Lokalizacja	Wytwórnia Filmów Fabularnych, Wrocław
Data	21.10.2009
Zagrają	Jose Feliciano
Wstęp	120 zł – miejsca siedzące 90 zł – miejsca siedzące 70 zł – miejsca siedzące	Zakup zajmie Ci 1 minutę

	wiele możliwości płatności za bilety
	Karta kredytowa, Zwykły przelew, Płatności Dotpay
	bezpieczne zakupy
	certyfikat Thawte
	szyfrowanie prywatnych danych
	wiele możliwości odbioru biletów
Partner:

Najszybsza forma zapłaty za bilety – załóż darmowe konto eKonto – wygoda dla klienta! eKonto to bezpłatne otwarcie i prowadzenie rachunku, bezpłatne przelewy internetowe.

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Jose Feliciano – legenda gitary na Ethno Jazz Festival. Bilety na koncert we Wrocławiu, Wytwórnia Filmów Fabularnych, 21.10.2009. Bilety dostępne.

Lokalizacja	Klub WZ Wrocław
Data	22.11.2009
Zagrają	UFO
Wstęp	od 100 zł	Zakup zajmie Ci 1 minutę

	wiele możliwości płatności za bilety
	bezpieczne zakupy
	certyfikat Thawte
	szyfrowanie prywatnych danych
	wiele możliwości odbioru biletów
Partner:

Najszybsza forma zapłaty za bilety – załóż darmowe konto eKonto – wygoda dla klienta! eKonto to bezpłatne otwarcie i prowadzenie rachunku, bezpłatne przelewy internetowe.

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

UFO zagra koncert we Wrocławiu – niedziela, 22.11.2009 – klub WZ. Bilety na koncert UFO w sprzedaży online!

Lokalizacja	Wiedeń Planet.tt, BA Halle, Guglgasse 8
Data	02.12.2009
Zagrają	Pet Shop Boys	Zakup zajmie Ci 1 minutę
Wstęp	44,8 Euro

	wiele możliwości płatności za bilety
	bezpieczne zakupy
	certyfikat Thawte
	szyfrowanie prywatnych danych
	wiele możliwości odbioru biletów
Partner:

Najszybsza forma zapłaty za bilety – załóż darmowe konto eKonto – wygoda dla klienta! eKonto to bezpłatne otwarcie i prowadzenie rachunku, bezpłatne przelewy internetowe.

Pet Shop Boys ? brytyjska grupa muzyczna (duet), grająca muzykę elektroniczną z elementami dance, utworzona w 1981 roku. Zespół gra różne kombinacje, mieszając style muzyki elektronicznej z popową, dance oraz disco. Do największych przebojów można zaliczyć: West End Girls (swojego czasu okrzyknięty najlepszą piosenką wszech czasów), It’s A Sin, Always On My Mind, Suburbia, Domino Dancing, Go West i wiele innych. Okres największej popularności grupy przypada na lata 80′.

Duet tworzą wokalista Neil Tennant i klawiszowiec Chris Lowe. 19 sierpnia 1981 roku spotkali się przypadkowo w sklepie elektronicznym na Kings Road w Londynie. Grupa, którą stworzyli, początkowo miała się nazywać “West End”. Nazwę “Pet Shop Boys” zapożyczyli później od znajomych, którzy pracowali w sklepie zoologicznym.

8 października 2007 r. ukazał się kolejny album duetu ‘Disco 4′ zawierający remiksy utworów własnych, a także takich wykonawców jak: Madonna, The Killers, Yoko Ono, Atomizer i Rammstein.

Premiera nowego albumu, zatytułowanego Yes, odbyła się 23 marca 2009 roku. Powstał on we współpracy z grupą Xenomania. Pierwszy singiel z albumu, “Love, etc.” pojawił się 16 marca.

Kolejny singel to I Can Dream’, który dotarł do Brytyjskiego Top 40. W tym czasie grupa koncertowała z Therapy? oraz pojawiła się w pierwszej edycji programu telewizyjnego The White Room’ dla Channel 4. W 1996 roku, grupa została nominowana do nagrody MTV Music Award w kategorii debiuty. W 1997 roku uzyskała kolejne nominacje MTV – najlepszy zespół “live” oraz najlepsza grupa rockowa. Skunk Anansie wznowiło działalność w 2009 roku.

koncert pet shop boys wiedeń | bilety pet shop boys | bilety na koncerty wiedeń

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Pet Shop Boys – bilety na koncert dostępne. Wiedeń, Austria, 2 grudnia 2009.

Lokalizacja	Hamburg Grosse Freiheit 36
Data	11.11.2009
Zagrają	Skunk Anansie	Zakup zajmie Ci 1 minutę
Wstęp	34 Euro

	wiele możliwości płatności za bilety
	bezpieczne zakupy
	certyfikat Thawte
	szyfrowanie prywatnych danych
	wiele możliwości odbioru biletów
Partner:

Najszybsza forma zapłaty za bilety – załóż darmowe konto eKonto – wygoda dla klienta! eKonto to bezpłatne otwarcie i prowadzenie rachunku, bezpłatne przelewy internetowe.

Skunk Anansie – angielski zespół rockowy znany dzięki wokalistce Skin (Deborah Anne Dyer). Nazwa zespołu pochodzi od dwóch zwierząt: skunksa i legendarnego boga z Afryki Zachodniej – Anansi. Grupa została utworzona w 1994, a zakończyła działalność w 2001.

Skunk został zauważony w 1994 roku, na swoim drugim koncercie przez Ricka Lennoxa. Po paru miesiącach zespół rozpoczął współpracę z One Little Indian Records. Ich pierwszym singlem była Little Baby Swastikkka. Następny singel to Selling Jesus, który dotarł do pierwszych dziesiątek brytyjskich list niezależnych i do miejsca 46 zestawienia Top100. Sam Selling Jesus znalazł się na ścieżce dźwiękowej filmu Strange Days. Po współpracy z [[Björk]] przy singlu Army Of Me, grupa rozpoczęła prace nad swoim pierwszym albumem Paranoid & Sunburnt z Andym Wallacem, który ukazał się we wrześniu 1995 roku.

Kolejny singel to I Can Dream’, który dotarł do Brytyjskiego Top 40. W tym czasie grupa koncertowała z Therapy? oraz pojawiła się w pierwszej edycji programu telewizyjnego The White Room’ dla Channel 4. W 1996 roku, grupa została nominowana do nagrody MTV Music Award w kategorii debiuty. W 1997 roku uzyskała kolejne nominacje MTV – najlepszy zespół “live” oraz najlepsza grupa rockowa. Skunk Anansie wznowiło działalność w 2009 roku.

koncert skunk anansie | bilety skunk anansie | bilety na koncerty | koncert skunk anansie hamburg

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Koncert Skunk Anansie w Hamburgu, 11 listopada 2009. Kup bilet w bezpiecznej sprzedaży internetowej.

Lokalizacja	Wiedeń Planet.tt, BA Halle, Guglgasse 8
Data	17.11.2009
Zagrają	Skunk Anansie	Zakup zajmie Ci 1 minutę
Wstęp	39,9 Euro

	wiele możliwości płatności za bilety
	bezpieczne zakupy
	certyfikat Thawte
	szyfrowanie prywatnych danych
	wiele możliwości odbioru biletów
Partner:

Najszybsza forma zapłaty za bilety – załóż darmowe konto eKonto – wygoda dla klienta! eKonto to bezpłatne otwarcie i prowadzenie rachunku, bezpłatne przelewy internetowe.

Skunk Anansie – angielski zespół rockowy znany dzięki wokalistce Skin (Deborah Anne Dyer). Nazwa zespołu pochodzi od dwóch zwierząt: skunksa i legendarnego boga z Afryki Zachodniej – Anansi. Grupa została utworzona w 1994, a zakończyła działalność w 2001.

Skunk został zauważony w 1994 roku, na swoim drugim koncercie przez Ricka Lennoxa. Po paru miesiącach zespół rozpoczął współpracę z One Little Indian Records. Ich pierwszym singlem była Little Baby Swastikkka. Następny singel to Selling Jesus, który dotarł do pierwszych dziesiątek brytyjskich list niezależnych i do miejsca 46 zestawienia Top100. Sam Selling Jesus znalazł się na ścieżce dźwiękowej filmu Strange Days. Po współpracy z [[Björk]] przy singlu Army Of Me, grupa rozpoczęła prace nad swoim pierwszym albumem Paranoid & Sunburnt z Andym Wallacem, który ukazał się we wrześniu 1995 roku.

Kolejny singel to I Can Dream’, który dotarł do Brytyjskiego Top 40. W tym czasie grupa koncertowała z Therapy? oraz pojawiła się w pierwszej edycji programu telewizyjnego The White Room’ dla Channel 4. W 1996 roku, grupa została nominowana do nagrody MTV Music Award w kategorii debiuty. W 1997 roku uzyskała kolejne nominacje MTV – najlepszy zespół “live” oraz najlepsza grupa rockowa. Skunk Anansie wznowiło działalność w 2009 roku.

skunk anansie wiedeń | koncert skunk anansie | bilety skunk anansie wiedeń

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Koncert Skunk Anansie, Wiedeń, 17.11.2009. Bilety na koncert dostępne w bezpiecznej sprzedaży online.

Lokalizacja	Spodek, Katowice
Data	01.03.2010
Zagrają	Jean Michel Jarre	Zakup zajmie Ci 1 minutę
Wstęp	od 200 zł do 250 zł

	wiele możliwości płatności za bilety
	bezpieczne zakupy
	certyfikat Thawte
	szyfrowanie prywatnych danych
	wiele możliwości odbioru biletów
Partner:

Najszybsza forma zapłaty za bilety – załóż darmowe konto eKonto – wygoda dla klienta! eKonto to bezpłatne otwarcie i prowadzenie rachunku, bezpłatne przelewy internetowe.

Jean Michel Jarre to obecnie jedna z najbardziejznamienitych postaci współczesnej kultury, artysta, który jest pionierem muzyki elektronicznej i zarazem jej największym popularyzatorem. Pierwszym albumem, który przyniósł kompozytorowi oszałamiający sukces, był “Oxyg?ne” z 1976 r. Koncerty Jarre’a cieszą się niesamowitą wręcz popularnością i artysta ten  kilkukrotnie ustanawiał rekordy Guinnessa pod względem liczby zgromadzonych fanów. W 1997 r. , moskiewski występ Jarre’a zgromadził 3,5 mln ludzi, w 2005 r. artysta dał niezapomniany koncert “Przestrzeń wolności” na terenie Stoczni Gdańskiej, dla upamiętnienia 25-ej rocznicy powstania Solidarności. Jarre ze swoimi widowiskami zwiedził już cały świat i bez względu na to, na jakiej szerokości geograficznej prezentował swoje show, wszędzie występy te gromadziły tłumy zachwyconych fanów.

