazywany brzmieniowym kameleonem, potrafiącym pięknie łączyć brzmienie syntetyczne z organicznym, namieszał (w pozytywnym tego słowa znaczeniu) dość mocno na płycie.

Nie powinniśmy na pewno na tej płycie szukać hitów z przeszłości – takich jak te z płyty „5:55“. Do mnie osobiście przemawiają genialne pętle, szumy i ambienty, które przypominają… pracujące tryby maszynerii medycznej na przykład.

W końcu „IRM“ to z języka francuskiego obrazowanie rezonansu magnetycznego.

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Charlotte Gainsbourg – “IRM”

Przedstawiciele wytwórni Warp mówią krótko – „2010“ to kompilacja z nową muzyką naszych artystów. Jest to przedsmak dźwięków które będą serwowane w przyszłym roku przez Warp.“

Płyta wpadła mi w ręce dwa tygodnie temu, ale nadal nie mogę wyjść z podziwu zarówno dla muzyków jak i selekcjonerów. Płytę już prezentowałem w swojej niedzielnej audycji Winylowe – i już po pierwszym programie dostała ona genialny feedback od słuchaczy.

Na płycie znajdziemy produkcje zarówno już tych którzy mają ugruntowaną pozycję – Flying Lotus, Bibio, Hudson Mohawke, jak i dźwięki pochodzące od debiutantów. Wśród tych ostatnich znajdują się Gonjasufi, The Hundred in The Hands, Nice Nice, De Tropix, Rustie i inni.

Krótko mówiąc – pozycja „must have“ dla fanów alternatywy, elektroniki, dubstepu i trip hopu.

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

2010 – rokiem muzyki Warp

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Jak tańczyć do dubstepu?

Najlepszym dowodem na wysoki poziom jest zaakceptowanie Krytpic Minds przez środowisko i przyjęcie
ich do nowej wytwórni Swamp81.

Producenci mają wiele wspólnego… Obaj cenią sobie wolno bujające klimaty riddim i masywne basy.
Lubią też budować napięcie… prawie jak w ścieżce dźwiękowej do chorego thrillera.

Każdy kto lubi dubstepowe numery Tech Itch – zrobi sobie bardzo dużą przyjemność jednocześnie prawie
dewastując słuch sąsiadów – słuchając numerów z epki “ONE OF US” Kryptic Minds.

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

KRYPTIC MINDS – One Of Us / Six Degrees

Lokalizacja	Torwar, Warszawa
Data	19.11.2009
Zagrają	Placebo	Zakup zajmie Ci 1 minutę
Wstęp	od 99 do 121 zł

	wiele możliwości płatności za bilety
	bezpieczne zakupy
	certyfikat Thawte
	szyfrowanie prywatnych danych
	wiele możliwości odbioru biletów
Partner:

Najszybsza forma zapłaty za bilety – załóż darmowe konto eKonto – wygoda dla klienta! eKonto to bezpłatne otwarcie i prowadzenie rachunku, bezpłatne przelewy internetowe.

Live Nation zaprasza na koncert Placebo, który odbędzie się 19 listopada na warszawskim Torwarze.
Grupa
Placebo każdą płytą i trasą koncertową poszerzała rzesze fanów i
umacniała swoją pozycję i przez 15 lat istnienia udowodniła, że
zasłużenie piastuje tytuł jednego z najlepszych rockowo-alternatywnych
zespołów na światowej scenie muzycznej. Ostatni koncert Placebo w
Polsce, który odbył sie w czerwcu 2007 roku spotkał się z rewelacyjnymi
opiniami fanów i recenzjami dziennikarzy muzycznych. Podczas koncertu
listopadowego muzycy, z charyzmatycznym Brian?em Molko na czele,
zaprezentują swój najnowszy krążek zatytułowany “Battle For The Sun”,
który został wydany 8 czerwca.

placebo koncert

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Koncert Placebo, Czwartek, 19. Lis 2009, 18:00, Torwar, Warszawa. Kup bilety na koncert.

timecode vinyl – video enhanced – prototype 2 from Jonas Bohatsch

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Timecode Vinyl zwizualizowany

Kiedy wspaniały perkusista Cesar Granados i jego latynoski kwartet grają, liczą się tylko trzy rzeczy:
groove, groove i … groove. Cesar’s Salad grają swoją selekcję ulubionych utworów pochodzących ze świata muzyki latynoskiej, brazylijskiego jazzu. A robią to używając swoich unikatowych aranżacji.

Nagranie:
To była niedziela, 11 stycznia roku 2009, kiedy grupa spotkała się w legendarnym studio Mastermix Studio w Monachium. Muzycy zdecydowali że będą nagrywać razem, w jednym dużym pomieszczeniu, zamiast rozejść się w osobnych pokojach ze słuchawkami.

Teraz nie mieli możliwości nagrywania i poprawiania poszczególnych ścieżek. Nie przeszkadzało im to jednak w graniu z tak samym, wspaniałym feelingiem jak to robili na koncertach wiele lat temu.

Nagranie które mogło powstać równie dobrze w latach 60tych jest niesamowitym sukcesem! Zespół nagrał wszystkie utwory w jedynie trzy i pół godziny. Nie jest to dziwne, biorąc pod uwagę wiele lat spędzonych razem na graniu. Pomiędzy muzykami rozwinęła się bardzo subtelna nić porozumienia, wyczucia, zaufania i umuzykalnienia.

Muzycy – Cesar Granados (Panama City,congas, wokal), Jo Jughanss (Nowy Jork, pianino), Jerker Klube (bass) oraz Hajo von Hadeln (perkusja).

1. Jamilah (5:32)
2. Afrolypso (5:33)
3. Liberated Brother (3:45)
4. Manteca (6:49)
5. Sunny (4:40)
6. Bolivia (4:09)
7. Nana (5:11)
8. Afrodisia (4:15)
9. Batucada Surgiu (4:20)

Artist: César’s Salad
Title: The Latin Beat
Label: Perfect Toy Records
Cat. No: PT.035 (CD/digital)
Distribution: OUR Distribution
Release date: 13 lipca 2009
EAN: 673792303224

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Cesar’s Salad – The Latin Beat (Perfect Toy records)

Nagrania zostały zakończone już ponad rok temu. Dlaczego płyta ukaże się dopiero we wrześniu, blisko półtorej roku po zakończeniu prac studyjnych? Matisyahu tłumaczy się natłokiem koncertów oraz zmianami w Epic Records. Nowa prezydent tej wytwórni – Amanda Ghost – miała nie być do końca zadowolona z singli wybranych do promocji albumu. Matisyahu nagrał więc dwa dodatkowe utwory: „For You” i „One day”.
Matisyahu właśnie rozpoczyna letnią trasę koncertową. Będzie grał z Lesem Claypoolemi K`Naanem.

Tracklista albumu „The Light”:
1) Matisyahu – “Smash Lies”
2) Matisyahu – “We Will Walk”
3) Matisyahu – “One Day”
4) Matisyahu – “Escape”
5) Matisyahu – “So Hi So Lo”
6) Matisyahu – “I Will Be Light”
7) Matisyahu – “For You”
8) Matisyahu – “On Nature”
9) Matisyahu – “Motivate”
10) Matisyahu – “Struggla”
11) Matisyahu – “Darkness Into Light”
12) Matisyahu – “Thunder”
13) Matisyahu – “Silence”

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

“Światło” Matisyahu zaświeci we wrześniu

Podczas prac nad projektem nie obyło się bez napięć. Damian Marley i Mick Jagger mieli spierać się o terminarz nagrań. Mick Jagger wolał nagrywać rano.   Damian i Stephen Marley są jednocześnie zaangażowani w muzyczny projekt związany z Międzynarodowym Dniem Pokoju. Oprócz nich we wspomnianym projekcie biorą także udział Nas i Bono z zespołu U2.

Z Damianem i Stephenem Marleyem nagrywa także Snoop Dogg. Filar rapu z Zachodniego Wybrzeża zaprosił Marleyów do swojego domowego studia w Los Angeles. Snoop Dogg rzekomo jest żywo zainteresowany nagraniem albumu reggae. Oprócz wspólnego nagrywania Snoop Dogg, Slightly Stupid i Stephen Marley pojadą w trasę koncertową Blaze and Confused Tour. -„Snoop zawsze szanował naszą kulturę, naszego ojca i całą rodzinę Marleyów”, mówi Stephen Marley.

Trasa koncertowa startuje 10 lipca w Primm w stanie Nevada. Skoro Damian Marley nagrywa album z Nasem, może koncertowo-studyjna współpraca Stephena Marleya i Snoop Dogga również przerodzi się we wspólny album? Współpraca Stephena Marleya i Snoop Dogga rozpoczęła się w 2007 roku, gdy Snoop nagrał remix utworu „Traffic Jam”, pochodzącego z nagrodzonego Grammy debiutu Stephena Marleya „Mind Control”.

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Marleyowie nagrywają z Mick`iem Jaggerem i ze Snoop Dogg`iem

Radiohead czy The Beatles w każdym przypadku wychodzi świetnie! Beatlesi byli już interpretowani na chyba wszystkie możliwe sposoby – od heavy metalu do salsy. Easy Star All Stars serwuje klasyki zespołu z Liverpoolu polane smakowitym sosem reggae i dub! Na najnowszym krążku Easy Star All Stars wspaniale interpretują piosenki Beatlesów, a pomagają im w tym tak znamienici goście ze świata reggae, jak Luciano, Frankie Paul, The Mighty Diamonds, Max Romeo, Matisyahu, U Roy, Brytyjczycy ze Steel Pulse, Michael Rose czy niezrównany Sugar Minott, śpiewający o tym, że życie zaczyna się nie po czterdziestce, a po sześćdziesiątce.

Klasyki Beatlesów w wykonaniu Easy Star All Stars może i zgorszą muzycznych purystów, ale dla słuchaczy reggae będą dowodem na to, że można świetnie zinterpretować  i zagrać w stylu reggae muzykę tak odległą od muzyki z Jamajki. Easy Star All Stars to nie tylko remiksowanie muzyki zespołów. Muzycy ESAS zostali zauważeni przez Woody`ego Allena i zrobili muzykę do jego filmu “Sen Kasandry”. Easy Star All Stars w koncertowym skłądzie: Ras I Ray, Jenny Hill, Buford O’Sullivan, Ivan Katz, Kirsty Rock, Tamar-kali, Junior Jazz będzie można zobaczyć podczas tegorocznego Przystanku Woodstock – na przełomie lipca i sierpnia w Kostrzynie nad Odrą! Zapowiada się wspaniały koncert!

Lista utworów:
1. “Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band” featuring Junior Jazz,
2. “With A Little Help From My Friends” featuring Luciano,
3. “Lucy In The Sky With Diamonds” featuring Frankie Paul,
4. “Getting Better” featuring The Mighty Diamonds,
5. “Fixing A Hole (Extended Dub Mix)“ featuring Max Romeo,
6. “She’s Leaving Home” featuring Kirsty Rock,
7. “Being For The Benefit Of Mr. Kite!” featuring Ranking Roger
8. “Within You Without You” featuring Matisyahu
9. “When I’m Sixty-Four (Extended Dub Mix)” featuring Sugar Minott,
10. “Lovely Rita” featuring Bunny Rugs and U Roy,
11. “Good Morning Good Morning” featuring Steel Pulse,
12. “Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band (Reprise)”,
13. “A Day In The Life” featuring Michael Rose and Menny More.

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Szalone remiksy Beatlesów w wykonaniu Easy Star All Stars!

