Maddslinky – Special EP

Nowe wydawnictwo pochodzenia Tru Thoughts to absolutne połączenie talentów gwiazd nowoczesnej sceny muzycznej które przez najbliższe miesiące będzie pojawiało się na pewno na parkietach wielu klubów!

Maddslinky (nagrywający też pod pseudonimem Ruffcut Bias, Zed Bias czy Phuturistix) wchodzi na scenę którą rządzą producenci house’owi i kosi konkurencję!

Cięcie wykonane jest z niebywałą precyzją, a miecz wykuty z kunsztem wieloletniego doświadczenia ma dwa ostrza: genialną muzykę Maddslinky i wspaniały soulowy wokal Omara. Tytuł tego dzieła to “Special”.

Dla mnie już sam fakt że śpiewa na tej ep-ce fantastyczny Omar, którego przedstawiałem Wam w Winylowych bardziej jako wokaliste soulowego jest już wystarczającym bodźcem do kupienia płyty.

Katalizatorem dodatkowym natomiast jest chirurgiczna precyzja producencka, o której wspominałem parę linijek wcześniej. I jakby tego było mało dostajemy na płycie EP gwiazdozbiór remiksujących – MJ Cole, Chimpo, Atjazz, Toddla T i Simbad.

Płyta ta otrzymała certyfikat “Płyty którą możesz kupić swojemu DJ-owi” nadawany przez Instytut Tych Co Się Znają.

Dodaj]]> http://www.winylowe.com/gatunki_recenzowanych_plyt/house/2010/10/06/maddslinky-special-ep/feed/ 0 http://www.winylowe.com/gatunki_recenzowanych_plyt/house/2010/07/13/metro-area-%e2%80%93-metro-area/ http://www.winylowe.com/gatunki_recenzowanych_plyt/house/2010/07/13/metro-area-%e2%80%93-metro-area/#comments Tue, 13 Jul 2010 20:57:40 +0000 Marcin Kowalik http://www.winylowe.com/?p=1832 Wiadomosc z serwisu winylowe.com

METRO AREA – Metro Area

Omar – The Remixes

Brytyjskiego Ambasadora Soulu – Omara – przedstawiałem na falach Szczecin.fm już wielokrotnie. Zawsze będzie mi się kojarzył z dopracowanymi do perfekcji zarówno muzycznie jak i wokalnie utworami z płyty „Sing If You Want To“.

Dźwięki na tej soulowej płycie pasują do siebie tak doskonale, że nawet nigdy nie pomyślałem że ktoś mógłby podjąc się ich „popsucia“ i zremiksowania na potrzeby parkietu klubowego.

Całe szczęście… za to psucie, w dobrym słowa znaczeniu, zabrali się profesjonaliści. Dekonstrukcji dokonali bowiem Andre Loodemann, który będzie w Szczecinie gościem za gramofonami 26go czerwca, oraz Henrik Schwarz. Tego drugiego będziemy mogli podziwiać podczas tegorocznej edycji Boogie Brain.

Płyta z remiksami została wydana przez niemiecką wytwórnię Peppermint Jam, zarządzaną przez Mousse T. I tak po kolei: „Lay It Down“ doczekał się deep houseowej wersji od Andre Lodemanna. Triad (kolaboracja producentów Henree, Bass Tikal i LF Flow) zabierają „Stylin“ na inny level, ze swoimi ciasnymi hi-hatami, przestrzennymi syntezatorami i… oczywiście – wokalami Omara.

Perełka klubowa – to remiks utworu „Feelling You“ ze Steviem Wonderem w wykonaniu Henrika Schwarza.

Polecam miłośnikom deep house z Niemiec i soulowego Omara z Wysp.

Pawel – Pawel, 2010, Dial records

Kilka lat było potrzebne Pawłowi Kominkowi aby wydać swój pierwszy pełnowartościowy album, jako “Pawel”. Ale z drugiej strony – on nigdy nie przejmował się przestojami czasowymi. Jego kariera didżejska rozpoczęła się w Niemczech w latach 90. Wydawanie muzyki rozpoczął pod pseudonimem Turner w roku 1997, a prawdziwe sukcesy zaczął odnosić w roku 2000, pomagając w tworzeniu wytwórni płytowej Dial, mającą siedzibę w Hamburgu. Założyciele – Kominek, Carsen Jost i Peter Kersten alias Lawrence, zawsze skupiali się na takim minimal techno, które kochali.