Już w marcu Jean Michel Jarre zaprosi polską publiczność w podróż do swojego niezwykłego świata. Artysta odwiedzi Polskę w ramach halowej trasy koncertowej i juz teraz zapowiada, że będzie to trasa absolutnie niezwykła, a dzięki nowej super produkcji, widzowie będą mogli doświadczyć zarówno energii, która wytwarza się podczas koncertów plenerowych, jak i emocji, które są obecne podczas występów halowych.

Niesamowicie ekspresyjne widowiska tego charyzmatycznego artysty, tworzyniezwykły mariaż syntezatorów analogowych, ogromnych ekranów projekcyjnych HD, ekscytującej scenografii laserów i świateł, a wszystko to przy wykorzystaniu najnowocześniejszej technologii cyfrowej. Jarre zrewolucjonizował pojęcie koncertu, kreując właśnie takie spektakularne, dźwiękowo – muzyczne pejzaże. Jak sam artysta tłumaczy – “Chcę, aby ludzie zobaczyli moją muzykę. Nie przekazuję w słowach żadnej opowieści, pragnę tylko, aby ludzie zatopili się w zmysłowym doświadczeniu i aby pozwolili zabrać się swojej wyobraźni, dokądkolwiek ich ona powiedzie”. Na koncertach Jarre’a będzie można doświadczyć na żywo elektronicznej magii mistrza, artysta zagra  utwory z swoich najważniejszych albumów, a wykona je przy użyciu oryginalnych analogowych syntezatorów oraz legendarnej laserowej harfy. Będzie to niezapomniane przeżycie, którego doświadczyć będzie można niemal wszystkimi zmysłami, zapraszamy gorąco!

koncert jean michel jarre | bilety jean michel jarre | bilety spodek katowice

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Jean Michel Jarre zagra koncert w katowickim Spodku. Sprzedaż biletów na koncert 1 marca 2010 ruszyła!

Lokalizacja	Filharmonia Narodowa, Warszawa
Data	Poniedziałek 4.10.2009
Zagrają	Ewa Bem, Jarosław Śmietana	Zakup zajmie Ci 1 minutę
Wstęp	od 220 zł 3500 zł

	wiele możliwości płatności za bilety
	bezpieczne zakupy
	certyfikat Thawte
	szyfrowanie prywatnych danych
	wiele możliwości odbioru biletów
Partner:

Najszybsza forma zapłaty za bilety – załóż darmowe konto eKonto – wygoda dla klienta! eKonto to bezpłatne otwarcie i prowadzenie rachunku, bezpłatne przelewy internetowe.

Organizatorem koncertu ? A Story of Polish Jazz? i wystawy Andrzeja Rumianowskiego prezentującej 80 fotografii największych polskich jazzmanów jest Warszawska Izba Przedsiębiorców.
Koncert odbędzie się 4 października w Filharmonii Narodowej.
Obok Jarosława Śmietany i Jacka Pelca, autorów ? A Story of Polish Jazz? na scenie pojawi się cała plejada gwiazd jazzu: Ewa Bem, Jerzy Duduś Matuszkiewicz, Zbigniew Namysłowski, Michał Urbaniak, Jan Ptaszyn Wróblewski, Wojciech Karolak, Janusz Muniak, Henryk Miśkiewicz, Robert Majewski , Krzesimir Dębski oraz Tomasz Szukalski lub Michał Urbaniak
Koncert poprowadzi i opatrzy słowem wstępnym redaktor Marek Gaszyński.

W pierwszej części jako suport wystąpi Patrycja Otton (wokal) wraz z zespołem znanych muzyków jazzowych: Wojtkiem Majewskim (fortepian), Pawłem Pańtą (kontrabas) i Pawłem Dobrowolskim (perkusja).
Wśród publiczności nie zabraknie wiele znakomitości ze świata polityki, kultury, mediów i biznesu.
Podczas koncertu fotografie Andrzeja Rumianowskiego będą wyświetlane na telebimie.

Prace te będzie można zobaczyć nie tylko w czasie koncertu. Już we wrześniu w dniach od 21 do 27 obejrzy ją kilkadziesiąt tysięcy osób w Centrum Handlowym ,,Arkadia”.

Uroczyste otwarcie wystawy połączone z konferencją prasową  A Story of Polish Jazz odbędzie się 22 września w Arkadii.

bilety koncerty | bilety polska | mapa klub.fm

koncert a story of polish jazz | bilety koncert ewa bem śmietana | bilety filharmonia narodowa

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Ewa Bem, Jarosław Śmietana i inni podczas koncertu “A Story of Polish Jazz”. Koncert w niedzielę, 4go października 2009 w Filharmonii Narodowej, Warszawa.

Lokalizacja	Sala Kongresowa, Warszawa
Data	Poniedziałek 30.11.2009
Zagrają	Electric Light Orchestra	Zakup zajmie Ci 1 minutę
Wstęp	od 90 zł 300 zł

	wiele możliwości płatności za bilety
	bezpieczne zakupy
	certyfikat Thawte
	szyfrowanie prywatnych danych
	wiele możliwości odbioru biletów
Partner:

Najszybsza forma zapłaty za bilety – załóż darmowe konto eKonto – wygoda dla klienta! eKonto to bezpłatne otwarcie i prowadzenie rachunku, bezpłatne przelewy internetowe.

Electric Light Orchestra ? brytyjska grupa rockowa działająca w latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych XX wieku. Muzyka jej zaliczana jest do gatunku rocka progresywnego i klasycznego. W krajach anglosaskich nurt ten określa się mianem “mainstream rock“. Oparta na beatlesowskiej stylistyce wzbogaconej o doświadczenia The Moody Blues była bogata brzmieniowo i wykorzystywała szerokie i nietypowe dla rocka instrumentarium, między innymi instrumenty smyczkowe jako wiodące. W latach siedemdziesiątych zespół zaliczany był do czołowych grup rockowych i zdobył olbrzymią popularność. Rozpadł się, gdy jego lider Jeff Lynne postanowił poświęcić się działalności producenckiej i promocyjnej. Grupa reaktywowała się bez udziału Lynna i bez jego zgody na używanie oryginalnej nazwy jako Electric Light Orchestra Part Two. Wydała dwa albumy, które nie spotkały się z wielkim zainteresowaniem. Album Zoom, wydany w 2001 roku, tylko formalnie może zostać uznany za produkcję zespołu, gdyż w istocie był solowym przedsięwzięciem Jeffa Lynne (w utworze Alright gościnnie wystąpił Richard Tandy).

Do największych przebojów ELO należały 10538 Overture, Can’t Get It Out of My Head , Evil Woman, Strange Magic, Telephone Line, Livin’ Thing, Shine a Little Love, Don’t Bring Me Down, Rock’n'roll Is King, Hold On Tight, Here Is the News oraz cover piosenki Chucka Berry’ego Roll Over Beethoven. Dyskografię uzupełniają: wydawnictwo dokumentujące koncert w kalifornijskim mieście Long Beach (1974) oraz soundtrack do filmu Xanadu z 1980 roku, którego II połowa jest autorstwa Lynne’a, zaś I połowa (zaśpiewana przez Olivię Newton-John) – Johna Farrara.

klub fm | radio klubowe | internetowe radio klubowe | radio abc | bilety na koncerty | bilety polska

koncert electric light orchestra | bilety koncert electric light orchestra | bilety sala kongresowa

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Bilety na koncert Electric Light Orchestra, Warszawa, Sala Kongresowa, PKiN, 30 listopada 2009. Warszawski listopadowy koncert.

Lokalizacja	Hotel Hilton, Warszawa
Data	Wtorek 3.11.2009
Zagrają	Cassandra Wilson	Zakup zajmie Ci 1 minutę
Wstęp	od 120 zł 250 zł

	wiele możliwości płatności za bilety
	bezpieczne zakupy
	certyfikat Thawte
	szyfrowanie prywatnych danych
	wiele możliwości odbioru biletów
Partner:

Najszybsza forma zapłaty za bilety – załóż darmowe konto eKonto – wygoda dla klienta! eKonto to bezpłatne otwarcie i prowadzenie rachunku, bezpłatne przelewy internetowe.

Wiosną tego roku Cassandra Wilson otrzymała kolejną prestiżową Grammy Award. Jej album ? Loverly ? wybrano jako najlepszy w tym sezonie album jazzu wokalnego. Jest to już druga statuetka Grammy w dorobku tej wybitnej wokalistki. Wspaniałe recenzja zbiera także kolejny album Cassandry Wilson ? Closer To You: The Pop Side?. Płyta zwiera covery piosenek takich artystów jak U2, Bob Dylan, Glen Campbell, The Band, Sting, Van Morrison czy Neil Young. Wokalistka dosyć często sięga w swojej twórczości do różnych gatunków muzycznych, nie bojąc się eksperymentować z jazzem, bluesem, country czy muzyką pop. Jej koncert z kwartetem Davida Murray w specjalnym projekcie Ery Jazzu (marzec 2008) opiniotwórcze media określiły najważniejszym wydarzeniem jazzowym roku.

Cassandra Wilson to jedna ( obok Abbey Lincoln, Dianne Reeves, Nnenny Freelon, Dee Dee Bridgewater) z najznamienitszych i
najpopularniejszych wokalistek jazzu. Od dziewiątego roku życia pobierała lekcje gry na fortepianie i gitarze. W 1975 r. zaczęła
występować profesjonalnie; śpiewała głównie materiał folkowy i bluesowy z różnymi grupami rhythm and bluesowymi. Na scenie jazzowej objawiła się dzięki rekomendacji perkusisty Alvina Fieldera; zaistniała także na jazzowej estradzie jako wokalistka The Black Arts Music Society z rodzinnego Jackson. W 1981 r. przeniosła się do Nowego Orleanu, gdzie
podjęła współpracę z saksofonistą Earlem Turbintonem. W 1982 r., za namową trębacza Woody’ego Shawa ,przyjechała do Nowego Jorku i tam pracowała z kontrabasistą Davidem Hollandem i wokalistką Abbey Lincoln. W 1985 r. wzięła udział w nagraniu albumu Motherland Pulse Steve’a Colemana, a szefowie niemieckiej wytwórni JMT zaproponowali jej nagranie autorskiej płyty. Debiutancki album Point Of View został zrealizowany wraz z Coleman i gitarzystą Jean-Paul Bourelly.

Nagranie to okazało się przełomowym w karierze pianistki: posypały się oferty współpracy od najznakomitszych nowojorskich jazzmanów. Jednym z nich był ( prowadzący trio ?New Air? ) Henry Threadgill, który niebawem opracował aranżacje jej kolejnego albumu Days Aweigh. Mieszanka “przydymionego” głosu i dynamicznej, bujnej muzyki zawieszonej między psychedelią i swingiem, była zniewalająca. Przychylność bardziej konserwatywnej publiczności amerykańskiej wokalistka pozyskała zbiorem standardów Blue Skies, który w 1988 r. wybrany został przez “Billboard” jazzowym albumem roku. Nowatorski longplay Jumpworld dowiódł, iż Wilson nie da się jednoznacznie sklasyfikować: znalazły się na nim zarówno elementy rapu, funky, jak i klasycznego jazzu i bluesa. Wydana w roku 1991 płyta She Who Weeps była konsekwentną kontynuacją tej stylistyki. W międzyczasie artystka wzięła udział w kolejnych sesjach nagraniowych Steve’a Colemana, a także muzyków związanych z jego formacją M-Base . Kolejne nagrania i koncerty potwierdzały juz tylko klasę pianistki i wokalistki. Albumy ?Blue Light Til Dawn? oraz ?New Moon Dauther? honorowane były licznymi nagrodami i zyskiwały bestsellerowe nakłady.