Gościnnie na krążku pojawiają się dzieci Denroya z Morgan Heritage, LMS – odkrycie reggae z Surinamu, Glenda Philips – Lee, a za instrumenty klawiszowe odpowiada Clifford Branch, który również jest jednym z producentów krążka.
Denroy Morgan szykuje także (wspólnie z Elizabeth Fellon) biografię. Historia życia jednego z najbardziej płodnych, dosłownie i w przenośni, muzyków reggae, ma się ukazać na początku 2010 roku.

Lista utworów:

01) Denroy Morgan – Go before us Jah
02) Denroy Morgan – The Lion of Judah
03) Denroy Morgan – Theocracy Reign
04) Denroy Morgan – Little children
05) Denroy Morgan – Holy Sabbath
06) Denroy Morgan – Jesus is still alive
07) Denroy Morgan – Rock a my soul
08) Denroy Morgan – God meant it for good
09) Denroy Morgan – Why should I
10) Denroy Morgan – The more we are together
11) Denroy Morgan – Rasta Man Trod to Zion
12) Denroy Morgan – I`m still holding on
13) Denroy Morgan – Fire man
14) Denroy Morgan – Blessed be the tide that bind

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Nowy album Denroya Morgana

Płytę wydaje wytwórnia Ghetto Youths/Universal. Utwory na krążek Julian Marley nagrywał w studio Tuff Gong w Kingston na Jamajce, a także w Lion`s den w Miami na Florydzie.

Wśród gości na “Awake” nie mogło zabraknąć braci Juliana – Damiana i Stephena. Jest także Mr. Cheeks w piosence “Oh girl”. Julian miesza uliczne brzmienie hiphopu z roots reggae, dancehallem i R&B. Przed nagrywaniem tego krążka Julian Marley miał okazję na zaproszenie rządu Jamajki koncertować w Pekinie przy okazji Igrzysk Olimpijskich, a także świętować złoty medal w biegu na 100 metrów jamajskiego sprintera Usaina Bolta.

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Julian Marley “Awake”

Na całe szczęście jednak, opierając się modom i ufając największemu swojemu kapitałowi – czyli artystom z katalogu Tru Thoughts, udało się poszerzać muzyczne horyzonty z jednoczesnym utrzymaniem wysokiego poziomu nagrań.

Co najważniejsze – kompozycje są nadal bardzo interesujące!

Sam Hint już zdobył uwagę słuchaczy debiutanckim albumem w 2003 – Portakabin Fever. Po drodze wydał też garść ciekawych EPek. Potrzebne było trochę czasu aby zebrać całość na kolejną, nową płytę, zwłaszcza że artysta porusza się po wielu gatunkach eklektycznie wybierając sobie najkorzystniejsze momenty.

Dodatkowym plusem są kolaboracje z Laurą Vane, młodocianym MC Rizzle oraz kolegami z wytwórni Kinny oraz Rupem. Album ocieka wspaniałymi inspiracjami soulem, jazzem, funkiem, latin, muzyką świata, broken beatem, hip hope, nu-disco, downtempo… prawdziwy kociołek dźwięków. W kociołku czasami gotuje się lepiej… żadko gorzej. Jednak cały czas Hint jest skupiony nad tym “swoim” brzmieniem, smakiem.

Wkład samego MC Rizzle jest wyjątkowy w swoim relaksacyjnym i humorystycznym flow. Muzycznie natomiast zastanawiające jest, czy te zainspirowane grime-em numery nie sygnalizują zmiany w kierunku, podobnie do rozwoju dubstepu, zmierzając bardziej w funkujący klimat.

Ciekawa płyta, nie ocierająca się nawet o pastisz future-jazzowy, będąca owocem współpracy z bardzo ciekawymi i utalentowanymi wokalistami.

Przyjmijcie wskazówkę (Hint). Kupcie album.

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Hint – Driven From Distraction (Tru Thoughts/Creative Vibes)

Wspaniała płyta ponownie dostępna i znowu “back in stock”. W końcu uzyskuje ona jednak pełnoprawne wydawnictwo. Majestatyczny jazz prosto z nagrań Kenny Dixon Juniora. Nareszcie olbrzymia grupa fanów ma na czym zawiesić ucho…

Głównym filarem płyty “Black Mahogani II” jest osiemnastominutowy “When She Follows” będący tak naprawdę spojrzeniem w muzyczną przeszłość do lat 70tych. Pocięte werble, zapętlony akustyczny bas, pianino, i saksofon w oddali. Wszystko zapakowane w głęboki soulowy wokal. Pierwsze skojarzenie – zespół Gila Scotta Herona w 1970.

Wszystkie utwory – razem z “Dirty Little Bonus Beats” oraz “When She (Reprise)” to w 100% ekskluzywne kompozycje.
Ta płyta to przymusowa pozycja w płytotece miłośników jazzu i muzyki elektronicznej. Oraz Moodymanna i wytwórni Peacefrog.

1 When She Follows (Original 18 Minute Version) (18:00)

2 Rectify (7:25)

3 Dirty Little Bonus Beats (3:24)

4 When She (Reprise) (4:11)

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Moodymann – Black Mahogani II

Często nazywany “Ulubionym producentem, Twojego ulubionego producenta,” James Yancey był produktem swojego otoczenia. Jego matka, Maureen Yancey często wspomina, jak Dilla w wieku już trzech lat miał w zwyczaju usiąść na
podłodze przy swoim małym gramofonie i słuchać w kółko płyt Jamesa Browna.

Jego status poszukiwacza płytowych perełek oraz producenta który biorąc stare piosenki zamienia je w nową jakość nadały mu miano jednego z najbardziej utalentowanych producentów korzystających za sampli.

Jego najnowszy album pośmiertny Jay Stay Paid jest płytą powstałą pod skrzydłami Maureen “Ma Dukes” Yancey
i legendarnego producenta i bliskiego przejaciela Dilla  Pete Rock. Płyta to głównie instrumentale z puli niewydanych utworów. Album to również sporadycznie utwory z gościnnymi wokalistami. Mamy tu bowiem muzykę z wokalem z Lil ‘Fame z MOP, Black Thought, DOOM, Havoca z Mobb Deep, Raekwon i Detroiter’s Danny Brown, Phat Kat i Frank Nitty Franka’ n ‘Dank.

Ciekawostką jest konwencja płyty – po chwili możemy odnieść wrażenie że słuchamy programu radiowego. Czasami słyszymy dźwięki z faktycznego wywiadu radiowego z J Dilla. Wychowany w Conant Gardens, historycznej dzielnicy w Detroit, Dilla był członkiem-założycielem Slum Village i członkiem kolektywu hip-hopowego znanego jako The Ummah, który został założony w 1995 roku i stworzył klasyczne utwory dla A Tribe Called Quest, The Brand New Heavies, Janet Jackson i wielu innych. Jay Stay Paid (J $ P) jest zbiorem niewydanego bogactwa muzycznego, spuścizny i dziedzictwa po Dilli.

1. KJay FM Dedication
2. King
3. I Told Yall
4. Lazer Gunne Funke
5. In The Night (Owl N Out) – While you slept (I crept)
6. Smoke feat. Blu
7. Blood Sport feat. Lil Fame of M.O.P.
8. caDILLAc
9. Expensive Whip
10. Kaklow (Jump On It)
11. Digi Dirt feat. Phat Kat
12. Dilla Bot Vs. The Hybrid feat. Danny Brown & Constantine
13. Milk Money
14. Spacecowboy Vs. Bobble Head
15. Reality Check feat. Black Thought | Clean
16. On Stilts
17. Fire Wood Drumstix feat. DOOM
18. Glamour Sho75 (09)
19. 10,000 Watts
20. 9th Caller
21. Make It Fast Mega Mix (Unadulterated Mix) feat. Diz Gibran
22. 24K Rap feat. Havoc of Mobb Deep & Raekwon
23. Big City
24. Pay Day feat. Frank Nitty of Frank n’ Dank
25. See That Boy Fly feat. Illa J & Cue D
26. Coming Back
27. Mythsysizer
28. KJay and We Out

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

J. Dilla – Jay Stay Paid

Ziggy Marley i Ares Chadzinikolau, frontman poznańskiej ekipy Ares&The Tribe, nie tylko piszą muzykę reggae z dziećmi, ale także zapraszają je do studia i na scenę.

Ziggy Marley, który w maju wydał swój dwunasty album, zatytułowany „Family Time”, tak mówi o swojej najnowszej produkcji: “Obecnie czuje większą potrzebę dialogu z dziećmi niż z dorosłymi, ponieważ dzieciaki mają otwarty umysł i jeśli naprawdę chcemy zmienić świat musimy rozmawiać właśnie z nimi”. Na krążek zaprosił swoją córkę – Judah Marley, która pomaga mu w tytułowym utworze – radosnym „Family Time”.

Z kolei Ares Chadzinikolau szykuje projekt Ares i Maluchy, którego premiera będzie miała miejsce podczas tegorocznego festiwalu Reggae na Piaskach w Ostrowie Wielkopolskim (4-5 lipca). Skąd u Aresa pomysł na to, by tworzyć muzykę reggae wraz z dziećmi? O pracy nad płytą z dzieciakami mówi tak: „Podczas pracy studyjnej nad płytą „Great return” napisałem piosenkę „Już nie płacz”.

W tekście prosiłem o więcej czasu dla moich córek i obiecywałem im, że będzie z tym lepiej. I tak się stało. Któregoś dnia, podczas nagrań do płyty „Jah Jah children”, którą obecnie promujemy, dzieciaki miały imprezę urodzinową i wraz z koleżankami, biegając po studio, zaczęły śpiewać refren „Unite”, bardzo ciepłej piosenki, głoszącej, że wszyscy jesteśmy jedną rodziną. Nagranie wyszło spontanicznie i wszyscy mieli frajdę”.

To nie pierwsze produkcje Aresa stworzone z dziećmi. Artysta pisał już wcześniej piosenki razem z uczniami, których miał pod swoimi skrzydłami w szkole artystycznej. Ciekawe jest, że przy tworzeniu płyty z dziećmi Ares chodził za krowami i kozami, żeby nagrać ich głos. W nagraniach wzięło udział 12 dzieci w wieku od 4 do 12 lat: Artemida i Afrodyta Chadzinikolau, Antek i Marysia Horowscy, Julka, Szymon i Karolinka Jarysz, Adam, Kaja Holc, Anika Trampnau, Andrzej Szipka i Kamil Paca.

Dlaczego Ares dwo swojego projektu zaangażował swoje dzieci, a także synów i córki swoich przyjaciół? To pewien rodzaj wychowania, bo jak zauważa artysta „Uważam, że nasze teraźniejsze czasy powinny być poświęcone rodzinie. Wciąż zagonieni zbyt mało mamy dla siebie czasu, a dzieci zaraz dorosną i będą miały większy wpływ na świat, niż my. Dlatego tak istotna jest twórczość dla nich, żeby wiedziały co w życiu jest tak naprawdę istotne. Nie kariera i pogoń za snami, lecz radowanie się dniem dzisiejszym, spędzanie czasu razem, pomalowanie szarego świata na kolory reggae: zielony-żółty-czerwony, uśmiechanie się do bliźnich, a nie kłócenie się, warczenie i wyzywanie, wreszcie szacunek dla rodziców, wiara w siebie i piętnowanie lenistwa”.

Projekt Ares i Maluchy to pierwsza polska płyta reggae adresowana do dzieci. Nie jest to jednak pierwszy polski projekt, związany z muzyką reggae, na którym udzielają się dzieci. Wcześniej z dziećmi nagrywał chociażby Darek Malejonek z Maleo Reggae Rockers. Jego syn – Maleo Junior – pojawił się w utworze „Żyję w tym mieście”.