Ta płyta właściwie nie ma słabych punktów – perfekcyjnie zrealizowana, pomysłowo zaaranżowana, logicznie ułożona, zachwyca swym wyszukanym nastrojem i elegancją brzmień. Wspaniałe podsumowanie dziesięciu lat działalności niemieckiego producenta.

Nagrodą jest fakt że “Pawel” może być spokojnie postawiony na półce z etykietką “najciekawsze pozycje wytwórni DIAL”.

Rulers Of The Deep – Ready To Go Overground

Są oni doskonałym, wręcz podręcznikowym przykładem na to, że Europa Wschodnia potrafi nieźle zamieszać na świecie. Nie mówię o polityce, ale o muzyce i to tej klubowej. Ich wytworne brzmienie house owinęło sobie wokół palca Josh’a Wink’a oraz Nick’a Harris’a pojawiając się na łamach ich wytwórni (odpowiednio): Ovum Recordings i NRK Sound Division. O kim mowa? O estońskim duecie Rulers Of The Deep. Projekcie niedoszłego pianisty oraz byłego hiphopowego DJa z miasta Tallin – uznanego w 2005 roku przez “New York Times” za najlepszą klubową miejscówkę. Ich pierwszy studyjny album “Next Evolution” był dla mnie doskonałym przykładem tego, jak barwne i bujne brzmienia istnieją pomiędzy house’em a tech house’em.

Ale lata lecą i punkt widzenia na muzykę house u Meelis’a Meri’ego i Priit’a Juurmann’a reorientuje i adaptuje się do nowych warunków. O ile na “Next Evolution” nie brakowało ciepłych i rozpromienionych dźwięków rodem z Plastic City czy Deeplay Music, o tyle na “Ready To Go Overground” oferuje bardziej techniczne oraz skondensowane brzmienie. Nie obeszło się także bez wpływu renesansu brzmień electro. Ogólnie więc wszystko mieści się w niezwykle chłonnym nurcie progressive house. Wyszło więc nieco dziwnie – inaczej, ale nie zabrakło u Rulers Of The Deep kolejnych przebojów. Naelektryzowany “Planet Drum” może spokojnie konkurować z utworami kalibru Kaskade’a. Natomiast przysłuchując się rozpędzonemu “Make Me Shine” odnosiłem wrażenie, że słucham nowego hitu Kylie Minoque. Ogólnie album “Ready To Go Overground” obfituje w mnogość i różnorodność brzmienia house. Od etapowych ewolucji progressive (”Fettle”, “Track Three”) po bezpośrednie nawiązania do rave’owego acid house’u pokroju duetu Hardfloor (”Look What Acid Does To People”, “Perfect Defamation”). Meri i Juurmann umieścili także przeróbkę “Planet Drum” autorstwa estońskiego producenta drum’n'bass – S.I.N.. Szczerzę powiedziawszy to nie wnosi ona nic szczególnego do albumu. Po prostu sobie tam gra. Ale na tym “Ready To Go Overground” nie kończy się. Do tego longplay’a dołączono również drugi krążek. W formie radiowego miksu duet Rulers Of The Deep. W stylu znanego z chociażby kompilacji “Nite:Life 019 – Tallinn Express” stworzonego cztery lata temu na potrzeby NRK Sound Division.

Mimo wyraźnej stylistycznej metamorfozy (i to na duży plus) Priit’a i Meelis’a na “Ready To Go Overground”, to trudno na tym albumie złapać / odnaleźć jego sedno klimatu. Nagrania są poukładane, jak na jakąś pierwszą lepszą kompilację. Trudno wyłowić w nich ciągłość, kontinuum ducha tego krążka. Progresywność w merytorycznej płaszczyźnie jak najbardziej na tak, natomiast w sferze technicznej – hula wiatr. Oprócz tej ostatniej, spornej kwestii – nie mogę nic złego powiedzieć na temat drugiego albumu “Ready To Go Overground”. Nowoczesny, oryginalny i urodziwy progressive house z Estonii. Do takich producentów, jak Rulers Of The Deep, należy przyszłość tego nurtu.