Dzisiaj Cassandra Wilson jest niekwestionowaną divą wokalnego jazzu i wielka gwiazdą światowej estrady.? Postanowiłam znów sięgnąć do standardów ? mówi w jednym z ostatnich wywiadów – wykonywanych z małą grupą muzyków. Nieczęsto nagrywam typowe standardy jazzowe, ale uwielbiam je i właśnie w ten sposób szlifowałam swoje rzemiosło. Uczyłam się standardów słuchając, jak inni artyści wkładają w nie serce. Jednak trudno jest robić standardy. Nie można ich śpiewać nie rozumiejąc, o co w nich chodz.”. Koncertowa premiera ? Loverly ? oraz ? Closer To You? odbędzie się w warszawskim hotelu Hilton podczas jedynego koncertu artystki w Polsce !

koncert cassandra wilson | bilety koncert cassandra wilson | bilety hotel hilton

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Koncert Cassandra Wilson, Hotel Hilton Warszawa, Wtorek, 3. Lis 2009, 20:00. Bilety od 120 zł do 250 zł.

Lokalizacja	Pałac Kultury i Nauki, Warszawa
Data	Czwartek 5.11.2009
Zagrają	Zespół Mazowsze	Zakup zajmie Ci 1 minutę
Wstęp	od 40 zł do 100 zł

	wiele możliwości płatności za bilety
	bezpieczne zakupy
	certyfikat Thawte
	szyfrowanie prywatnych danych
	wiele możliwości odbioru biletów
Partner:

Najszybsza forma zapłaty za bilety – załóż darmowe konto eKonto – wygoda dla klienta! eKonto to bezpłatne otwarcie i prowadzenie rachunku, bezpłatne przelewy internetowe.

Serdecznie zapraszamy na galowy koncert Państwowego Zespołu Ludowego Pieśni i Tańca Mazowsze, który odbędzie się 5. listopada o godz. 19.00 w warszawskiej Sali Kongresowej. W programie artyści zaprezentują najpopularniejsze polskie piosenki, pieśni i tańce, które nierozerwalnie wiążą się z historią Mazowsza.
Mazowsze to profesjonalny balet, chór i orkiestra. To melodie z całej Polski, z całego świata. Mazowsze to liryzm polskiej pieśni ludowej mistrzowsko podniesionej do światowego wymiaru, to żywiołowość i różnorodność naszych tańców, to brawurowe często zapierające dech w piersiach choreografie i popisy tancerzy, to wreszcie niepowtarzalny urok, bogactwo form i kolorów naszych strojów ludowych. To pieśni i tańce z 42. regionów etnograficznych Polski. Mazowsze to Witold Zapała i jego
choreografie. Mazowsze to stuosobowa grupa artystów, 15 ton bagażu, 1600 kostiumów, 60 lat doświadczenia. Mazowsze to 2,2 mln przejechanych kilometrów i 18 mln widzów. To koncerty w 185. miejscach Polski, to 225 tournée zagranicznych i ponad 6,5 tys. koncertów.

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Koncert MAZOWSZE, PKiN – Sala Kongresowa Warszawa, Czwartek, 5. Lis 2009, 19:00. Bilety w cenie od 40 zł do 100 zł.

Lokalizacja	Hala Stulecia, Wrocław
Data	14.11.2009
Zagrają	Junior Stress, Dellé, Rob Smith, United Flavour, Jah Free, Mesajah, 2 Kings	Zakup zajmie Ci 1 minutę
Wstęp	45 zł

	wiele możliwości płatności za bilety
	bezpieczne zakupy
	certyfikat Thawte
	szyfrowanie prywatnych danych
	wiele możliwości odbioru biletów
Partner:

Najszybsza forma zapłaty za bilety – załóż darmowe konto eKonto – wygoda dla klienta! eKonto to bezpłatne otwarcie i prowadzenie rachunku, bezpłatne przelewy internetowe.

Największy halowy festiwal reggae w Europie!
Szósta już edycja One Love Sound Fest odbędzie się we Wrocławiu 14 listopada 2009. Festiwal na przestrzeni pięciu lat rozwinął się w największy halowy festiwal muzyki reggae w Europie. Festiwal odbywa się we wspaniałych, modernistycznych wnętrzach wrocławskiej Hali Ludowej (Hali Stulecia), która może pomieścić nawet 12 tysięcy osób. Podczas poprzedniej edycji w Hali Ludowej bawiło się ponad dziesięć tysięcy ludzi! Profil artystyczny One Love Sound Fest zdecydowanie przełamuje panujące schematy festiwalowe. Na tegoroczny festiwal zaproszono wielu zagranicznych wykonawców, którzy do tej pory nie występowali w Polsce. Artyści ci zaprezentują najświeższe, najbardziej ambitne i ekscytujące projekty z całego świata. Festiwalowa publiczność może zatem spodziewać się prawdziwej uczty dźwięków reggae, roots, dub, ragga, hip-hop, dancehall, world music a także cyfrowych eksperymentów. Muzyka i płynące zewsząd pozytywne wibracje powodują, że nie wolno tej imprezy przegapić. One Love Sound Fest rozgrzeje serca i nie pozwoli spokojnie usiedzieć w ten niezwykły, listopadowy wieczór. 14 listopada każdy miłośnik dobrej muzyki obowiązkowo powinien przybyć do Wrocławia na z jedną z najważniejszych imprez muzycznych w Polsce!
Na początku sierpnia poznacie kolejnych wykonawców. Przekonacie się, że naprawdę warto przyjechać do Wrocławia na One Love Sound Fest 2009!
The Congos (Jamajka)

O duecie stworzonym przez Cedrica Myton’a I Roydel’a “Ashanti” Johnson’a świat usłyszał w 1977 roku, kiedy ukazała się ich pierwsza płyta – Heart of The Congos. Steve Barrow – historyk reggae, jeden z ludzi odpowiedzialnych za reedycję tego wydawnictwa, twierdzi, że jest ono tak samo dobre jak „Natty Dread” Boba Marleya, „Marcus Garvey” Burning Speara czy „Right Time” The Mighty Diamonds. Nie ma w tych słowach przesady. Myton i Johnson pracowali z Lee Perrym w Black Ark Studio w Kingston i stworzyli jedną z najlepszych (o ile nie najlepszą) produkcję, nad jaką Perry pracował podczas swojej długiej kariery producenckiej.
Cedric Myton dorastał w St. Catherina na Jamajce a swoją karierę wokalną rozpoczynał w grupie The Tartans w drugiej połowie lat 60-tych. Roy Johnson wychowywał się w Hanover na Jamajce, dorastał śpiewając duchowe pieśni w swym domu. Był też członkiem grupy Ras Michael and the Sons Of Negus. Nie jest to jednak tak ważne jak fakt, że Johnson uczęszczał do tej samej szkoły co Lee Perry. Szkolna znajomość stanowiła preludium do późniejszej współpracy Mytona i Johnsona z Lee Perrym.
Mytonowi i Johnsonowi do współpracy nad projektem nazwanym The Congos udało się zaprosić tak utalentowanych muzyków jak Sly Dunbar, Ernest Ranglin i „Sticky” Thompson. Muzyka jaką tworzy zespół była niezaprzeczalnie wspaniała, ale najbardziej wyróżniającym się elementem były wokale: silny, czysty tenor Johnson’a i zapadający w pamięci falset Myton’a, przypominający nieco głos wielkiego Russell’a Tompkins’a z The Stylistics.
Przy produkcji tej płyty Lee Perry użył dosyć prymitywnej (nawet jak na tamte czasy) techniki stosując czterościeżkowe nagrywanie. Zastosowanie tej techniki zaskutkowało gęstym, ale tym samym niesamowicie żywym brzmieniem. Perry jako inżynierem dźwięku, posiadał unikalne kwalifikacje do tego aby złapać rootsową wibrację The Congos. Prawdopodobnie był to jedyny producent na Jamajce, który byłby w stanie zrobić to dokładnie w taki sposób.
Heart Of The Congos przyzwoicie sprzedała się na Jamajce, a później była gorąco poszukiwana przez kolekcjonerów i sympatyków reggae w Ameryce i Wielkiej Brytanii. Oryginalne wydanie i bardzo kiepskie reedycje do niedawna były jedynymi dostępnymi materiałami grupy aż do czasu pięknej podwójnej kompilacji CD zawierającej również wersje powiązane z oryginalnym albumem wydanej przez słynące z tego typu wydawnictw brytyjskiej wytwórni Blood and Fire. Po nagraniu i wydaniu płyty Myton i Johnson poszli swoimi drogami nadal używając nazwy the Congos lub Congo do ułatwienia ich identyfikacji. Myton nagrywał i śpiewał z innymi wokalistami jako The Congos, natomiast Johnson nazwał się Congo Ashanti Roy, nagrywając i występując solowo i w kilku eksperymentalnych dubowo-funkowych projektach Adriana Sherwooda.
W pojedynkę nigdy nie osiągnęli poziomu magii jak przy Heart Of The Congos, ale sam fakt że byli w stanie dokonać czegoś takiego jest bardzo istotny.
25 lat później, w roku 2006 The Congos powracają. Myton i Johnson znowu razem – z nowym albumem „The Swinging Bridge”. Płyta jest godnym następcą legendarnego krążka „Heart of the Congos”. Możemy znaleźć to samo duchowe przesłanie śpiewane przez oryginalny zespół w magicznych utworach takich jak „Black Market Baby”, „Lost Sheep” czy „Revolution”.
W tym samym roku nakładem Blood and Fire ukazała się płyta „Fisherman Style”, prezentująca oryginalny, najbardziej charakterystyczny dla grupy utwór w wersjach zaśpiewanych m.in. przez Big Youtha, Maxa Romeo, U-Roya, Sugar Minotta czy Dillingera. W ten sposób najwięksi wokaliści reggae oddali hołd nigdy nie starzejącemu się klasykowi roots reggae.
The Congos – prawdziwa legenda reggae, nigdy jeszcze nie gościli w Polsce! Po raz pierwszy będzie można ich zobaczyć na tegorocznym One Love Sound Fest.