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Ziggy Marley i Ares Chadzinikolau grają reggae z dziećmi i dla dzieci!

DJ Cléon powraca z nowym porunującym 12calowym dyskiem. Płyta to 8-ścieżkowiec pełny funky, breakbeatów. Gwarantowana satysfakcja dla B-Boys!

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Dj Cleon – Jaylis and family

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Onra – The Anthem

Odsłuch:
http://www.lovemonk.net/dj_promo/show_release.php?ref=LMNKV35

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Lovemonk: Makala – Partio la tabla 7″ [promo]

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Elvis żyje! Na pewno w duchu muzycznym na koncercie!

Są oni doskonałym, wręcz podręcznikowym przykładem na to, że Europa Wschodnia potrafi nieźle zamieszać na świecie. Nie mówię o polityce, ale o muzyce i to tej klubowej. Ich wytworne brzmienie house owinęło sobie wokół palca Josh’a Wink’a oraz Nick’a Harris’a pojawiając się na łamach ich wytwórni (odpowiednio): Ovum Recordings i NRK Sound Division. O kim mowa? O estońskim duecie Rulers Of The Deep. Projekcie niedoszłego pianisty oraz byłego hiphopowego DJa z miasta Tallin – uznanego w 2005 roku przez “New York Times” za najlepszą klubową miejscówkę. Ich pierwszy studyjny album “Next Evolution” był dla mnie doskonałym przykładem tego, jak barwne i bujne brzmienia istnieją pomiędzy house’em a tech house’em.

Ale lata lecą i punkt widzenia na muzykę house u Meelis’a Meri’ego i Priit’a Juurmann’a reorientuje i adaptuje się do nowych warunków. O ile na “Next Evolution” nie brakowało ciepłych i rozpromienionych dźwięków rodem z Plastic City czy Deeplay Music, o tyle na “Ready To Go Overground” oferuje bardziej techniczne oraz skondensowane brzmienie. Nie obeszło się także bez wpływu renesansu brzmień electro. Ogólnie więc wszystko mieści się w niezwykle chłonnym nurcie progressive house. Wyszło więc nieco dziwnie – inaczej, ale nie zabrakło u Rulers Of The Deep kolejnych przebojów. Naelektryzowany “Planet Drum” może spokojnie konkurować z utworami kalibru Kaskade’a. Natomiast przysłuchując się rozpędzonemu “Make Me Shine” odnosiłem wrażenie, że słucham nowego hitu Kylie Minoque. Ogólnie album “Ready To Go Overground” obfituje w mnogość i różnorodność brzmienia house. Od etapowych ewolucji progressive (”Fettle”, “Track Three”) po bezpośrednie nawiązania do rave’owego acid house’u pokroju duetu Hardfloor (”Look What Acid Does To People”, “Perfect Defamation”). Meri i Juurmann umieścili także przeróbkę “Planet Drum” autorstwa estońskiego producenta drum’n'bass – S.I.N.. Szczerzę powiedziawszy to nie wnosi ona nic szczególnego do albumu. Po prostu sobie tam gra. Ale na tym “Ready To Go Overground” nie kończy się. Do tego longplay’a dołączono również drugi krążek. W formie radiowego miksu duet Rulers Of The Deep. W stylu znanego z chociażby kompilacji “Nite:Life 019 – Tallinn Express” stworzonego cztery lata temu na potrzeby NRK Sound Division.

Mimo wyraźnej stylistycznej metamorfozy (i to na duży plus) Priit’a i Meelis’a na “Ready To Go Overground”, to trudno na tym albumie złapać / odnaleźć jego sedno klimatu. Nagrania są poukładane, jak na jakąś pierwszą lepszą kompilację. Trudno wyłowić w nich ciągłość, kontinuum ducha tego krążka. Progresywność w merytorycznej płaszczyźnie jak najbardziej na tak, natomiast w sferze technicznej – hula wiatr. Oprócz tej ostatniej, spornej kwestii – nie mogę nic złego powiedzieć na temat drugiego albumu “Ready To Go Overground”. Nowoczesny, oryginalny i urodziwy progressive house z Estonii. Do takich producentów, jak Rulers Of The Deep, należy przyszłość tego nurtu.

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Rulers Of The Deep – Ready To Go Overground

Parafrazując fragment jednej, polskiej piosenki: minęło dziesięć lat, jak jeden dzień. Ale ten czas szybko leci… . Jeszcze nietak dawno dwóch hannowerskich DJów-zapaleńców Ralf Dresmayer i Frank Wetzer zaczynało podbój niemieckich klubów swoją rozpaloną mieszkanką odprężonej kawiarniano-barowej nuty o wyrazistym latynoskim posmaku. Aż tu nagle (po latach) upalno-wakacyjne brzmienie “Gonna Be”, “Mambuloo”, “Bosshannover” i “Flying Away” opanowało kawał świata. A sam duet Mo’ Horizons stał się jednym z najbardziej znanych (obok ekipy De-Phazz) niemieckich projektów kultywujących-promujących południowoamerykański brzmieniowy amalgamat (jazz, soul, bogactwo tamtejszego etno) w nieco bardziej nowoczesnej, klubowej formie.

Nieco ponad rok od “Sunshine Today” (ostatniego studyjnego albumu Ralf’a i Frank’a) ci mieszkańcy Hanoweru postanowili podsumować ich pierwszą, wspólną dekadę współpracy. Mam nadzieję, że nie ostatnią. Dwupłytowa pozycja “Mo’ Horizons – 10 Years Of …” to właśnie pierwszy, nobliwy przegląd twórczości duetu Wetzer-Dresmayer. Na jego zawartość składają się kompozycje z czterech wydanych studyjnych albumów oraz jednej autorskiej kompilacji Mo’ Horizons. Ale to tylko część tajemnicy skrywającej się pod nazwą “Mo Horizons – 10 Years Of …”. Choć w tym miejscu trudno mówić o zagadkowości. Bo takie nagrania jak “Drum’n Boogaloo” (drum’n’samba?), “Foto Viva” (w wersji radiowej, bardziej eterycznej), “Mambuloo” (kunsztowny, latynoski nujazz), przeszły do kanonu szeroko pojętej muzyki chillout. Choć brakuje mi na tej kompilacji nieco więcej akcentów z ich debiutanckiej płyty w postaci “Yes Baby Yes” i “Prince Charles’ Latest Affair”. Ale cóż – Mo’ Horizons nie mieli zapewne łatwego orzecha do zgryzienia w kwestii tego, co powinno się znaleźć na tej składance, a co (ze względu na fizyczne ograniczenia) niestety musieli oni pominąć. Chociaż z drugiej strony gdyby taki, a nie inny rozkład muzyczny, to zapewne nie pojawiły by się w tym zestawieniu podrywy “Ai Mi Morena” i rewiowe smykałki “Pe Na Estrada”. Obie kompozycje można było kiedyś często usłyszeć w polskich radiach; za czasów kiedy panowała w rodzimym eterze ‘normalna’ atmosfera.

Druga część “Mo’ Horizons – 10 Years Of …” to przeróbki nagrań duetu Wetzer-Dresmayer w wykonaniu zaprzyjaźnionych producentów. Choć nie tylko to można tam znaleźć. Obok brokenbeatowych kołyszeń przeróbki “Lovely Day Inside” autorstwa Jazz Juice (producenta ze stajni Freestyle Records), druga płyta tej kompilacji zawiera dwa rarytasy. Nieupublikowane wcześniej kompozycje Mo’ Horizons: bigbeatowy “Don’t Bring Me Down” oraz soul po kubańsku w “You Know I Don’t”. Koniec końców to one zamykają ostatnie dziesięć lat aktywności tego duetu z Hanoweru. Lecz nie ma roku, ba nawet miesiąca, aby któreś z nagrań duetu Mo’ Horizons nie pojawiło sie na jednej z wielu wydawanych na całym świecie kompilacji z pogranicza downtempo, chillout i lounge. Składanka “Mo’ Horizons – 10 Years Of …” odpowiada w pełni, czemu się dzieje. Sam zakładam, że za najwyżej dziesięć, piętnaście lat będzie można zobaczyć duetu Wetzer-Dresmayer jako główno prowadzących muzyczny korowód karnawału w Rio de Janeiro.

Jedno jest w tym wszystkim najważniejsze. Mimo swojego kawiarniano-barowego, relaksacyjnego charakteru, dokonania Mo’ Horizons nie sposób porównać z niczym innym. Raz to fakt, że rozumieją oni latynoskie, palmowo-tropikalne dźwięki, jak mało kto w Europie; a na pewno w Niemczech. Dwa – to oni przyczynili się do niezwykłej popularności muzyki latynoskiej w muzyce klubowej. Najbardziej słychać to nie tylko w muzyce lounge, ale również na płytach z muzyką house oraz drum’n'bass. Trzy – muzyczne dokonania Ralf’a i Frank’a, z którymi w formie skondensowanej można zapoznać się na podwójnym wydawnictwie “Mo’ Horizons – 10 Years Of …”. Muzyczna historia pisana dużymi literami ukazana bez zbędnej egzaltacji oraz reklamowych chwytów.

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Mo’ Horizons – 10 Years Of …

Link

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Polecamy: Mlekoplus

Widzę, że ktoś wpadł na pomyśl, aby ostatnią kampanię wizerunkową Polski z telewizji CNN przenieść na grunt muzyczny. Choć raczej bym w to powątpiewał i widział w kompilacji “Bar Warsaw. Classic & New Polish Flavours” najprostszy z możliwych zbiegów okoliczności. Zresztą co tutaj dużo mówić – o dokonaniach polskiej muzyki wie wielu wielkich. Jason Swinscoe z Cinematic Orchestra, DJ Vadim, Coldcut, Jazzanova, Blockhead, Nicola Conte oraz The Glimmers, Morgan Geist czy Daniel Wang. Zresztą w przypadku tych trzech ostatnich chodzi o inicjatywę, która wyszła, że tak powiem lokalnie. Chodzi o kompilację “Astigmatic Inspired By Chopin”, o której szerzej oraz kompletnie napisałem niedawno na swoim blogu.

Dwukompaktowa składanka “Bar Warsaw. Classic & New Polish Flavours” wpisuje się w cykl wydawniczy brytyjskiej wytwórni Nascente, która od pewnego czasu promuje tradycyjne oraz bardziej współczesne – nowoczesne brzmienia z różnych stron świata. Były już barowe pozycje z Paryża, Moskwy, Tokio, Lisbony, Istambułu, Edynburga, Rio, Aten, Bejingu, Bombaju, Meksyku, Madrytu czy Berlina. Po japońskiej edycji przyszła kolej na wgląd w to, co brzmi za granicami Kraju Nad Wisłą. Z covera można dowiedzieć się, że autorzy polskiej edycji wiedzą o traumatycznej przeszłości Warszawy; że Polska to największy kraj “nowej Europy”. Choć muzyka na tej kompilacji nie jest wyłącznie stołeczna. Nazwę należy traktować jako wyłącznie synonim polskiej muzyki. Tak jak poprzednie części składanka “Bar Warsaw. Classic & New Polish Flavours” podzielona jest na dwie części – klasyczną oraz nową. Na każdą przeznaczono godzinny materiał. Pierwszy kompakt został wypełniony przez złożony polski folk. Raz jest bardziej romsko (fenomenalne czardasze Edyty Geppert), góralsko (Yerba Mater), rockowo-balladowo (Archinta) albo też wyłaniają się teatralne ilustracje (Ogrody Alamut). Do tej klasyczności krążka nie pasuje zbytnio nowoczesny dub Berklejdy (coś w stylu Wszystkie Wschody Słońca) oraz rockowy Lao Che. Drugi część “Bar Warsaw. Classic & New Polish Flavours” to już totalny przekrój przez alternatywne brzmienie made in Poland. Skupie się na tych najbardziej nowatorskich. Płytę “New” otwiera góralskie etno w naładowanym basowa energią rytmie drum’n'bass czyli Vilage Kollektiv. Następnie niecodzienne reggae’owe podskoki Masali oraz skwaszona i zdubowana przeróbka utworu Warsaw Village Band w wykonaniu Transglobal Underground – legend world music. Folktronika i połamane rytmy to Psio Crew, a mroczny i potężny trip hop z Wrocławia – bezapelacyjnie należy do Digit All Love. A końcówka drugiego krążka “Bar Warsaw. Classic & New Polish Flavours” to downtempo w różnej maści. Bardziej orientalne (Soomood), psychodeliczno-transowe (Goloka) lub też ocierające się o glitch (Sulphur Phuture). Doskonała kompilacja dźwięków z różnych nurtów, której z wielką przyjemnością słucha się.

Jeden z najbardziej znanych zagranicznych znawców historii Polski – Walijczyk profesor Norman Davies stwierdził kiedyś, że współczesna Polska to twór sztuczny. Na przestrzeni dziejów Rzeczpospolita nigdy nie była monoetniczna. Zawsze sporą część społeczeństwa stanowiły mniejszości narodowe. Jak to było w przypadku II Rzeczpospolitej – jedna trzecia. A to z kolei wpływało na intelektualne bogactwo. Mówię to, bo na kompilacji “Bar Warsaw. Classic & New Polish Flavours” wyczuwa się wieloetniczną spuściznę polskiej kultury z przestrzeni wieków. Nie będę owijał w bawełnę i przyznam, że w przypadku krążka “Classic” wiele nazw zespołów tudzież projektów niewiele mi mówiło lub były obce – nieznane. Ale zawsze wyciągam z tego wnioski. Muszę przyznać, że oznacza to tylko, jak mało wiemy o rodzimej twórczości i czeka przed nami dużo pracy, aby odkryć i docenić w pełni naszą tradycję. Rozpoczynam od siebie – zakasam rękawy już od jutra. A tak w ogóle to pozycja “Bar Warsaw. Classic & New Polish Flavours” jest równie ważna, jak tegoroczna reedycja albumu “String Beat” Henryka Debicha. Te albumy trzeba mieć z czystego obowiązku bycia częścią tej wspaniałej i wysmakowanej kultury.

CD 1 – Classic
01. Dikanda – Ajotoro
02. Edyta Geppert – Zrob Cos Ze Soba
03. Lao Che – Drogi Panie
04. Swoja Droga – Chmiel
05. Kapelaziele – Siala Baba Mak
06. Lao Che – Czarne Kowboje
07. Kroke – Eddie
08. Yerba Mater – W Poszukiwaniu Zaginionej Gaski Balbinki
09. Archinta – Malfor
10. Stara Lipa – Danuska
11. Ojdana – Palinka
12. Berklejdy – Marsz (Niekoniecznie) Na Dwoch
13. Ogrody Alamut – Sinan’s Dream
14. Piotr Pucylo – Fujara Solo
15. Kwartet Jorgi – X

CD 2 – New
01. Village Kollektiv – Z Tysiunca
02. Masala – Od Tarnobrzegu Po Bangladesz
03. Warsaw Village Band – Mateusz (Horn Lane Skank) (Transglobal Underground Remix)
04. Vavamuffin – Radio Vavamuffin
05. Paprika Korps – Proper Song
06. Psio Crew – Hajduk
07. Managga – Czaj Czaj
08. Digit All Love – Matulu
09. Soomood – Soomood
10. Zywiolak – Nok Kupaly
11. Pablopava – Zykamu
12. Duberman – I Am Who I Am
13. East West Rockers – Dokad Ewr
14. Goloka – Sleepless In Warsaw (Late Night Re-Work)
15. Sulphur Phuture – Outside Consciousness

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

V.A. – Bar Warsaw. Classic & New Polish Flavours

Często jestem zaskakiwany przewrotnością życiorysów niektórych muzyków. Tych początkujących, jak i tych bardziej doświadczonych. Oto kolejny ciekawy przykład. Pewien młody chłopak – instrumentalny samouk z Warszawy wyszedł z gitarowego półświatka Metaliki, Led Zeppelin, Queen oraz Korn’a kierując swoje dźwiękowe zapatrywanie tak szeroko, jak rozległy jest Ocean Atlantycki. W jego życiu przyszła kolej na bardziej klasyczny i nieco nowocześniejszy – współczesny jazz oraz gamę elektronicznych eksperymentów. I tak oto z 22-letniego Łukasza Wasilewskiego powstał on – lukeing forward.

Przyglądam się z wielkim zainteresowaniem jego twórczości, od kiedy tylko wypuścił swoją EPkę “Mysterious Bats From The Slums” będący jego historycznym debiutem. Po kilku miesiącach od tego wydawnictwa dla amerykańskiej wytwórni Next Dimension Music, Łukasz ląduje w Niemczech. A dokładnie w łonie netlabela Rec72. Nie oznacza to, że jest to produkt gorszy od ‘fizycznych’ odpowiedników, co pokazuje chociażby dokonania ikony sieciowych wytwórni – oficyny Thinner. Ów Rec72 postanowił wydać kolejny debiut Wasilewskiego, tym razem albumowy.

(Wirtualny) longplay “Wandering in Urban Fog” to przede wszystkim rozbudowane w treści downtempo zanurzone w przeklętym, zdeprawowanym i ponurym brzmieniu brutalnej, miejskiej rzeczywistości dubstepu. Doprowadził on do syntezy filmowego klimatu leniwie poruszających się konstrukcji, które zostają nabierają pamięta przy zetknięciu się ze schowanym gdzieś w bocznych uliczkach niezresocjalizowanym podkładem basu. Tak jest chociażby w “Reverse the Order”. Dubstepish (jak to sam lukeing forward określił) napiera i stręczy tempo 130-140 uderzeń na minutę. Coś zupełnie innego aniżeli Łukasz pokazał na swojej debiutanckiej EPce. I moim zdaniem coś wiele bardziej, stokroć oryginalszego od poprzedniego wydawnictwa. I co najważniejsze deficyt gatunkowej czystości jeszcze bardziej przekonuje do tej autorskiej wędrówki po urbanistycznej mozaice dźwięków.

Pierwszy raz słyszę, by ktoś dubstep połączył z downtempo. Słyszałem wielokrotnie o podążaniu dubstepu śladami np. techno, ale nigdy w stronę nujazzowych ilustracji. Z zapowiadanej eksperymentalnej elektroniki, w sensie pokręcony i łamiący się rytm, wyszło w sumie niewiele. Ale jeżeli ktoś ową “doświadczalność” rozumie nieco szerzej, aniżeli pochodną intelligent digital music (a nie tam żadne intelligent dance music), to cały album “Wandering in Urban Fog” potraktuje jako test. Który wyjątkowo dobrze wypadł Wasilewskiemu. Materiał z tego longplay’a możecie pobrać bezpośrednio stąd. Zachęcam także do obejrzenia klipu zmontowanego do electro-dubstepowo-ambientowo-choleria-wie-co-jeszcze numeru “Insane Landing”.

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

lukeing forward – Wandering In Urban Fog

7 Samurai to Marc Frank i Tom Wieland (Les Gammas, Dubben, Panoptikum, Mokadi…). To DJe, muzycy, producenci, ale przede wszystkim miłośnicy muzyki. Poza szlifowaniem umiejętności producenckich 7 Samurai jeżdzą po Świecie jako dj’e i grają w klubach takich jak Nublu (NYC) czy Raw Fusion w Sztokholmi oraz Plastic People w Londynie. Wydali kilka siedem płyt pod niesamowitą wytwórnią G.A.M.M..

“El Mundo Nuevo” to pierwszy i długo oczekiwany album pochodzący od bawarskich króli pirate soul – 7 Samurai. Po sprzedaniu ponad 30 000 płyt 12″, nagraniu niesamowitych remiksów, zagraniu niezliczonych występów djskich, nadszedł czas na pełnowartościowy album 7 Samurai. “El Mundo Nuevo” to świetna kolekcja utworów, kolaboracji i remiksów w wykonaniu 7 Samurai. Płyta zawiera również mix utworu Jorge Bena “Sou da pesada” oraz nieopublikowany remi Mo’Horizons.

Dostajemy świetną miksturę soul, latin, brasil, jazz, swing, reggae, dub, dancehall i hip hopu, a całość brzmi bardzo świeżo i funky.

Osobiście najbardziej odpowiada mi oczywiście Bluesanova z wokalem Stefanii… to tak jakby ponownie zobaczyć piękną kreację z idealnie dobranym dodatkiem. Choca las Caderas natomiast to nowe podejście do tematu “Otto de Rojas “Choca Las Caderas” która jest jednym z najrzadszych utworów z rare latin funk z Peru. Panowie z 7 Samurai dodali odrobinę klawiszy, perkusji, subtelnego efektu dub… i mam jeden z ciekawszych zapełniaczy parkietowych w stylu G.A.M.M..

1 – Sou Da Pesada (7 Samurai Afroraduno Remix) [słuchaj]
2 – Sol De Verao (7 Samurai Remix)
3 – Jah Music feat Blue Eyez (Original Mix)
4 – Atchicka Boom (7 Samurai Remix)
5 – Choca las Caderas (7 Samurai ‘CiucciOtto’ Re-Edit) [słuchaj]
6 – Kikiriboom (7 Samurai Latin Funk Mix)
7 – It Ain’t Necessary So (7 Samurai Remix)
8 – You Can’t Get What You Want (7 Samurai Remix)
9 – No Problem (7 Samurai Remix)
10 – Bluesanova feat Stefania (Full Vocal Mix) [słuchaj]
11 – Favela Gyal feat MC Coppa (Original Mix)
12 – Feel The Same feat Desmond Foster (Original Mix)

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

7 Samurai – El Mundo Nuevo

The Maytals swoją pierwszą płytę wydali w 1964 roku, nosiła ona nazwę „I’ll never grow old” i chyba coś w tym jest, gdyż mimo upływu czasu wciąż koncertują (m.in. festiwal Reggaeland w Płocu latem 2008), nagrywają nowe i „odświeżone” utwory, które zawsze cieszą się powodzeniem wśród szerokiej publiki. Dokładnie 40 lat po swoim debiucie na rynku ukazuje się ich 52-ty drugi album : „True love”.

Tytuł LP jest jednocześnie tytułem utworu, który został wydany na wspomnianym „I’ll never grow old”. Płyta jest niezwykle barwna, a to dzięki wykonawcom, którzy zostali zaproszeni na nagranie krążka. Toots and the Maytals idąc z duchem czasu pozwolili artystom na własną aranżację ich utworów. Dodatkowym smaczkiem jest fakt, iż niektórzy muzycy i wokaliści, którzy współtworzą płytę nie mają wiele wspólnego z reggae, jednak są już uznanymi osobistościami na danej scenie muzycznej. I tak obok klasycznych postaci reggae jak Ken Boothe, U-Roy, The Skatalites, możemy usłyszeć młodą gwiazdę tejże sceny Gentlemana. Oprócz nich na płycie pojawiają się partie gitarowe takich sław jak Eric Clapton czy Jeff Beck i to w dwóch hitach „Pressure drop” oraz „54-46 was my number”.