Dellé (member of  Seeed  (Niemcy/Ghana)
Trudno znaleźć w Polsce fana reggae, który nie znałby niemieckiej mega gwiazdy reggae / dancehall Seeed. Wielki sukces tej znakomitej formacji nie pozostał bez echa również w Polsce, gdzie każdy z ich singli z miejsca stawał się hitem sound systemów a wszystkie pięć wydanych przez nich albumów widoczne były na półkach polskich sklepów płytowych.
Do momentu jednak kiedy Seeed zawiesił swoją działalność koncertową w 2007 roku, niestety nie udało się ich wielkiego show zobaczyć w naszym kraju.
Mało kto jednak w Polsce wie, co działo się później. Członkowie formacji poświęcili się w dużej mierze uczestnictwem w innych projektach muzycznych a dwójka wokalistów: Peter Fox oraz Boundzound poświęcili się karierze solowej. Pierwszy z nich na scenie niemieckiej odniósł sukces większy nawet od macierzystej formacji.
Nadszedł czas na trzeciego z pamiętnej trójki wokalnej Seeed – Eased, obecnie występującego jako Frank Dellé.
W odróźnieniu od pozostałych, Dellé nigdy nie planował kariery solowej. W czasie gdy pozostali budowali swoje indywidualne marki, jemu urodziło się dziecko i swój czas dedykował rodzinie.
“Pierwszą osobą, która namawiała mnie na solowy projekt był bez wątpienia Marco Baresi, perkusista The Far East Band Gentlemana. Już w 2007 roku próbował namówić mnie na nagranie własnego albumu. Przełomowy impuls wynikł jednak w wyniku kolaboracji z utalentowanym niemieckim producentem Guido Craveiro, na co dzień klawiszowcem grupy Dubxanne.” Na ich słynnej płycie z reggae’owymi wersjami piosenek The Police, jeszcze jako Eased porwał wszystkich swoją interpretacją „Roxanne”.
Jeżeli chodzi o reggae w Niemczech, Guido jest jednym z najlepszych adresów. „Poprzez pracę nad utworem Policjantów zbliżyliśmy się do siebie i gdy mieszkałem w Nowym Jorku wymienialiśmy się przez internet beatami i pomysłami na piosenki. Tak podobało mi się jego rozwinięcie wielu moich pomysłów, że zapytałem sam siebie – jeżeli teraz nie zrobisz albumu roots, to kiedy?”
Znów w Berlinie, gęsta wymiana emaili pomiędzy nimi dwoma zamieniła się w prawdziwą walkę na beaty, a swój dwuosobowy producencki team sami nazwali “Turbo DSL Production”.
„Piosenki i rytmy z postępem pracy stawały się coraz lepsze i intensywniejsze. W ten sposób w relatywnie krótkim czasie powstał cały album. Płyta z której jestem dumny” – podkreśla Dellé.
W odróżnieniu od kierunku, w jakim podąża jego kolega z zespołu Peter Fox, solowy album Dellé ma charakter międzynarodowy – teksty są po angielsku a muzyka to pełna energii i doskonale wyprodukowana nowoczesna muzyka reggae, fanom Seeed mogąca kojarzyć się z najpiękniejszymi utworami roots, pamiętanymi z ich debiutanckiego albumu „New Dubby Conqueres”.
Teledysk do pierwszego singla „Pound Power” nakręcony został w ojczyźnie Dellé – Ghanie a album „Before I Grow Old” ukazuje się nakładem Warner w sierpniu 2009.
W koncertowym składzie zobaczyć można m.in. kilku muzyków Seeed i Dubxanne. Całość uzupełniają chórki oraz trzyosobowa żeńska sekcja dęta.
Zapowiada się, że czeka nas wspaniały show, gdzie nowoczesne roots reggae w niebywały sposób spotyka się z niepowstrzymaną sceniczną energią dancehall. Występu wokalisty legendarnego Seeeda po prostu nie można przegapić! Tym bardziej, że wystąpi w Polsce po raz pierwszy!

Rob Smith (UK)

Rob Smith pochodzi z Bristolu w Wielkiej Brytanii. Jest zarówno DJ-em, muzykiem, jak również remi xer-em. Obecnie jest związany z niezależną wytwórnią Grand Record,grając break beat, hip hop, dub oraz reggae, jak również tworząc utwory dubstep. Rob Smith dawniej grywał głównie drum&bass / Jungle DJ. Grywał przy boku Ray’a Mighty i Peter’a d Rose w zespole Smitch&Mighty na krążku K7 Records. Smith i Rose tworzyli również muzykę jako „More Rockers”.
Rob Smith to prawdziwa legenda. Jest protoplastą i pionierem słynnego „bristol sound” – stylu, który przyniósł światu znakomitych wykonawców takich jak Massive Attack czy Portishead. Długo przed nimi działał już znakomity duet Smith&Mighty, którym inspirowali się wymienieni wykonawcy.
Rob Smith jest pionierem połączenia hip hopu z brzmieniami dubowymi znanymi jako trip hop. Zobaczenie go w „akcji” będzie niezwykłym wydarzeniem na scenie sound systemowej tegorocznego One Love Sound Fest.

United Flavour (Czechy)

Są na czeskiej scenie największą gwiazdą muzyki reggae, ich koncerty każdorazowo ściągają tysiące ludzi i na każdym robią wrażenie. Sprawia to nie tylko niezwykły kunszt ośmiu muzyków, pochodzących z Senegalu, Ameryki Południowej i Europy, ale przede wszystkim głos i temperament wokalistki Carmen. Równie naturalnie brzmią śpiewane przez nią po hiszpańsku soulowe numery, jak drapieżne raggamuffin w jamajskim patois.
Wpływy wielu kultur – Hiszpanii, Afryki i Centralnej Europy – stworzyły niezwykle energetyczny mix stylów muzycznych. W muzyce tworzonej przez United Flavour usłyszymy m.in. reggae, latino, soul, hip hop, r’n’b i dancehall. Podczas koncertów zespół pokazuje, że ludzie różnych narodowości, religii i wierzeń mogą współpracować ze sobą bez żadnych problemów, konfliktów czy jakiejkolwiek formy przemocy. Co więcej potrafią się wzajemnie wzbogacać. Teksty United Flavour odzwierciedlają tę samą ideę.
Od momentu powstania zespół koncertował bardzo często w Czechach oraz za granicą. UF mieli okazję rozgrzewać publiczność przed występami takich światowych gwiazd jak Kelis, Gentleman, Manu Chao, WARD 21, Alborosie czy Shaggy. Zespół koncertował m.in. w Niemczech, Szwajcarii, Austrii, Polsce, Słowacji jak i również uświetniał swoimi barwnymi występami największe czeskie festiwale muzyczne. W maju 2008 roku zdobyli srebrną nagrodę w finale Internationa Live Award 2008 (ILA) w Wiedniu. ILA jest międzynarodowym konkursem muzycznym otwartym dla zespołów jak i solistów z sześciu krajów Europy. W 2008 roku do konkursu zgłosiło się ponad 1000 zespołów! Latem 2008 roku United Flavour zagrało na ponad 20 róznych festiwalach w Czechach i zagranicą (m.in. Ostróda Reggae Festival, Wiesen Sunsplash w Austrii czy Uprising Festival na Słowacji).
Na One Love wystąpią po raz pierwszy i zapewne rozgrzeją całą publiczność do czerwoności! Naprawdę warto zobaczyć ich koncert!

Jah Free (UK)

JAH FREE jest zaangażowany w scenę reggae od ponad 20 lat. Po raz pierwszy wystąpił na scenie z zespołem Tallowah, który później zmienił nazwę na Bushfire, i był znany z koncertów na festiwalowej scenie całej Europy. W ciągu 12 lat działania jako Jah Free stworzył on i cały czas prowadzi Rainbow Studio w Basildon, konsekwentnie pracując z artystami różnych muzycznych stylów: rocka, punka, jazzu, new wave itp. Jednakże żadna inna muzyka nie poruszyła go tak do głębi jak uwielbiane przez niego reggae.
Kiedy Bushfire rozpadł się, zdecydował się iść swoją własną ścieżką i zaczęła powstawać muzyka spod szyldu Jah Free. Tworząc nowe kompozycje, jak i wykorzystując to, co stworzył jeszcze w ramach zespołu, zaczął nagrywać, projektować, wydawać i rozprowadzać swoje własne płyty. Rezultatem były single “Wicked Can’t Run”, „Rod Of Correction”, “Lightning Clap”, “Rydimm” oraz “Vampire”. Wszystkie stały się piorunującymi hitami sound systemów. Zarówno te wydawnictwa, jak i wyróżniające się i pełne energii sesje na żywo zwróciły na Jah Free uwagę Universal Egg – wytwórni płytowej prowadzonej przez Zion Train, gdzie od zawsze cieszył się On wielkim szacunkiem. Pojawiając się na składankach “All the World in an Egg”, “Lead with the Bass II” a następnie na swym pełnym albumie “Breaking Out”, stał się pewnym faworytem fanów Universal Egg. Wzrosła też jego renoma na scenie dubowej w Wlk. Brytanii i w całej Europie. Jego wspaniałe sety można było usłyszeć również w trakcie pamiętnej trasy Zion Train w Polsce w 1998 roku a debiutancki album i pochodzący z niego utwór “Wicked Cannot Run” stały się hitem krajowych sound systemów.
Nakładem Universal Egg ukazał się również kolejny album Jah Free – „Outernational Dub Convention”, tym razem współdzielony z innym kultowym brytyjskim producentem dub – Vibronics. W ramach promocji tego albumu w 2001 Jah Free wspólnie z Vibronics i MC Richie Rootz ponownie pojawił się na trasie koncertowej w Polsce.
W roku 2003 własnym nakładem wydał kolejny album „Unity”, gdzie w odróżnieniu od poprzedniej czysto dubowej produkcji pojawia się wielu wokalistów a i częściej słychać samego Jah Free. Wciąż jednak kontynuuje on swoją własną ideę roots digital dubu – na tyle charakterystyczną, że jego brzmienie już po kilku taktach rozpozna nawet laik. Prym wiedzie tu melodia starego reggae i równe miarowe tempo digitalnych produkcji – w sam raz do tańca!
Jah Free występował m.in. z Mad Professorem, Iration Steppas, Conscious Sounds, Armagideon i Zion Train. Przez pewien czas nagłaśniał na żywo jedną z największych legend dubu lat 90-tych, najcięższych z najcięższych – The Revolutionary Dub Warriors. Współpracował z założycielem Jah Works i Roots Inspiration. Jak sam mówi, najważniejszym elementem w życiu i muzyce są dla niego Korzenie.
“Cała wykonana praca oraz całość danego natchnienia  dla powiększenia chwały stwórcy JAH RASTAFARI – JEDNA MIŁOŚĆ DLA WSZYSTKICH NARODÓW I SŁUSZNIE MYŚLĄCYCH LUDZI ZEWSZĄD! JEDNOŚĆ JEST SIŁĄ!”.
Choć sam doskonale sprawdza się z mikrofonem, na kolejnej trasie w Polsce w 2005 roku po raz pierwszy pojawia się z MC Gary Jamesem, śpiewającym również z The Goldmaster All-Stars. Kluby w Krakowie, Wrocławiu, Zielonej Górze, Bydgoszczy oraz Olsztynie pełne były zwolenników rasowych brzmień bez kompromisów, Jako support występował DJ Bass Reprodukktor Xiądz Maken I znany z Joint Venture Sound System.
Ponownie Jah Free został zaproszony jako główna gwiazda sceny sound system na festiwalu „One Love Sound Fest 2005” we Wrocławiu (ok. 4000 ludzi).
Wydana w 2006 roku przez polski label Siódemki Faktory płyta zatytułowana “Pillar of Salt” jest efektem współpracy producenta z międzynarodowym gronem wokalistów (w tym artystami z Polski).
Na korzennym dubowym podkładzie Jah Free swoje wersje nagrali m.in. Fitta Warri Gary James, Volkanikman. Do nich dołączyli artyści z czołowych polskich soundsystemów: Olamonola, Bob One, Junior Stress i East West Rockers. Na płycie gościnnie występują także Jahgoda z formacji Lion Vibrations i Ragana oraz Dawid Gonciarz z zespołu Wszystkie Wschody Słońca.
Składanka została wydana w formie albumu “one riddim” – jest to formuła zapożyczona z jamajskiej tradycji muzycznej. Polega na wykorzystaniu jednego podkładu przez kilku wokalistów, z których każdy prezentuje własną interpretację utworu.
Po kilku singlowych produkcjach Jah Free pracuje obecnie nad swoim kolejnym albumem.
Będziemy się mogli z nim zapoznać podczas jego występu na scenie sound system One Love Sound Fest 2009.