Brzmienie reggae i rocka dopełnia dość kontrowersyjna gwiazda country Willie Nelson, wykonujący „Still is still moving to me”. Na uznanie zasługują świetnie zaśpiewane „Monkey man” przez No Doubt oraz „Merry blues”, któremu stawił czoła sam Manu Chao. LP zawiera jeszcze mnóstwo innych niespodzianek, dlatego warto go posiadać w swoich zbiorach.

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Toots and the Maytals – True love

Singiel z wytwórni Jackpot może zadowolić nie tylko fanów reggae ale także jazzu. Takie połączenie może wydawać się zbyt pretensjonalne, jednak utwór Val’a Bennett’a dowodzi, iż oba gatunki mogą się dobrze uzupełniać. Wszystko to za sprawą „jazz’owej myśli przewodniej” pojawiacej się w „Russians are coming”.

W 1959 roku Dave Bruebeck tworzy kompozycję „Take five”, która dzięki charakterystycznemu brzmieniu saksofonu oraz osobliwemu, jakby nudzącemu metrum 5/4 staje się muzycznym klasykiem. W 1968 roku Bennett z powodzeniem wykorzystuje pomysł jazzmana i tak oto „Rosjanie nadchodzą” w nowej odsłonie „przyodziani” w melodyjne reggae lat sześćdziesiątych. Należy zaznaczyć, że utwór został nagrany tak jak pierwowzór bez wokalu. Na motywie Bruebeck’a zagrało kilku artystów reggae m.in. Barrington Levy i Gappy Ranks.

Val Bennet – Russians Are Coming [słuchaj]

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Val Bennett – Russians are coming

Na muzyczne dokonania Ava Leigh natrafiłam przypadkowo, wędrując po kolejnych kontach na „my space”. Ta pani nie dość, że jest piękną Brytyjką, to dodatkowo ma niezwykle silny, czysto brzmiący głos. Singiel „Mad about the boy” wydany w postaci siedmiocalowego krążka promuje jej pierwszy album „Rollin”. Jest to bardzo subtelne, ciepłe reggae ze wzorową aranżacją.

Nie powinno to nikogo dziwić, gdyż produkcją płyty zajmował się duet klasyków regularnego brzmienia reggae Sly and Robbie. Ponad to Ava wzoruje się na tzw. starej jamajskiej szkole śpiewu. Jednym tchem wymienia takich wokalistów jak Marcia Gryffiths czy Dennis Brown. Wszystko to można usłyszeć na singlu, który jak to w reggae często bywa opowiada o miłości. W tym samym temacie na stronie B znajduje się utwór „Caught you in a lie” nieco wolniejszy, jednak ozdobiony ciekawymi efektami i samplami.

A: „Mad about the boy” [słuchaj]

B: “Caught you in a lie”

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Ava Leigh – Mad about the boy

“INSATIABLE” to tak naprawdę utwór bardzo mocno opierający się na inspiracjach czerpanych z klasycznego brzmienia miami house z lat 90tych. Back To Fundamentals natomiast, to projekt Clauda Monneta, który postanowił zebrać najlepszych francuskich producentów i poprosić ich o brzmieniowy powrót do tych “pięknych czasów”, kiedy muzyka była euforyczna, pozytywna, optymistyczna.

Strona A to dub oraz wersja oryginalna, z wokalem Tanya Michelle. To dwie tłuste ścieżki house’owe inspirowane wytwórnią MURK. Strona B to dwie bardziej deepowe wersje w sam raz na późną noc lub wczesny poranek.

01     Original Studio Mix (6:38)
02     Dub (6:03)
03     Art of Tones Tougher Mix (6:58)
04     Art of Tones Sweet Mix (7:24)

Kup / słuchaj

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

“Insatiable” – nowa płyta Llorci razem z Back To Fundamentals

Breakin to nowy sublabel znakomitej, dublińskiej wytwórni Bassbin. Mimo niewielkiego stażu, gościł  na krążkach takie postacie jak: Breakage, Equinox, Fanu czy Fracture&Neptune. Fani głębokich, połamanych dźwięków, stawiający klimat ponad przester także tym razem nie będą zawiedzeni. Dziewiąte z  rzędu wydawnictwo to dwa odmienne klimatem numery, które w duecie równo kopią po uszach.

Pierwszy kawałek na płycie należy do paryżanina Robina Leclair’a ,znanego słuchaczom jako Naibu. „Aki” w języku japońskim to  jesień, co doskonale odzwierciedla klimat utworu. Pełen pastelowych, kwaśnych dźwięków  z wybijającymi się na pierwszy plan skrzypcami jest  przykładem jak powinno brzmieć „orientalne” dnb. Kontrastowe połączenie eterycznych wokaliz z rozstrzelonym bitem  to potężna atmo-bomba. Kozak!

Martsman (Martin Heinze) złapał zajawkę  na drum& bass pod koniec lat 90. Tacy artyści jak Alpha Omega, 4 Hero, Squarepusher czy Paradox wywarli spory wpływ na jego twórczość. Martsman’a umiłowanie do uwydatnionych, syntetycznych basów odbija się echem także w „Aeiro”. Lekko klaustrofobiczna aura kawałka i wypukła perka tworzą razem surrealistyczny  mariaż. Kolejny świeży, jasny punkt muzycznej mapie w tym roku. Najlepszą rekomendacją niech będzie fakt, iż krótko po ukazaniu się na chemicalu i red eye records  pozycja została całkowicie wykupiona. Z niecierpliwością czekam na publikację nr 10.

Tytuł: Aki/ Aeiro
Artysta: Naibu/  Martsman
Label: Breakin
Breakin’ 009

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Aki / Aeiro – Naibu / Martsman

Pod pseudonimem Scuba lśni jeden z diamentów dubstepu, Paul Rose. Lśni tym subtelniej, iż mimo sporego wkładu w rozwój tej odmiany muzyki elektronicznej, pozostaje on raczej na uboczu całego „dubstepowego” zamieszania. Pierwszy długogrający album Paul’a „Mutual Antipathy”, wydany nakładem labela Hot Flush, jest doskonałym przykładem jak nadal zaskakuje ten gatunek.

Niedawna przeprowadzka Scuby do Berlina wywarła wyraźny wpływ na brzmienie tego krążka. Chyba nigdy bardziej pseudonim Scuba (z ang. akwalung) nie był tak adekwatny do doboru sampli. Przyzwyczajeni do ciężkich przesterowanych basów oraz walcowatego, jednostajnego tempa, obecnego w innych produkcjach tego gatunku, tu zostaniemy zaskoczeni po usłyszeniu pierwszych dźwięków. Otwierający płytę „Systematic Decline” wita nas delikatną melodią na tle przestrzennych bongosów. Dalej jest już tylko głębiej, a toń utworów przyciąga nas prawdziwą ławicą dźwięków. Najbardziej zbliżony do poprzednich pozycji Paula Rose’a, kawałek „Tell Her”, w finale zostaje dosłownie zrównany z ziemią przez potężna stopę rozpoczynającą kompozycję„Disorder” zdominowaną przez metaliczną perkusję.. Dziewiąty na płycie „Poppies” z tech-dubowym akordem i przesterowanym wokalem jest prawdziwym utonięciem w głębi dźwięku.

Scuba bardzo inteligentnie i z wyczuciem czerpie z takich gatunków jak ambient, IDM czy techno. Słuchając tego albumu, na myśl przychodzą dokonania Autechre, psychodeliczne tła przypominają produkcje Gridlock’a, lub Bitcrush’a, a dubstepowa konwencja czasami całkowicie zanika. Podsumowując, nie jest to na pewno płyta, która rozrusza imprezę, ale na kanapowy chill, lub małe nurkowanie, pozycja wręcz obowiązkowa.

Tracklist:

Systematic Decline
Hard Boiled
Tell Her
Disorder
Ruptured
The Upside,
Twitch
Stolen
Poppies
From Within
Suck

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Scuba – Mutual Antipathy

Do miksera ze świeżymi owocami wrzuć doświadczenie Quincy Jones’a, instrumentalizm i koloryt Incognito, uczucia Prince’a. Jako podstawa potrzebny będzie jogurt, australijski jogurt. Tym elementem wiążącym całość jest Bennson, pochodzący z Melbourne muzyk. Po fascynacji jazzem, grywał z The Bamboos, Eddiem Floydem, Alice Russel, The Quantic Soul Orchestra czy The Drifters. Bennson jest współzałożycielem wytwórni Equatorial Records skupiającej australijskich producentów klubowych. Jego remiksy otrzymały dobre wsparcie ze strony Gillesa Petersona, Nika Westona czy Paula Muprhiego.

Na pierwszej płycie zawierającej część remiksów numeru “Whatever It Is”, Raw Fusion zamieściło Extended, który mi osobiście najbardziej odpowiada. Jeżeli uwielbiacie dobry funk, ocierający się o uplifting disco, ale w dobrym stylu i bez kiczu – to szczerze polecam.

Najbliższe moje skojarzenia muzyczne – to Prince, Carol Williams, czy też Blackjoy – “Moustache (La Stache)”. Wspaniały bas, podkręcające atmosferę trąbki no i świetny wprost wokalista… który mógłby spokojnie na scenie stanąć przy jednym mikrofonie z Georgem Levinem…

A skąd inspiracje czerpie Bennson?

Herbie Hancock, Patrice Rushen, Dayton, Quincy Jones, Pleasure, Don Blackman, Ahmad Jamal, Mel Rhyme, Larry Young, Jimmy Smith, Sam Yahel, Wynton Kelly, Monty Alexander, Roy Ayers, Wes Montgomery, Dexter Gordon, Roy Hargrove, Gene Harris (the Three Sounds), Richard Tee, Donny Hathaway, Stevie Wonder, George Benson, Booker T and The MGs, Meters, Prince, Terence Blanchard, Antonio Carlos Jobim, Celia Cruz…..

Raw Fusion RAF 037

A1. Whatever It Is (part 1 – extended original mix)

B1. Whatever It Is (part 1 – Soul Tornado remix)

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Bennson – Whatever It Is (part 1)

Na płycie znajduje się sześć tracków, w których gościnnie pojawiają się Smarki i Paco. Płyta dostępna także w wersji winylowej (1LP). Ukazuje się również bardzo specjalna edycja w ograniczonym nakładzie ze specjalnym INSERTEM. Do nabycia tylko na www.dobrzewiesz.net.

Wyjątkowość płyty, poza zawartością muzyczną i tekstową, to ten osobliwy insert… który wydaje się być prześmiewczym ukłonem w stronę wydawców dodających na przykład film akcji do gazetki o niemowlakach.

Moje prywatne faworyty, to oczywiście – jak dla miłośnika drum’n'bassu – trochę szybszy niż zwykle w produkcjach Webbera – “Insert”, oraz “Co to będzie” w którym Łona i gościnnie Paco podejmują trudny temat wychowania młodzieży.

Webber natomiast jak zwykle już idealnie odnalazł złoty środek pomiędzy bogactwem dźwięków a przestrzenią i ciszą pomiędzy nimi.

1. Insert
2. Bumbox
3. Świat jest pełen filozofów (ft. Smarki)
4. Co to będzie (ft. Paco)
5. Nic tu po nas (pamięci Jacka Kaczmarskiego)
6. Nie zostało nic

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Łona i Webber – Insert EP recenzja

Nie cały rok temu, miałem przyjemność zaprosić do Szczecina na imprezę z cyklu “Koval zaprasza: …”, barwną postać krakowskiej sceny klubowej – didżeja Animisiewasz, z kolektywu Piękni Chłopcy. Maciej do wydarzenia, poza swoim kosmicznym setem, wniósł projekt flyers’a, który dystrybuowałem gdzie tylko było to możliwe, w mediach elektronicznych.

Parę dni po imprezie, otrzymałem tajemniczego e-maila, pisanego łamaną angielszczyzną, z zapytaniem o autora flyersa. Okazało się bowiem, że projekt który wykonał Animisiewasz, notabene przygotowujący też materiały graficzne na przykład dla Możdżera, przypadł do gustu bossom wytwórni Love Monk.

Teraz Maciek współpracuje z Hiszpanami, czerpiąc z tego za pewne również korzyści wydawniczo-muzyczne, a ja przy okazji poznałem kolejną, małą, atrakcyjną wytwórnię płytową.

Czy Ani zaprojektował okładkę do płyty którą chcę dzisiaj Wam zaproponować – tego nie wiem. Jedno jest pewne, ten projekt oddaje w części jedynie wyluzowany charakter tej płyty… Powinienem być dokładny i dodać, że płyta tak na prawdę wyszła spod igieł sub-label’a – Marula Soul Food. Cała historia, to temat o podróży do Brazylii i braku ochoty do powracania :)

Open Foraina wydał parę bardzo ciekawych płyt w latach 90tych, grał również na klawiszach na przykład dla Krudera & Dorfmeistera. Później nadszedł czas nagrywania muzyki dla seriali telewizyjnych, co pozwoliło na uzbieranie funduszy na wyjazd do Brazylii właśnie… I tam pozostał do dnia dzisiejszego. Love Monk twierdzi że zastanawiał się czy nie wysłać tam ekipy osiłków, w celu sprowadzenia muzyka do Hiszpanii… Jednak zamiast tego, pozwolili mu spłodzić płynący, funkujący song.

Wśród muzyków którzy pomagali przy nagraniu, znalazł się kolumbijski trubadur – Jack Quiñonez, który pojawił się dopiero po nagraniu instrumentalnej wersji. Przyznacie, że dodaje on jednak niezaprzeczalny groove i rozleniwiający klimat do utworu.

Warto też sprawdzić stronę B tej 7″, na której znajduje się jazzowo-funkujący numer, dla którego argentyńskie usta zostały przyłożone do trąbki.

A. Fala Tanto [posłuchaj]
B. Fala Tan Poco [posłuchaj]

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Open Foraina – Fala Tanto

Mam tu na myśli Waxa, lub jak kto woli WaxVaxa, z Krakowa. Na całe szczęście dla mnie i dla klubowiczów okazał się on właśnie tak dobrym didżejem jak ja sobie to wcześniej wyobrażałem. Adama z kolei – czyli CLSa ze Świnoujścia, poznałem ładnych kilka lat później. Ten drugi, nie tak dawno jeszcze był częstym gościem szczecińskiego klubu Alter Ego, oraz lokalnej ekipy bohaterów Calvina i Bad Karmy.

No i tutaj należałoby dodać fakt, że duet Cls & Wax, znam muzycznie, od strony producenckiej jedyni z ich nagrań, nie miałem jeszcze bowiem przyjemności posłuchania ich na żywo.

Płyta Still Out There natomiast, okazała się być bardzo miłym insertem do jednego z magazynów Laif. Osobiście za tym akurat wydawnictwem nie przepadam, z powodu prób lansowania się na offowo-undergroundowe pismo, przy typowo masowej tematyce, gustach redaktorskich czy chociażby szacie graficznej.

Ale przecież winylowe.com to recenzje płyt, a nie recenzje prasy…
Do rzeczy więc. Still Out There, jest kompilacją zmiksowanych około 13stu utworów, które wyszły prawie w całości spod rąk duetu C&W. “Około” – bo w 5 ścieżek jest wmiksowanych niemalże “bonusowo” (na przykład remiks “Flashback” poczyniony dla Miloopy), a “prawie” bo chłopaki umieścili na płycie również swoje aranżacje utworów nagranych przez innych producentów (Wonter i “Everything” w remiksie CLS & Wax).

To co mnie najbardziej pozytywnie uderzyło w tej płycie, to zachowanie olbrzymich nakładów energii, przy jednoczesnym utrzymaniu niskiego poziomu nachalności, która niestety moim zdaniem często towarzyszy produkcjom drum’n'bassowym. Utwory na płycie zapraszają od razu na połamany parkiet d’n'b, ale również mogą służyć jako świetne tło do przyjemnego relaksu na łonie.

Jednym zdaniem – parkietowe torpedy z liquidfunkowym błogim relaksem.

1. CLS & Wax – Promises

2. CLS & Wax – Promises [Simba Remix]

3. CLS & Wax – Mind Vs Mind

+ CLS – With No Light To Guide My Wa (Critical Music)

4. CLS & Wax – Primal Rage (Spin)

5. CLS & Wax – Dead Awaken (Midnight Sun)

+ CLS & Wax – Sincerity

6. CLS & Wax – Ransom Rhodes (Rubik)

7. CLS & Wax – Day By Day

8. CLS & Wax – Tom Tom

+ Miloopa – Flashback [CLS Remix]

9. CLS & Wax – Broken (Fokuz)

10. CLS & Wax – Double Bubble (Rubik)

11. CLS & Wax – Full Of Strange [słuchaj]

+ CLS & Wax – October Star VIP

12. Wonter – Everything [CLS & Wax Remix] (Overdose Temptation)

+ CLS – Four Sings (Spearhead)

13. CLS & Wax – Backwards (Planet Funk(

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

CLS & Wax – Still Out There

Myślisz – Incognito – mówisz – pasja jednego człowieka i koloryt muzyczny wielu członków zespołu… Ta pasja, ten sen, to marzeni Jean-Paula ‘Bluey’ Maunicka.
Od czasu powstania zespołu – czyli roku 1981, wielu muzyków kształtowało brzmienie Incognito. Raczej bez koncentrowania się na indywiduach, każdy jest równomiernie nagradzany za swój wkład. Jak mówi sam Bluey, to promuje i zachęca muzyków a z drugiej stronie uczy nas pokory i dzielenia się, czego często brakuje w innych zespołach.

Żeby oddać hołd wszystkim którzy “przewinęli się” przez zespół, postanowiliśmy sprawdzić dokładnie kto za co był lub jest odpowiedzialny:

Główni wokaliści
Christopher Ballin, Chyna, Imaani, Dianna Joseph, Jocelyn Brown, Joy Malcolm, Karen Bernod, Kelli Sae, Linda Muriel, Mark Anthoni, Maysa Leak, Pamela Anderson, Xavier Barnett

Chórki
Barry Stewart, Bernita Turner, Charlise Rockwood, Claudia Fontaine, Elizabeth Gray, Elizabeth Troy, Lennox Cameron, Ogadinma Umelo, Paul Lewis, Ray Simpson, Sarah Brown, Sophia Jones, Valerie Etienne, Veronique DeMargary

Gitary
Jean-Paul ‘Bluey’ Maunick

Bas
Alpheus Little, Julian Crampton, Paul ‘Tubbs’ Williams, Randy Hope-Taylor

Klawisze
Gary Sanctuary, Graham Harvey, Jim Watson, Michael Gorman, Peter Hinds, Ski Oakenfull

Perkusje
Andy Gangadeen, Gavin Harrison, Matthew Stuart, Richard Bailey, Chris Joris, Daniel Sadownick, Karl Vandenbossche, Louis Jardin, Maxton ‘Gig’ Beesley Jr., Snowboy, Thomas Dyani-Akuru

Trąbki
Alexander Pope Norris, Anthony Kadleck, Basilo Marquez, Dominic Glover, Donald Downs, Duncan McKay, Gerard Presencer, Greg Gisbert, Julio Enrique Padron, Kevin Robinson, Tim Hagans

Saksofony
Adrian Ravell, Bud Beadle, Chris DeMargary, Denys Babtiste, Ed Jones, Irving Acao, Jason Yarde, Patrick Clahar, Ray Carless, Roman Filiu, Ronnie Cuber, Snake Davies, Tim Ries

Flety
Ken Hitchcock, Ed Xiques, Rowland Sutherland

Trombone
Adrian Fry, Avi Lebo Leibovich, Charles Gordon, Fayyaz Virji, Jimmy Bosch, Mark Nightingale, Matt Coleman, Michael Davies, Richard Edwards, Winston Rollins

Programowanie
Alex Rizzo, Daniel ‘Venom’ Maunick, Ray Hayden, Richard Bull, Simon Cotsworth, Tyrrell

Strings

Aaron Stowlow, Alexander Vselensky, Barry Finclair, Diane Monroe, Ellen Blair, Elliot Rosoff, Ivan Hussey, Jean Ingraham, Kurt Briggs, Kurt Coble, Marion Pinheiro, Marshall Coid, Ming Yeh, Myra Segal, Paul Woodiel, Rebekah Johnson, Rudy Perrault, Sandra Billingslea, Sanford Allen, Sara Loewenthal, Sheila Reinhold, Stanley Hunte, Stephen Hussey, Winterton Garvey, Xin Zhao, Yolisa Phale, Yuri Vodovoz

Głosy
Carlos ‘Soul Slinger’, Claudia Rey, People of the Earth

Tyle o zespole… dorobek którego został zremiksowany na nowo. No bo jeszcze bardziej latynoski charakter ma “Cada Dia” (Day By Day) w remiksie Yukihiro Fukutomi.

Can’t Get You Out of My Head w remiksie the Trunkfunk Remix, to z kolei wolniej bujający utwór przypominający mi swoim rytmem “The Child” Alexa Gophera. Rytmem, ale na pewno nie wokalem. Mocnym , zdecydowanym, za kobiecym – więc wysublimowanym zarazem. Numer piąty czyli “Who needs love” w wersji L.B.B. Emeralda rozpoczyna się pętlą perkusyjną niezmiernie przypominającą dźwięki pochodzące z płyt De La Soul. Później już jednak dzięki miękkim klawiszom, utwór staje się bardziej “mellow”. Trąbki natomiast budzą nas od czasu do czasu z tego rozluźnienia jazzy-house…

Zupełnie inna historia ma miejsce w przypadku deep’owego Incognito w “Byrd Plays”. Z resztą, sama nazwa wykonawcy – Deep Sky – daje do myślenia. Powtarzające się, lekko nawet monotonne akordy, przeplatane delikatnym stukotem bębenków i rozleniwionymi chórkami z ciągle obecnym echem. To w skrócie właśnie Byrd Plays, który idealnie nadaje się na muzyczne tło do chilloutu nad morzem.

Orzeźwienie przychodzi bardzo szybko… w postaci Stone Cold Heart gdzie Soul Bossa Trio spotyka Dazzle-T & Quicky Remix. Początkowe downtempo, przeradza się w jazzowo-drum’n'bassową bombę z opóźnionym wokalem. Tutaj dopiero można chyba dostrzec jak bardzo urokliwym do remiksowania materiałem są utwory Incognito. Wszystko płynie, kolejne takty idealnie pasują do poprzednich, są ich rozwinięciem, wokalistki jedynie dodają muzyce pieprzu, nie zakłócając zupełnie przyjemności słuchania.

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Incognito – Love X Love Who Needs Love Remixes

Człowiek legenda – tak będzie się o nim mówiło, mam nadzieję. Cudowne dziecko deków.

Dj, producent, z pochodzenia Austriak, tam też mieszkający, posiadający swój band – a więc prawdziwie koncertujący, obecnie w całej Europie. Był równiez u nas w Polsce, dał koncer w Melodii w 2007 r. w maju, warszawskim klubie, ze świetnym powodzeniem – mega impreza. Dlaczego? To przez jego muzykę. To jest cos nowatorskiego, czego przyznam się szczerze nie było jeszcze na rynku muzycznym w ogóle. Wpadł mi w rączki poprzez mojego kolegę Dj-a, który tak naprawdę jako jeden z pierwszych go odkrył, na samym początku jego kariery producenckiej. Więcej o jego biografii nie zanudzam Was.