Mesajah (Polska)

Mesajah to wokalista, autor tekstów i producent, założyciel, wraz z bratem paXonem grupy Natural Dread Killaz (NDK). Choć obaj reggae słuchają od wielu lat, ich pierwsze produkcje nie nawiązywały do muzyki o rodowodzie jamajskim. Zaczynali od trip-hopu i dubu, a reggae, które zawsze było dla nich inspiracją, dopiero z biegiem czasu stało się głównym nurtem ich produkcji. „Wyszło to naturalnie. W międzyczasie zaczęliśmy pisać teksty, które nagrywaliśmy do powstających na bieżąco reggaeowych riddimów” – wspominają.
Płyta „Ludzie prości” to pierwszy solowy album Mesajah. W swojej muzyce miesza różne gatunki, miksując reggae, dancehall, dub, ragga i hip hop. Mesajah nie ogranicza się do brzmień muzyki jamajskiej. Debiutancki krążek to poszukiwanie innych dróg poprzez wyznaczanie nowych kierunków w szeroko pojętym nurcie reggae. Krążek promuje singiel „Każdego dnia”. Przy produkcji krążka brało udział wielu znanych i dobrych producentów z polski i zagranicy m.in. Juniobwoy, Pow Pow Movement, House of Riddim, Riddim Bandits, Erio. Na płycie nie zabraknie też gości. Będzie Junior Stress, Greezle, Cheeba, paXon, Yanaz, Grubson, O.M.A. i DJ Feel-X.
Album Mesajah cieszy się wielkim zainteresowaniem mediów, bardzo dobrze radził sobie na prestiżowej Liście Przebojów Radiowej Trójki. A najbardziej znanego utworu „Każdego dnia” będziecie mogli posłuchać na tegorocznym One Love Sound Fest.

Scientist (UK)
Scientist Sound System to jeden z najbardziej znanych i aktywnych składów w Anglii. Bazą grupy jest Birmingham, zaś sercem grupy Paul Pinnock a/ka Robo Dread. Sound system porusza się w rejonach Roots -Drum & Bass – Hip Hop – R&B – Reggae Mouse. Jak sami mówią: “In fact anything that makes people dance”. Skład zespołu stanowi Robbo Dread i jego brat. Wraz z nimi śpiewają różni zaprzyjaźnieni wokaliści, w ostatnim czasie rewelacyjny Jamo, operujący świetną ciepłą, charyzmatyczną barwą głosu. Bracia Pinnock mają na koncie udział w filmie fabularnym o zespole UB 40, o tytule: „Latour of Love”. W jednej ze scen „rozpędzają” całą imprezę, zaś całe granie odbywa się na ich sound systemie, wzmacniaczach itp. Ponadto, grupa blisko współpracuje z członkami Steel Pulse, którzy również pochodzą z Birmingham.
Będzie to pierwszy występ grupy w Polsce, chociaż Robbo wspólnie z Andy Scholsem jako Henry & Louie zagrali w zeszłym roku dwutygodniową trasę z Habakuk oraz wystąpili na One Love 2008. Ich występ spotkał się z rewelacyjnym przyjęciem.
Natural Dread Killaz (Polska)

Zespół powstał w 2004 roku z inicjatywy braci: PaXona I Mesajah. Obecnie, dodatkowo formację wzbogaca
wokalnie Yanaz. Twórczość prezentowana przez Natural Dread Killaz nie poddaje się wszelkim klasyfikacjom i szufladkowaniu. Chłopaki skrzętnie miksują reggae, dancehall, dub, ragga i hip hop. I trzeba przyznać, że robią to w iście wybuchowym stylu, nawiązując do nurtu nowoczesnego, tanecznego raggae, tworzonego m.in. przez takich artystów jak Mad Professor czy Zion Train.
Mimo iż w swoim dorobku płytowym mogą pochwalić się jednym krążkiem „Naturalnie” wydanym w maju 2005
roku przez Blend Records, to właśnie dzięki nim, muzyka nabiera świeżości, rozpędu i nowoczesnego brzmienia. Każdy kto choć raz uczestniczył w show jakie funduje NDK z pewnością wie że zespół słynie z niebywale żywiołowych i energetycznych występów. W muzyce z pewnością odkrywają nowe kierunki, ale i z pokorą,
respektem spoglądają w przeszłość i nie zapominają o jamajskich korzeniach gatunku.
Na początku kariery ich debiutancki krążek okrzyknięty został wydarzeniem roku na polskiej scenie
reggae/dancehall. Warto dodać że album promował teledysk do utworu „Biba”, zrealizowany przez wrocławską filmowa Grupę 13, która zaprosiła NDK do obrazu „Raptowne realia”. Premierowy krążek wokalnie wzbogaciła także Natty, która dodała brzmienia w stylistyce rnb i soul.
Moc i przebojowość, jaką mają w sobie popularni Naturalsi pozwoliła im na występy na jednej scenie z takimi sławami jak: Sizzla, Junior Kelly, Gentelman, T.O.K., Anthony B, Wu-Tang Clan, Zion Train, Culcha Candela, Shaggy czy Arrested Development. Często można zobaczyć ich także na koncertach u boku takich wykonawców jak: donGuralesko, DJ Feel–X, Dreadsquad, Jamal, K.A.S.T.A., Love Sen-C Music, Afromental, Hirek Wrona. Energia emanująca ze sceny sprawia, że fani takich zespołów jak Kult, Oddział Zamknięty czy Indios Bravos również poczują pozytywne wibracje Naturalsów.
Ponadto grupa zagościła na najważniejszych imprezach muzycznych, nie tylko w Polsce, ale i w Europie. Koncertowali m.in. na One Love Sound Fest 2004- 2008, XIII Przystanku Woodstock w Kostrzynie n/Odrą czy Ostróda Reggae Festivalu.
Stanowią nieodzowny element One Love. Obecni są na Festiwalu od pierwszej jego edycji. W ramach tradycji zagrają także w tym roku!

2 Kings

Zamiłowanie do muzyki Louis,a (Andy Schols) zrodziło się w 1981 roku, kiedy to gościnnie użyczył swojego głosu w piosence „Red Eve Hi Power” przy boku Saul Hooper (King Solomom) i Keya Rogersa (Farmer G/Whitelion). Były to początki jego muzycznej edukacji. Andy Scholes wraz ze swoim partnerem Jackiem Lundie stworzyli zespół pod nazwą Henry & Louis. W Bristolu tworzą oni korzenną muzykę od 1990 roku! Głównie byli związani ze studiem Vision Factory na Zetland Road. W nim powstały m.in. takie rekordy jak: „Too Late” czy „Rainbow’s”. Obecnie od 2008 roku tworzą muzykę wraz z Justin’em Griffith-em, który stanowi integralną część zespołu.

Ich muzyka brzmi naprawdę rewelacyjnie a przekonać się o tym będzie mogli już niedługo, bo w listopadzie podczas tegorocznej edycji One Love!

Junior Stress (Polska)

Obecnie Junior Stress to głośny raggowy wokalista, dj, konferansjer i selekta.Jego nagrania można usłyszeć na większości nowych polskich projektów reggae-hip hop (m.in. „Polski Ogień”, “Biba”, EastWestRockers “Ciężkie Czasy”, NaturalDreadKillaz “Naturalnie”, TabulaRasa “NiczEgo” , Jah Free’s “Pillar of Salt” , “Bless Ya”, “Kodex 3″ itd.)
Dotychczasowy dorobek własny, to prócz wspomnianej już „Propaganji”, demo zespołu GETO BLASTA „Live inna studio”, mix cd “Witamy w Polsce”, mix cd “Moje Roots”, siedmiocalowy krążek z utworem “Korupcja”, zaśpiewanym wspólnie z NattyB na riddimie Kadubry i wydanym nakładem Siódemki.com, “Płyta nienagrana” dołączona do Free Colours i 12” Singiel GETO BLASTA od SIŁA Z POKOJU VERSION REORDS.
W tym roku przy współpracy z wytwórnią Karro Kommando ukazał się album „L.S.M.”, który został bardzo entuzjastycznie przyjęty przez fanów w całej Polsce.
Junior oprócz LSM i GETO BLASTA działa na stałe z załogami: Singledread, Selekta Sound System, DJ Feel-X Sound System, Selekta Frodo, Okazyjnie udziela się w setach praktycznie wszystkich polskich sound systemów i supportuje wiekszość zagranicznych gwiazd, pojawiajacych się w Polsce. Dotychczas wymieniał majka miedzy innymi: z Luciano, Gentlemanem, Horacem Andym, Generalem Deegree, Ronking Joe…
Balangi z udziałem Junior Stress’a to Raggamuffinowy Ogień (nawijka), pozytywne słowo (konferansjerka), dancehallowy taniec (selekcja), ale przede wszystkim, respekt dla korzeni – Love Sen-C Music.
Jego występ na One Love będzie z pewnością bardzo ciekawym wydarzeniem tegorocznej edycji Festiwalu.

wrocław koncert |
one love sound fest bilety | bilety one love sound fest | festiwal one love sound

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

ONE LOVE SOUND FEST 2009 – bilety na największy halowy festiwal reggae w Europie! Hala Stulecia Wrocław Polska, Sobota, 14. Lis 2009, 16:00. Kup bilety na festiwal One Love Sound Fest!

Klub	Filharmonia Narodowa, Warszawa
Data	poniedziałek 28.09.2009
Zagrają	Tania Maria
Wstęp	od 80 zł 160 zł

	wiele możliwości płatności za bilety
	bezpieczne zakupy
	certyfikat Thawte
	szyfrowanie prywatnych danych
	wiele możliwości odbioru biletów
	Najszybsza forma zapłaty za bilety – załóż darmowe konto eKonto – wygoda dla klienta! eKonto to bezpłatne otwarcie i prowadzenie rachunku, bezpłatne przelewy internetowe.

W historii muzyki rozrywkowej  trzy brazylijskie wokalistki rozsławiły jazz , sambę i bossa – novę na całym świecie: Astrud Gilberto , Flora Purim oraz Tania Maria. Ta wybitna pianistka, dynamiczna wokalistka i znakomita artystka sceniczna będzie pierwszym gościem jesiennej edycji Ery Jazzu. Śpiewa stylem staccato łącząc go z walorami bebopu i latynoskiej muzyki tanecznej, a całość przedstawia wyjątkowo spontanicznie. Współpracowała z najwybitniejszymi artystami jazzu: od wokalistki Sarah Vaughan po gitarzystę Charlie?go Byrda. Uwielbiana przez fanów na całym świecie, nagradzana prestiżowymi laurami   jest Tania Maria  artystką niepowtarzalną i wielką estradową osobowością. Wieczór w warszawskiej Filharmonii Narodowej jest polską  premierą  albumu ? Intimidate ? oraz jedynym koncertem egzotycznej, brazylijskiej pianistki i wokalistki w Polsce.

Tania Maria ( prawdziwe nazwisko Correa Reis Maria ) urodziła się (1948) w brazylijskim  w So Luis .Tam właśnie w wieku siedmiu lat rozpoczęła naukę gry na fortepianie i choć rodzina była biedna, zapobiegliwa matka przygotowywała swe cztery córki , by w przyszłości miały konkretny zawód. Dla Tani wymarzyła karierę w stomatologii, psychologii, inżynierii lądowej  lub reklamie. Jednak desperacja ojca, utalentowanego gitarzysty i wokalisty amatora, doprowadziła ,że Tania najmocniej interesowała się muzyką. Początkowe zachwyt muzyką latynoską przerodził się w fascynację jazzem. W konsekwencji Tania jako trzynastolatka zaczęła występować z własnym, jazzującym zespołem. Otoczona zewsząd przez muzykę młoda artystka chłonęła: sambę, pop, jazz, blues i brazylijskie chorinho i bossa-novę. Choć naukę rozpoczynała od klasycznych lekcji gry na pianinie, szybko jednak zainspirowały ją dokonania nagrania jazzowe. Idolami stali się  Nat “King” Cole’ i Oscar Peterson. Może właśnie dlatego jej indywidualny styl kształtowany był dzięki wpływom najlepszych:  pianistów Oscara Petersona i Billa Evansa, wokalistki Sarah Vaughan, brazylijskich innowatorów jazzu Antonia Carlosa Jobima czy Miltona Nascimento. Poza wirtuozerską pianistyką Tania Maria coraz częściej sięgała po znane standardy jazzu i odpowiednio je aranżując łączyła rytmy brazylijskie z karaibską salsą i ekspresyjnymi aranżacjami właściwymi muzyce jazzowej.

Debiutancki album ?Apresentamos Tania Maria ? ukazał się w Brazylii w 1969 roku ale dopiero autorski ?Olha Quem Chenga?  ( z 1971 roku) i lansował nową, lokalną gwiazdę. Międzynarodowy rozgłos zdobyła Tania Maria dopiero po przeprowadzce do Francji : w 1974 roku przeniosła się do Paryża, a zapał i energia szybko zapewniły jej trzymiesięczny kontrakt w jednym prestiżowych klubów. W Paryżu została przez następne siedem lat a albumy, jakie nagrała, niezmiennie podkreślały jej brazylijskie korzenie. Lansowały w Europie brazylijskie rytmy i modę na latynoski jazz. W 1975 roku wystąpiła na Newport Jazz Festival  wraz z Sarah Vaughan. Zachęcona przez gitarzystę Charliego Byrda nagrała w 1981 roku płytę ? Piquant ? dla amerykańskiej wytwórni Concord, która poszukiwała artystki dla swego latynoskiego projektu ?Concord Piccante?. Na zaproszenie wytwórni  przeniosła się do USA. Tam zrealizowała swe najlepsze ( najczęściej koncertowe) albumy. W 1983 roku nagrała bestsellerowy album ? Come With Me? , z tytułowym utworem, które stał się międzynarodowym przebojem i przyniósł pianistce i wokalistce światową karierę. W latach dziewięćdziesiątych wkroczyła w wyjątkowo aktywny okres swego życia. Nagrywała z zespołami w różnych składach, najczęściej wraz ze swoim trio. Koncertowała na najważniejszych festiwalach na  całym świecie, stała się ?ambasadorem  oraz ikoną jazzowej samby?. Od wielu lat mieszka w Paryżu oraz Nowym Jorku, skąd często wyjeżdża  się w długie trasy koncertowe. W głębi serca artystka – jak sama przyznaje – pozostaje Brazylijką. ‘Myślę, że muzyka bardziej niż cokolwiek innego jest kwestią wyboru. Dla mnie to zawsze była misja. Wybrałam muzykę, a muzyka wybrała mnie, bym mogła ją sławić’
Wieczór Ery Jazzu w warszawskiej Filharmonii Narodowej (18.09) jest polską  premierą  nowego albumu ? Intimidate ? oraz jedynym koncertem egzotycznej, brazylijskiej pianistki i wokalistki w Polsce.

koncerty warszawa | bilety era jazzu |

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Era Jazzu – Tania Maria – koncert, Filharmonia Narodowa, Warszawa, Poniedziałek, 28. Września 2009.

	wiele możliwości płatności za bilety
	bezpieczne zakupy
	certyfikat Thawte
	szyfrowanie prywatnych danych
	wiele możliwości odbioru biletów

Ennio Morricone (ur. 10 listopada 1928 w Rzymie) – włoski kompozytor muzyki filmowej, uważany za jednego z najwybitniejszych kompozytorów we współczesnym świecie.

Studiował w konserwatorium Santa Cecilia, w klasie trąbki, kompozycji i muzyki chóralnej.
Rozpoczął pisanie muzyki filmowej w 1955 roku, ale jednocześnie pracował w dziedzinie klasycznej kompozycji i aranżacji.
W 1964 roku rozpoczął współpracę z reżyserem Sergio Leone, a także z Bernardo Bertoluccim.
Dla Leone napisał muzykę do filmu Per un Pugno di Dollari (polski tytuł: Za Garść Dolarów) oraz szeregu dalszych tzw. spaghetti westernów.

KUP BILET

Wkrótce ograniczył wszelkie inne zajęcia i zajął się wyłącznie komponowaniem muzyki filmowej – w sumie do ponad 400 filmów, w tym 30 westernów, które uczyniły jego muzykę sławną.
Jego utwór Titoli pojawiła się w siódmym odcinku czwartej serii programu motoryzacyjnego Top Gear.

Otrzymał szereg nagród, w tym pięć nominacji do Oscarów, m.in. za Misję i Nietykalnych.
14 grudnia 2006 Akademia Filmowa ogłosiła, że Ennio Morricone otrzyma statuetkę Honorowego Oscara za całokształt twórczości. Kompozytor nagrodę tę odebrał 25 lutego 2007 na uroczystej gali wręczenia nagród Amerykańskiej Akademii Filmowej.

KUP BILET

koncerty gdańsk

1950s

1959

• Morte di un amico (Death of a Friend), (Franco Rossi, 1959)

1960s

1960

• Le Pillole Di Erole (Luciano Salce) replaced by Armando Trovioli

1961

• Il federale (The Fascist (film)), (Luciano Salce)
• Verr? (Short Film)
• Vicino al Ciel (Short Film)

1962

• La cuccagna (Girl In a Million) (Luciano Salce)
• Diciottenni al sole ([Camillo Mastrocinque])
• La voglia matta / Crazy Desire (Luciano Salce)
• I motorizzati / The Motorists ([Camillo Mastrocinque])

1963

• La Fidanzata Del Bersagliere (theater play)
• Le monachine / The Little Nuns (Luciano Salce)
• Il successo (Mauro Morassi) – the film was actually directed by Dino Risi
• I basilischi (Lina Wertmüller)
• Duello nel Texas / Gunfight at Red Sands (Ricardo Blasco)
• I marziani hanno 12 mani (Castellano e Pipolo)

1964

• …e la donna cre? l’uomo (Camillo Mastrocinque)
• I maniaci (Lucio Fulci)
• I due evasi da Sing Sing (Lucio Fulci)
• Per un pugno di dollari / A Fistful of Dollars (Sergio Leone)
• El Greco (Luciano Salce)
• Le Pistole non discutono (Mario Caiano)
• I Malamondo (Paolo Cavara)
• I Marziani Hanno Dodici Mani (Franco Castellano & Giuseppe Moccia)
• In Ginocchio Da Te (Ettore Fizzarotti)
• Before the Revolution (Bernardo Bertolucci)
• The Bible (film) (John Huston) (rejected score)

1965

• Agent 505: Todesfalle Beirut (Manfred R. Kohler)
• Agente 077: Missione Bloody Mary (Terence Hathaway) (title song only)
• Thrilling (Carlo Lizzani, Gianni Luigi Polidori, Ettore Scola)
• Slalom (Luciano Salce)
• Menage all’italiana (Franco Indovina)
• Non Son Degno Di Te (Ettore Fizzarotti)
• Se Non Avessi Piu Te (Ettore Fizzarotti)
• Una pistola per Ringo (Duccio Tessari)
• Gli amanti d’oltretomba (Mario Caiano)
• Altissima pressione (Enzo Trapani) – composed together with Luis Enriquez Bacalov
• Fists in the Pocket (I pugni in tasca) (Marco Bellocchio)
• Idoli controluce (Enzo Battaglia)
• Il ritorno di Ringo (Duccio Tessari)
• La battaglia di Algeri / The Battle of Algiers (Gillo Pontecorvo) composed together with the director
• Per qualche dollaro in pi? / For a Few Dollars More (Sergio Leone)
• Sette pistole per i Mac Gregor (Franco Giraldi)
• Uccellacci e uccellini (Pier Paolo Pasolini)
• Un uomo a met? (Vittorio De Seta)

1966

• Svegliati e uccidi (Carlo Lizzani)
• Per Firenze (Franco Zeffirelli) – documentary
• Navajo Joe (Sergio Corbucci) – credited as Leo Nichols
• Matchless (Alberto Lattuada)
• Un fiume di dollari (Carlo Lizzani) – credited as Leo Nichols
• Agent 505 – Todesfalle Beirut (Manfred R. Köhler)
• El greco (Luciano Salce)
• Come imparai ad amare le donne (Luciano Salce)
• La resa dei conti (Sergio Sollima)
• Il buono, il brutto, il cattivo / The Good, the Bad, and the Ugly (Sergio Leone) (US RIAA: 1,000,000)
• Sette donne per i McGregor (Franco Giraldi)
• Per pochi dollari ancora (Giorgio Ferroni)