Muzyka, którą tworzy – to powrót do lat 20-30 XX wieku; to ujmujące jak cudownie potrafi połączyć piekny wokal żeński z ‘charlestonem’, nuta jazzowa, ‘breakbeatem’, ‘popem’ ‘electro’ w płynną, łatwą, bitową całość. Mówi się, że taki splot muzycznych brzmień nie jest łatwy – ale on potrafi ulepic z tego cudownie przyswajalną i piękną brzmieniowo konstrukcję muzyczną. Gdy gram jego utwory, każdy jest pod wrażeniem..To mówi samo za siebie. Zresztą trzeba tego posłuchać.

Parov Stelar – Chambermaid Swing

Oto oni;

Parov Stelar & BAND

Parov wspólpracuje ze znakomitymi wokalistami, tj.: Kristina Lindberg (Laine), Gabriella Hänninen, Lilja Bloom i Luke (Music for dreams). Wydał jak dotąd i aż 12 albumów; najnowszy ‘Flame of Fame EP -out now!’, ‘Sugar’, ‘Rock for love’, ‘Charleston Butterfly’, ‘Wanna Get’, ‘A night in Torino’, ‘Get up on Your feet’, ‘Make my day’, ‘Spygame’, ‘KissKiss’, ‘Shine’, ‘Move on!’. Według mnie każdy jest bardzo dobry, inny, nowatorski. Wśród nich najbardziej ujmujący i pierwszym dla mnie jest ‘A night in Torino’ i oto jego track lista:

a1. A Night in Torino

b1. Rude Boys

b2. Swingbreaks

Parov – Czekamy na więcej, na więcej koncertów, wszystkiego !!!

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Parov Stelar

Dawno dawno temu… była Monachijska scena muzyczna. Wtedy Giorgio Moroder wkraczał na listy przebojów, a Donna Summer i jej “I Feel Love” w seksualnych spazmach ogłaszali nadejście nowego stylu muzycznego. Było to połączenie inspiracji i wpływów muzyki soul z Motown i Philly oraz niemieckiej elektroniki. Po dziś dzień powtarzane pętle brzmień syntezatorowych oraz bas i perkusje z tamtych muzycznych klimatów są wykorzystywane w tysiącach produkcji z obszarów techno i house.

Teraz wydawałby się być najlepszy moment, aby przedstawić postać Toma Wielanda… Bo to On jest odpowiedzialny za dobór i miksowanie materiału. Oddanie w pełni ogromu projektów w które jest zaangażowany Tom jest tutaj niemożliwe. Wystarczy wymienić Les Gammas nagrywający dla Compost, 7 Samurai wydający płyty pod G.a.m.m., Panoptikum, czy też audycję radiową Trans Europe Express. Pochodzący z Augsburga, bardzo miły i otwarty człowiek jest multiinstrumentalistą, didżejem, ambasadorem muzyki i sztuki.

Już na samej płycie wydanej przez Compost records znajdziemy utwory takich wykonawców Zodiac, Jagg, Hippolytes, Two Man Sound, Panoptikum, Stroer, Alan Hawkshaw, Vulcans, Tony Allen i Rufus & Chaka Khan, płynnie zmiksowane w eleganckiej i łatwo przyswajalnej formie.

I tak “The Other Side Of Heaven” to dzieło Zodiac Disco Alliance – z Łotwy, otwierające kompilację. Jest to utwór z ich drugiego albumu “Music in the Universe”, który uruchomił poważny zachwyt muzyką elektroniczną w ZSSR. Z Tomem Wielandem skontaktowała zespół IIya Rasskazow z Moskwy.

Po opadnięciu żelaznej kurtyny wiele albumów które były wydawane tylko na miejscowy rynek zalało sklepy second hand na zachodzie.

W “Gluckskugel” Tom i jego przyjaciel Marc Frank jako Panoptikum starają się oddać hołd jednemu z najbardziej nieznanych pionierów techn0 Bruno Soperri ze Szwajcarii. Wytwórnia Finders Keepers Andy Votela niedawno ponownie wydała niektóre z jego utworów na albumie “Gluckskugel”. Oryginalnie, utwór został skomponowany jako ścieżka dźwiękowa do szwajcarskiej loterii, ale uznana przez oficjeli jako zbyt chaotyczna, została odrzucona.

Kompilację zamyka klasyk – Rufus & Chaka Khan “Ain’t Nobody” w halucynogennym remiksie Frankie Knuckles. Nocny hymn z roku 1991.

01. ZODIAC – The Other Side of Heaven

02. SELECTION – Rebel On The Run

03. JAGG – Take Time

04. HIPPOLYTES – Blow You Out Tonight

05. TWO MAN SOUND – Que Tal America [posłuchaj]

06. CURT CRESS – Sundance

07. PANOPTIKUM – Gluckskugel [posłuchaj]

08. LEB HARMONY – Feeling Love

09. STROER – Don’t Stay Till Breakfast

10. ALAN HAWKSHAW – The Speed Of Sound

11. PANOPTIKUM – Elaste

12. VULCANS – Star Trek

13. TONY ALLEN – Nepa Dance Dub [posłuchaj]

14. RUFUS & CHAKA KHAN – Aint’ Nobody (Hallocinogenik Version)

recenzje płyt

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Various Artists – Elaste vol. 2 Space Disco

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Pinnawela – Soulahili

Ben Westbeech to DJ. Ale do tego faktu wrócimy później… Dla nas, ważniejsze jest obecnie to, że jest producentem i wokalistą, pochodzącym z Bristolu, a obecnie mieszkającym w Londynie. Edukowany jako wokalista i wiolonczelista, czerpie inspiracji głównie z muzyki latynoskiej, house’u, jazzu, czy hip hopu.

Historia jego “wypłynięcia” rozpoczyna się w chwili, gdy swój pierwszy singiel “So good today” wręcza koleżance w Londynie. Jakiś czas później znany Gilles Peterson, gra już ten numer w swojej audycji, a dwa miesiące później proponuje Benowi dołączenie do Brownswood Recordings. A album “Welcome To The Best Years Of Your Life” ukazuje się na tej właśnie wytwórni w marcu 2007.

Przyznam szczerze, że jego płytę nabyłem pod wpływem impulsu. Dopiero później poznałem historię z Gillesem i Brownswood. To co wtedy, przy zakupie, jak i obecnie urzeka mnie niesamowicie w płycie “Welcome To The Best Years Of Your Life” to bardzo udane mieszanie stylów, które Benowi udaje się wykonywać podczas całej płyty. I do tego z jaką finezją! Mamy melancholiczny broken beat, odrobinę nu jazzu. Mamy też drum’n'bassowy hit “Closer”, a nawet, “Get Silly” o bardzo mocno latynoskich korzeniach muzycznych. Jeżeli wyda Wam się, że znacie melodię z utworu “Gangstars Paradise” – to zgadza się. Z tym jedynie drobnym szczegółem, że Coolio również delikatnie mówiąc “zapożyczył” parę akordów od innego muzyka…

No ale wracając do Bena – wielce utalentowanego Brytyjczyka. Jego styl… to lekko melancholijne jazzowanie, teksty nakazują pozytywnie patrzeć w przyszłość, skupiać się na najważniejszych sferach życia – muzyce, miłości i przyjaciołach. Wokalnie, dominuje Ben, oraz Ben w chórkach. Nie uraczycie na płycie gościnnych występów Kolegów z branży. Ale może i lepiej… Zapewne następna płyta będzie dobrym pretekstem do współpracy.

Obecnie Ben jeździ po Świecie dając koncerty, jak i występując ze swoimi setami didżejskimi. Jego utwory są bardzo chętnie remiksowane, a gotowe remixy już, jak i wersje jak najbardziej oryginalne, równie chętnie są wkładane do toreb didżejskich na całym globie.

Szanowny Panie Ben… Witamy w najlepszym okresie życia.

1.			“Welcome”
2.			“So Good Today”
3.			“Get Silly”
4.			“Bright Future”
5.			“Nothing Else”
6.			“Gotta Keep On”
7.			“Taken Away From”
8.			“Grey Skies”
9.			“Stop What You’re Doing”
10.			“Dance With Me”
11.			“Get Closer” (feat Die)
12.			“Hang Around”
13.			“Pushrman”
14.			“In/Out”
15.			“Beauty”

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Ben Westbeech – Welcome to the best years of your life

Równo rok temu już, wybierając się zupełnie rekreacyjnie do Londynu, moja przenośna porcja muzyki na drogę została poważnie odświeżona. Wtedy akurat, był to album Ushera, parę setów didżejskich od znajomych – w tym – rewelacyjnie rewolucyjny dj Snack. Ale dziś właśnie, dojrzałem chyba w końcu, żeby napisać o płycie artysty, którego twórczość towarzyszy mi nadal. Omar i Sing (If You Want To), to olbrzymia porcja pozytywnych hip hopowo – soulowych wibracji, z wysp. Historia tej postaci jest dość niesamowita, a zarazem chyba dość codzienna, jak przystało na muzyka. Otóż płyta “Sing” jest owocem pięcioletniej przerwy Omara, podczas której zbudował od podstaw swoje studio, założył własną wytwórnię no i oczywiście… koncertował jak szaleniec.

W kwietniu 2006 roku, oficjalnie na rynku pojawił się więc kolejny, dojrzały, przemyślany album “Sing (If You Want To)”. Wytwórnia, to Ether Music. Od pierwszych utworów – jak nastrojowy “Lift Off” – czuć emocje, towarzyszące artyście. Nie jest to kiczowaty r’n'b, czy ckliwy pseudo soul. Równie roztapiający jest tytułowy “Sing (If You Want To)“, w którym możemy usłyszeć delikatną, kobiecą rękę (głos?) Angie Stone, która w przeszłosci nie raz wymieniała Omara w licznych wywiadach, a nawet nagrała swoją wersję jego utworu “Little Boy”. Angie pojawia się również na bardziej funkującym “Stylin‘”.

Współpraca Omara z Commonem podczas nagrywania “Electric Circus”, była pewnie dobrym pretekstem, aby teraz, zwrócić się o pomoc do “świadomego hip hopowca”.

Wracając do Pań – wspaniała Estelle, wspiera Omara w “Lay It Down“, a świeża JC Bentley płynie w uroczy sposób razem z “Be A Man”, który wydaje się być utworem o mocno latynoskich inspiracjach. No właśnie, inspiracje.

Dla olbrzymiej chyba liczby muzyków, wspaniałą inspiracją jest Stevie Wonder. A Omar, trzeba to przyznać, musi mieć mówić o niesamowitym szczęściu. No bo nie każdemu, Stevie mówi – “Stary, od kiedy usłyszałem “There’s Nothing Like This back” jestem Twoim fanem. Jeżeli będziesz potrzebował mojej pomocy – daj cynk.”. I tak po 14stoletnim oczekiwaniu, pewnego dnia Stevie dzwoni i oznajmia że jest w Mieście, a wynikiem gorącej jam session, jest utwór mega funkujący kocur “Feeling You“.

Omar towarzyszył mi podczas dość emocjonującej podróży do Londynu, teraz jest u mnie w domu kilka razy w miesiącu. Czasami zanim wyjdę do klubu, lub jak zwijam się rano do pracy. Wy dajcie szansę dojrzałemu wokaliście i producentowi ze znajomościami w branży i wpuście go do domu a nie zawiedziecie się i tak jak ja, zostaniecie jego fanami. Aha. Gratulacje z powodu narodzin dwóch bliźniaków Panie Omar.