1967

• Il giardino delle delizie (Silvano Agosti)
• Dalle Ardenne all’inferno (Alberto de Martino)
• L’Avventuriero / The Rover (Terence Young)
• Pedro Páramo (Carlos Velo)
• La terra vista dalla luna (Pier Paolo Pasolini) – episode from Le Streghe
• I crudeli (Sergio Corbucci)
• La Cina ? vicina (Marco Bellocchio)
• Ad ogni costo (Giuliano Montaldo)
• L’harem (Marco Ferreri)
• The Girl and the General (Pasquale Festa Campanile)
• Faccia a faccia (Sergio Sollima)
• Arabella (film) (Mauro Bolognini)
• Danger: Diabolik (Mario Bava)

1968

• Scusi, facciamo l’amore? (Vittorio Caprioli)
• Tepepa (Giulio Petroni)
• Il mercenario / The Mercenary (Sergio Corbucci)
• Eat-it (mangiala) (Francesco Casaretti)
• L’Italia vista dal cielo (Folco Quilici) – documentary
• Grazie Zia (Salvatore Samperi)
• …e per tetto un cielo di stelle (Giulio Petroni)
• Ecce Homo (Bruno Gaburro)
• Corri, uomo, corri (Sergio Sollima)
• Escalation (Roberto Faenza)
• Da uomo a uomo (Giulio Petroni)
• La bataille de San Sebastian (Henry Verneuil)
• Comandamenti per un Gangster (Alfio Catabiano)
• Teorema / Theorem (Pier Paolo Pasolini)
• Partner (Bernardo Bertolucci)
• Roma come Chicago (Banditi a Roma) (Alberto de Martino) – composed with Bruno Nicolai
• Gli intoccabili (Giuliano Montaldo)
• C’era una volta il West / Once Upon a Time in the West (Sergio Leone)
• Fräulein Doktor (Alberto Lattuada)
• Il grande silenzio / The Great Silence (Sergio Corbucci)
• L’alibi (Adolfo Celi, Luciano Lucignani, Vittorio Gassman)
• Galileo Liliana Cavani
• La monaca di Monza (Eriprando Visconti)
• Ruba al prossimo tuo (Francesco Maselli)
• Un tranquillo posto di campagna (Elio Petri)
• H2S (Roberto Faenza)

1969

• Cuore di mamma, Salvatore Samperi
• Gott Uns, Giuliano Montaldo
• I cannibali, Liliana Cavani
• La donna invisibile, Paolo Spinola
• L’assoluto naturale, Mauro Bolognini
• La stagione dei sensi, Massimo Franciosa
• Le clan des siciliens, Henri Verneuil
• Metti una sera a cena, Giuseppe Patroni Griffi
• Queimada/ Burn!, Gillo Pontecorvo
• Sai cosa faceva Stalin alle donne?, Maurizio Liverani
• Senza sapere niente di lei, Luigi Comencini
• Una breve stagione, Renato Castellani
• Un bellissimo novembre, Mauro Bolognini
• Un esercito di cinque uomini / The Five Man Army, Italo Zingarelli
• Vergogna, schifosi, Mauro Severino

1970s

1970

• “Citt? violenta”, Sergio Sollima
• “Giochi particolari“, Franco Indovina
• “Hornet’s Nest”, Phil Carlson (USA vers.); Franco Girino (Italian vers.)
• “Krasnaya Palatka” (La tenda rossa), Mikhail Kalatozov – music of Russian *version by Aleksandr Zatsepin
• Indagine su un cittadino al di sopra di ogni sospetto / Investigation of a Citizen Above Suspicion, Elio Petri
• “La califfa”, Alberto Bevilacqua
• La moglie pi? bella, Damiano Damiani
• L’uccello dalle piume di cristallo, Dario Argento
• Lui per lei, Claudio Rispoli – never distributed film
• Metello, Mauro Bolognini
• Quando le donne avevano la coda, Pasquale Festa Campanile
• Sacco e Vanzetti , Giuliano Montaldo
• Two Mules for Sister Sara, Don Siegel
• Uccidete il vitello grasso e arrostitelo, Salvatore Samperi
• Vamos a matar compa?eros, Sergio Corbucci

1971

• Addio fratello crudele, Giuseppe Patroni Griffi
• Correva l’anno di grazia 1870, Alfredo Giannetti
• Forza G, Duccio Tessari
• Gi? la testa (A Fistful of Dynamite), Sergio Leone
• Gli occhi freddi della paura, Enzo G. Castellari
• Il Decameron, Pier Paolo Pasolini
• Il gatto a nove code, Dario Argento
• Incontro, Piero Schivazappa
• The Working Class Goes to Heaven, Elio Petri
• Le casse, Henri Verneuil
• La corta notte delle bambole di vetro, Aldo Lado
• Le foto proibite di una signora perbene, Lucio Ercoli
• L’istruttoria ? chiusa: dimentichi, Damiano Damiani
• Maddalena – features the Chi Mai, Jerzy Kawalerowicz
• Oceano, Folco Quilici
• Quattro mosche di velluto grigio, Dario Argento
• Sans mobile apparent, Philippe Labro
• Tre nel mille, Franco Indovina
• Una lucertola con la pelle di donna, Lucio Fulci
• Veruschka, Franco Rubartelli

1972

• Anche se volessi lavorare, che faccio?, Flavio Mogherini
• Bluebeard, Edward Dmytryk
• Che c’entriamo noi con la rivoluzione?, Sergio Corbucci
• Chi l’ha vista morire?, Aldo Lado
• Cosa avete fatto a Solange?, Massimo Dallamano
• D’amore si muore, Carlo Carunchio
• Fiorina la vacca, Vittorio De Sisti
• Giornata nera per l’ariete, Luigi Bazzoni
• I figli chiedono perché, Nino Zanchin
• Il diavolo nel cervello, Sergio Sollima
• Il Maestro e Margherita, Aleksandar Petrović
• Imputazione di omicidio per uno studente, Mauro Bolognini
• I racconti di Canterbury, Pier Paolo Pasolini
• La banda, J. & S., Sergio Corbucci
• La tarantola dal ventre nero, Paolo Cavara
• L’attentat, Yves Boisset
• La vita a volte ? molto dura, vero Provvidenza?, Giulio Petroni
• Les Deux saisons de la vie, Samy Pavel
• L’ultimo uomo di Sara, Maria Virginia Onorato
• Mio caro assassino, Tonino Valeri
• Quando le donne persero la coda, Pasquale Festa Campanile
• Questa specie d’amore, Alberto Bevilacqua
• Violenza: quinto potere, Florestano Vancini

1973

• La propriet? non ? pi? un furto, Elio Petri
• Ci risiamo, vero Provvidenza?,* Alberto De Martino
• Crescete e moltiplicatevi, Giulio Petroni
• Giordano Bruno, Giuliano Montaldo
• Il mio nome ? Nessuno / My Name Is Nobody, Tonino Valeri
• La cosa buffa, Aldo Lado
• Le Serpent, Henri Verneuil
• Libera amore mio, Mauro Bolognini
• Quando l’amore ? sensualit?, Vittorio De Sisti
• Quando la preda ? l’uomo / Spogliati protesta uccidi, Vittorio De Sisti
• Rappresaglia, George Pan Cosmatos
• Revolver, Sergio Sollima
• Sepolta viva, Aldo Lado
• Un uomo da rispettare, Michele Lupo

1974

• Allonsanf?n, Paolo e Vittorio Taviani
• Fatti di gente perbene, Mauro Bolognini
• The Flower of the One Thousand and One Nights, Pier Paolo Pasolini
• Il giro del mondo degli innamorati di Peynet,* Cesare Perfetto
• Il sorriso del grande tentatore, Damiano Damiani
• La cugina, Aldo Lado
• La faille, Peter Fleischmann
• Le secret, Robert Enrico
• Le trio infernal, Francis Girod
• Macchie solari, Armando Crispino
• Milano odia: la polizia non pu? sparare, Umberto Lenzi
• Mussolini, ultimo atto, Carlo Lizzani
• Sesso in confessionale, Vittorio De Sisti
• Space 1999, Lee H. Katzin – soundtrack based in the RCA Italiana repertoire with exception of the title theme
• Spasmo, Umberto Lenzi

1975

• Attenti al buffone, Alberto Bevilacqua
• Divina creatura,* Giuseppe Patroni Grifi
• Gente di rispetto, Luigi Zampa
• Labbra di lurido blu, Giulio Petroni
• La donna della domenica, Luigi Comencini
• L’anticristo,* Alberto De Martino
• Leonor, Juan Bu?uel
• L’ultimo treno della notte, Aldo Lado
• Peur sur la ville, Henri Verneuil
• Sal? o le 120 giornate di Sodoma / Salo or the 120 Days of Sodom, Pier Paolo Pasolini
• Storie di vita e malavita, Carlo Lizzani
• The Human Factor, Edward Dmytrick
• Todo modo, Elio Petri – The presence of Charles Mingus in a presumed USA edition on some discographies is wrong. The production originally contacted Mingus, and from the collaboration came a recording which is probably the cause of the misleading.
• “Un genio, due compari, un pollo“, Damiano Damiani

1976

• Der Richter und sein Henker, Maximilian Schell
• Il deserto dei tartari, Valerio Zurlini
• L’Agnese va a morire, Giuliano Montaldo
• L’eredit? Ferramonti, Mauro Bolognini
• Le ricain, Jean Marie Pallardy – identity and collocation are doubtful, as it is doubtful that this is an original collaboration
• Novecento, Bernardo Bertolucci
• Per amore, Mino Giarda
• Per le antiche scale, Mauro Bolognini
• René la Canne, Francis Girod
• San Babila ore 20: un delitto inutile, Carlo Lizzani
• Una vita venduta, Aldo Florio

1977

• Autostop rosso sangue, Pasquale Festa Campanile
• Forza Italia, Roberto Faenza
• Il gatto, Luigi Comencini
• Il mostro, Luigi Zampa
• Il prefetto di ferro, Pasquale Squitieri
• Orca, Michael Anderson
• Stato interessante, Sergio Nasca
• Exorcist II: The Heretic, John Boorman

1978

• Corleone, Pasquale Squitieri
• Cos? come sei (Stay as you are), Alberto Lattuada
• Days of Heaven, Terrence Malick
• Dove vai in vacanza?, Episodio Sar? tutta per te, Mauro Bolognini
• Holocaust 2000, Alberto De Martino
• La cage aux folles, Edouard Molinaro
• L’immoralit?, Massimo Pirri
• Viaggio con Anita, Mario Monicelli
• 122 rue de Provence, Christian Gion

1979

• Bloodline, Terence Young
• Dedicato al Mare Egeo, Masuo Ikeda
• I as in Icarus, Henri Verneuil
• Il giocattolo, Giuliano Montaldo
• La luna, Bernardo Bertolucci
• Le buone notizie, Elio Petri
• L’umanoide, Aldo Lado
• Il prato, Paolo and Vittorio Taviani
• Ogro, Gillo Pontecorvo