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Omar – Sing (If You Want To)

(Sonar Kollektiv Germany)
Paryż. Francja.
Po olbrzymim sukcesie, w sumie pirackiego tłoczenia “Just a little lovin’” było cicho przez dłuższy czas. Ale teraz, Outlines powrócili.
Genialny wokal, to oczywiście Irfane. W wersji oryginalnej, znajdziecie przyjemne elementy afrobeatu, z drobną pomocą trąbek z Fat Freddys Drop. Ekipa Jazzanova, w swoim remiksie natomiast, poszła w stronę przestrzennych, elektronicznych brzmień. Jednak, modne ostatnio określenie “dźwięki z Detroit” w odniesieniu do tego numeru to lekka przesada.
Irfane Khan, Roskow Kretschmann & Claas Brieler. Jak dla mnie zestaw całkiem elegancki. Przyjemny groover.
Wrzuć to między miękkie, ale rozkręcające się deep house’owe sprężyny, a selekcja zadziała.

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Outlines – Listen to the drums

(promo)
“Fresh reworks for the ones in need…”
Soulhustler, Melvin, Illbad, Rumbero, to ekipa przypadkiem znaleziona na majspejsie.
Producenci z U.K. zabrali się za dwa numery, w originale pochodzące od pięknych królewien sceny r’n'b.
“Ain’t no” Christiny w wersji Soulhustler, to mocno latynosko-funkowa rozgrzewka. Po chwili dołącza głęboki groove z bardzo przyjemnym pianinem. Jednak zdecydowanie, tipem tej płyty i utworem z etykietą “dobry kocur” jest “Afro seen” czyli Beyonce w szaleńczym brokenbeat’owym remiksie. Ten numer, ten właśnie, zdaje się być typowym przykładem zabawnej sytuacji, w której remiks, jest stanowczo lepszy i bardziej porywający od orginału.

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Christina Aguilera & Beyonce – AINT NO / DEJA VU

(Giant Step)
Tak konkretnie, to Kenny Gonzalez i Luis Fernando Vager. Jeszcze bardziej konkretnie to MAW czyli Masters At Work.  Ten duet producencki założył nowy projekt Nuyorican Soul dla EPki w 1996 roku. Pełny album pojawił się już rok później.
Tak jak w swojej fuzji Guru połączył jazz i rap, tutaj, NuYorican Soul zjednoczyli legendy jazzu w kolaboracjach R&B czy dance, o mocnym nacechowaniu latynoskim, płynącym prosto z pochodzenia Gonzalesa i Vegi.
Połamany remix MAW mix idealnie przydaje się na podkręcenie imprezy która lekko siada od nadmiaru prostych, monotonnych rytmów 4×4. Wersja Roniego Size’a zachwyciła Calvina z Electric Rudeboyz. Nie jest to co prawda gwóźdź parkietowy, jednak rozrkęca się bardzo przyjemnie no i co tu dużo mówić… wszędzie śpiewa Jocelyn Brown.
Poza dwoma wymienionymi remiksami na plackach podano nam jeszcze Live From Da Moon mix, Terry’s Piano, czy też Mood II Swing remix, który… ten jeden raz nie powala na kolana.

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Nuyorican Soul – It’s Alright, I Feel It!

(djazz)
Jazzowe wokalne covery znanych numerów pochodzących z zupełnie różnych gatunków… “Numer” płyty to zdecydowanie big bandowy potwór – “Wonderwall” czyli cover klasyka Oasis, z genialnym Paulem Anka. Gwarantowane szaleństwo parkietowe już w wielu dobrych klubach Polski. Wrzucać na talerze późno po północy. Na marginesie, kawałek z torby z płytami Enviego z Niewinnych Czarodzieji.
Na stronie B Michael Jackson i “The Way You Make Me Feel” załapał się na nową, jazzową wersję, która według niektórych brzmi lepiej niż oryginał, oraz “Birds Lamenti” czyli numer, z którego samplował Mr Scruff dla “Get A Move On”.

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Paul Anka / Moondog – Wonderwall / Smells Like Teen Spirit / Birds Lament

Moda na re-edity się rozwija. Ale czy to re-edit? Nowy, funkowo-jazzowy aranż grubego kota “Planet Rock” Bambatty i Sonic Force.
Moc.

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Brakout – Planet Rock

(Les Disques Du Telegraphe France)
Wychowany na house’owej kuchni francuskiej Roule records, Super Discount czy Daft Punk, z uśmiechem na ustach i rytmicznie kiwającą głową, odsłuchuję w kółko tą płytę już prawie od tygodnia…
MC Dynamax brzmiało znajomo… więc idąc z zasadą “jeżeli czegoś nie ma w google, to to coś nie istnieje”, puściłem wodze szukacza i… okazało się że to członek Zulu Nation. Respekt #2.
Pierwszym bodźcem do sprawdzenia płyty (Respekt #1) był oczywiście sam francuz Erik Rug.
W tym numerze wszystko pasuje. Serio. Może nic nie powala finezją, wyszukanymi bitami, ale to działa. Działa wyluzowane, nie agresywne rymowanie. Działają klawisze i przestrzenie leżące bardzo blisko płyt Morgana Geista czy Metro Area… (Respekt #3) Działają w końcu nie nachalne, dziecięce, etniczne chórki. Połóż na talerz w chwili kiedy Twoja dziewczyna/chłopak szykuje się na imprezę, lub pomiędzy grubymi kotami disco w stylu Chic, w środku impry.

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Erik Rug feat DYNAMAX – Tribute To My People

(Sonar Kollektiv Germany)
Gdzies pomiędzy byciem remiksowanym i robieniem remiksów, w umysłach członków Jazzanovy powstał pomysł zrobienia mix cd. Kompilacja ukazała się również na winylu, zarówno jako promo jak i oficjalny release. Powodów, dla stworzenia mix tape’a jest wiele. Najbardziej oczywistym z nich są prośby “zróbcie nam mix tape”, oraz sam fakt… że od klubów i dj-owania wszystko to się zaczęło.
W skrócie:
“And this is it: it’s our taste, it’s what we do, it’s what we’re all about.” (Jazzanova)
Na płycie (tej winylowej), znaleźć można międzyinnymi genialne r’n'b – Jill Scott (A Long Walk, wspaniały numer który wspaniale nadaje się na chillout, mój TIP zresztą), retro-disco hit z 82′ od Carol Williams – Cant’ Get Away (from Your Love), deep house z górnej półki czyli Slope (Mousse), i słoneczne broken beaty – Sirius Mo “U-Again”.
Jest to jedna z TYCH kompilacji, które zapewne będą grane w barach, modnych restauracjach, loungach.
Fakt ten oczywiście nie przeszkadza wplatać jej elementy do swojego party mixu.
Warto dodać, że część utworów została nagrana specjalnie dla tej kompilacji.
Świetna selekcja. Jak zawsze.

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Jazzanova/Various Artists – … mixing

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

TIMBALAND & MAGOO – Under Construction 2

(Compost)
Europa jest w euforii.
Nakładem nobliwego Compostu, ukazały się oryginały i remiksy utworów Pań Przybysz poczynione przez ekipę Niewinni Czarodzieje.
Kolaboracja zdobywczyń nagrody MTV za “Najlepszy Pop” oraz docenianych od lat producentów i didżejów zaowocowała czarnym krążkiem na niemieckiej wytwórni, której nie wstydziłby się chyba nie jeden z europejskich, jeżeli nie światowych wykonawców nowoczesnej muzyki elektronicznej.
Rzadko kiedy, remiks, przywyższa kunsztem, inowacją, świeżością i “parkietowym feelingiem” ścieżkę orginalną.
Znacie “orydżynale” z radia i koncertów. Bywalcy imprez czy to z Wullą, Family Groove, Kovalem, Jerrym, czy też z samym Enveem z Niewinnych, znają też dobrze “Inspirations” Innocent Sorcerers remix. Ten parkietowy szlagier to szalona fuzja house’u, broken beats, 2stepu (!) poprzez którą Niewinni, sztukę remiksowania, wynieśli “to another level”. Druga strona placka czarnego, z “My music” to orginał – czyli ciepły, bujający song który już stał się hitem, oraz mocno jazzowy remiks Innocent Sorcerers, z dodatkowymi wersami rapu.

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

SISTARS – Inspiration / My Music

(Sonar Kollektiv Germany)
Mówisz: Slope. Myślisz: elektronika?
Pierwsze skojarzenie… powiedzmy, że jest trafne. Jednak muzyczne zainteresowania i wydawnictwa didżejsko-producenckiego duetu nie zatrzymują się tylko na syntetycznych brzmieniach z syntezatorów. Od ponad dziesięciu już lat, Daniel Paul i Honesty wiążą muzyczne wpływy house, hip hopu, broken beats, i co bardzo ważne, duszy, czyli soul. Niesamowity album “Komputa Groove”, wcześniej “M”, i wiele kolaboracji na przykład, z Clarą Hill, już przed przesłuchaniem płyty zdają się podpowiadać “Slope Is Dope”.
Igła. Start.
Od razu, na początek, oszczędny ale poruszający biodra bas. To Studio R – Clapz.
Numer ten, wydaje się być futurystyczno-funkowym zapędem producentów “Phenomenon” LL Cool J’a. Dostajemy, jak zwykle od SLOPE, wyraźny bit, który prowokuje do wyjścia na floor i piękna w prostocie melodię z rapem. Na rozgrzewkę, jak znalazł.
Na czarnej płycie, numer kolejny, to wokalna orgietka z chórkami Ovasoul 7, czyli “Ain’t Nothing Like This Feeling” (Charles Webster’s 115 bpm mix).
Po odwróceniu na plecy pierwszego z dwóch dysków, dostajemy “Daylight” od 1Luv w remiksie, Slope, oczywiście.
Na początku zapowiadało się na mocne podobieństwo do “Good Life” od Inner Circle. Jednak “Daylight” jest zdecydowanie bardziej deep i bogaty w bas.
Wszystko tu jest wymierzone, dopasowane, może nawet… łatwe do przewidzenia? Jednak nadal, urzekające.
Ta płyta nie była by kompletna, bez “Basscheck”, dobrego kota, który zrobił furrorę w audycjach radiowych, na parkietach, zarówno w Europie jak i w Polsce. Na płycie nie znalazł się jednak orginał, a prawie ambientowy, Forss Alternative Remix, również urzekający. Na koniec… piękny, melancholijny utwór “Find Our Love”, w wersji Volker Meitz Acoustic Replay. Mamy płynący bas, i klawisze, rodem z “Moon Safari” Air. Dwoma słowami – urzekająca piosenka, nie tylko dla zakochanych.
Reasumując.
Slope is dope.

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

SLOPE – Slope Is Dope

(JuNouDet)
21 pozycji… które pokazują wszechstronność i świeżość polskiego hip hopu. NumerRaz, Chłopaki z ferajny, Łona, DJ FEEL-X, DJ Eprom, DJ Twister, Dinal i Lilu, Tymon i wiele innych… Mój zdecydowany faworyt to płynąca i ciepła produkcja – “Czuję się klawo” Dinala i Lilu. Posłuchajcie jak ta dziewczyna śpiewa i spróbójcie się nie roztopić… Ah. Edycja limitowana. Wytłoczono 300 płyt, z czego na sprzedaż poszło 150. Niestety pierwsze tłoczenie było wadliwe na dwóch ścieżkach. I tu pozytywne zaskoczenie – wytwórnia zaproponowała że dośle poprawioną wersję.
Szacun.

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Various Artists – JoNouDet