1980s

1980

• Il bandito dagli occhi azzurri, Alfredo Giannetti
• Il ladrone, Pasquale Festa Campanile
• [[La Cage aux Folles (film)|La cage aux folles II, Edouard Molinaro
• Professione figlio / Bugie bianche, Stefano Rolla
• Si salvi chi vuole, Roberto Faenza
• Stark system, Armenia Balducci
• The Island, Michael Ritchie
• Un sacco bello, Carlo Verdone
• Uomini e no, Valentino Orsini
• Windows, Gordon Willis

1981

• Bianco, rosso e Verdone, Carlo Verdone
• Butterfly, Matt Cimber
• Espion l?ve toi, Yves Boisset
• La banquiere, Francis Girod
• La disubbidienza, Aldo Lado
• La tragedia di un uomo ridicolo, Bernardo Bertolucci
• La vera storia della signora dalle camelie, Mauro Bolognini
• Le Professionnel, Georges Lautner (single Chi Mai sold 400,000 copies in the UK)
• Occhio alla penna, Michele Lupo
• So Fine, Andrew Bergman
• White Dog, Samuel Fuller

1982

• Copkiller, Roberto Faenza
• El tesoro de las cuatro coronas, Ferdinando Baldi
• Extrasensorial /The Link, Alberto De Martino
• Hundra, Matt Cimber
• Le ruffian, Jos? Giovanni
• Nana, Dan Wolman
• The Thing, John Carpenter

1983

• La chiave, Tinto Brass
• Le marginal, Jacques Deray
• Les voleurs de la nuit, Samuel Fuller
• Sahara, Andrew V. McLaglen
• Seven Graves for Rogan / A Time to Die, Matt Cimber

1984

• Don't Kill God, Jacqueline Manzano - identity and collocation are doubtful, *as it is doubtful that this is an original collaboration
• La cage aux folles III, Georges Lautner
• La gabbia, Giuseppe Patroni Grifi
• Once Upon a Time in America, Sergio Leone

1985

• Il pentito, Pasquale Squitieri
• Red Sonja, Richard Fleischer

1986

• La Venexiana, Mauro Bolognini
• The Mission, Roland Joffé (US RIAA: 500,000; UK: 100,000)
• Il giorno prima, Giuliano Montaldo

1987

• Mosca addio, Mauro Bolognini
• Gli occhiali d'oro, Giuliano Montaldo
• Quartiere, Silvano Agosti
• The Untouchables, Brian De Palma

1988

• A Time of Destiny, Gregory Nava
• Frantic, Roman Polanski
• Nuovo Cinema Paradiso, Giuseppe Tornatore

1989

• Casualties of War, Brian De Palma
• Fat Man and Little Boy, Roland Joffé
• Tempo di uccidere, Giuliano Montaldo

1990s

1990

• Atame! / Tie Me Up! Tie Me Down!, Pedro Almodovar
• Dimenticare Palermo, Francesco Rosi
• Hamlet, Franco Zeffirelli
• Mio caro dottor Grasler, Roberto Faenza
• Stanno tutti bene, Giuseppe Tornatore
• State of Grace, Phil Joanou
• Tre colonne in cronaca, Carlo Vanzina

1991

• Bugsy, Barry Levinson
• Cacciatori di navi, Folco Quilici
• Crossing the Line, David Leland
• La domenica specialmente - Episodi di Giuseppe Bertolucci, Marco Tullio Giordana e Giuseppe Tornatore
• La villa del venerd?, Mauro Bolognini
• Money (Steven Hilliard Stern)

1992

• City of Joy, Roland Joffé
• Rampage, William Friedkin - completed in 1987
• Il lungo silenzio, Margarethe von Trotta

1993

• In the Line of Fire, Wolfgang Petersen
• Jona che visse nella balena, Roberto Faenza
• La scorta, Ricky Tognazzi

1994

• A pure formality (Giuseppe Tornatore, 1994)
• Love Affair (Warren Beatty, 1994)
• La note e Il momento (Anna Marie Tato, 1994)
• Disclosure (Barry Levinson, 1994)
• Wolf (Mike Nichols, 1994)

1995

• Con rabbia e con amore (Alfrede Angeli, 1995)
• L'uomo delle stelle (Giuseppe Tornatore, 1995)
• L'uomo proiettile (Silvano Agosti, 1995)
• Joseph, (Roger Young, 1995)
• Pasolini, un delitto italiano (Marco Tullio Giordana, 1995)
• The Night and the Moment (Anna Maria Tato', 1995)
• Sostiene Pereira (Roberto Faenza, 1995)

1996

• La sindrome di Stendhal (Dario Argento, 1996)
• La Lupa (Gabriele Lavia, 1996)
• I magi randagi (Sergio Citti, 1996)
• Ninfa Plebea (Lina Wertmuller, 1996)
• Vite Strozzate (Ricky Tognazzi, 1996)

1997

• Lolita (Adrian Lyne, 1997)
• Cartoni animati (Franco and Sergio Citti, 1997)
• Con rabbia e con amore (Alfredo Angeli, 1997)
• Naissance des stéréoscopages (1997)
• U-Turn (Oliver Stone, 1997)

1998

• The Legend of 1900 / La leggenda del pianista sull'oceano (Giuseppe Tornatore, 1998)
• Il fantasma dell'opera / The Phantom of the Opera (Dario Argento, 1998)
• John Carpenter's The Thing: Terror Takes Shape (1998)
• Bulworth, Warren Beatty (1998)
• What Dreams May Come (Vincent Ward,1998) (Rejected: replaced by Michael Kamen)

1999

• Canone inverso (Ricky Tognazzi, 1999)
• Morti di una ragazza perbene (Luigi Perelli, 1999)
• I guardiani del cielo (Alberto Negrin, 1999)
• Il quarto re (Stefano Reali, 1999)

2000s

2000

• Mal?na (Giuseppe Tornatore, 2000)
• Sensitive New-Age Killer (Mark Savage, 2000)?
• Mission to Mars (Brian De Palma, 2000)

2001

• Vatel (Roland Joffé, 2001)
• Aida degli alberi / Aida of the Trees (Guido Manuli, 2001)
• Un altro mondo ? possible / Another World Is Possible (2001)
• La ragion pura (Silvano Agosti, 2001)

2002

• Senso `45 (Tinto Brass, 2002)
• Un difetto di famiglia (Alberto Simone, 2002)
• Threnody (Vincent Paterson, 2002)
• L'ultimo pistolero (2002)
• Diario di Matilde Manzoni, Il (Lino Capolicchio, 2002)
• Ripley's Game (Liliana Cavani, 2002)
• Carlo Giuliani, ragazzo (Francesca Comencini, 2002)

2003

• La luz prodigiosa / The End of a Mystery (Miguel Hermoso, 2003)
• Alla fine della notte (Salvatore Piscicelli, 2003)
• Al cuore si commanda (Giovanni Morricone, 2003)

2004

• 72 metra / 72 meters (Vladimir Khotinenko, 2004)
• I guardiani delle nuvole (Luciano Odorisio, 2004)
• E ridendo l'uccise (Florestano Vancini, 2004)

2005

• Sorstalanság / Fateless (Lajos Koltai, 2004)
• E ridendo l'uccise (Florestano Vancini, 2005)

2006

• La sconosciuta (Giuseppe Tornatore, 2006)
• Libertas (Veljko Bulajic, 2006)
• A Crime (Manuel Pradal, 2006)

2007

• I Demoni di San Pietroburgo (Giuliano Montaldo, 2007)
• Ultrasordine (Giuseppe Borzone, 2007)
• Tutte le donne della mia vita (Simona Izzo, 2007)

2008

• Khomeini (The Son of Dawn) (Behrouz Afkhami, 2008) ^[9]

2009

• Leningrad (Giuseppe Tornatore, 2009)
• Baaria – La porta del vento (Giuseppe Tornatore, 2009)

2010

• The Untouchables: Capone Rising (Brian De Palma, 2010)

TV films & series

• Il Lieto Fine (Luciano Salce, 1959)
• Il Rossetto (Damiano Damiani, 1959) (only conducted)
• Il Pappa Reale (Luciano Salce, 1960) Theatre
• Alla scoperta dell’America (Sergio Gioradani, 1961)
• Lo squarciagola (1966)
• Giovanni ed Elviruccia (1969)
• The Virginian: Men from Shiloh (various directors, 1970-71) (Title theme)
• Nessuno deve sapere (Mario Landi, 1973)
• Moses, the Lawgiver (Gianfranco de Bosio, 1974) (TV epic)
• Drammi gotici (Giorgio Bandini, 1977)
• Noi lazzaroni (Giorgio Felloni, 1978)
• Il prigioniero (Aldo Lado, 1978)
• El Mundial (1978) (Soccer World Cup theme)
• Le mani sporche (Elio Petri, 1978)
• Orient Express (Claude Barma, 1979)
• Dietro il processo (Franco Biancacci, 1979)
• The Life and Times of David Lloyd George (John Hefin, 1981)(TV series – 9 episodes)
• Marco Polo (Giuliano Montaldo, 1982) (TV epic)
• Via Mala (Tom Toelle, 1985)
• La Piovra (Florestano Vancini, Luigi Perelli, 1985 ? 1999)
• Secret of the Sahara (Alberto Negrin, 1987) (TV epic)
• I promessi sposi (Salvatore Nocita, 1987) (TV epic)
• Gli indifferenti (Mauro Bolognini, 1988)
• The Endless Game (Bryan Forbes, 1989)
• Gli angeli del potere (Giorgio Albertazzini, 1989)
• Voyage of Terror: the Achille Lauro Affair (Alberto Negrin, 1990)
• Il principe del deserto (Duccio Tessari, 1991)
• Piazza di Spagna (Florestano Vancini, 1991)
• Cacciatore di nave (Folco Quilici, 1992)
• Una storia italiana (Stefano Reali, 1992)
• Missus (Alberto Negrin, 1994)
• In fondo al cuore (Luigi Perelli, 1997)
• Nostromo (Alistair Reid, 1997) (TV epic)
• La casa bruciata (Massimo Spano, 1997)
• Ultimo 2 – La sfida (Michele Soave, 1999)
• I guardiani del cielo (Alberto Negrin, 1999)
• Padre Pio – tra cielo e terra (Giulio Base, 2001)
• Nana’ (Alberto Negrin, 2001)
• Musashi (Japanese TV series, Mitsunobu Ozaki, 2002)
• Perlasca, un eroe italiano (Alberto Negrin, 2002)
• Il Papa buono (Ricky Tognazzi, 2003)
• ICS L’amore ti da’ un nome (Alberto Negrin, 2003)
• Charlie Chaplin – Les années suisses (2003)
• Il cuore nel pozzo (Alberto Negrin, 2005)
• Karol, un uomo diventato papa (Giacomo Battiato, 2005)
• Cefalonia (Riccardo Milani, 2005)
• Lucia (Pasquale Pozzessere, 2005)
• Karol, un papa’ rimasto uomo (Giacomo Battiato, 2005)
• Gino Bartali ? L’intramontabile (Alberto Negrin, 2005)
• La provinciale (Pasquale Pozzessere, 2006)
• Giovanni Falcone (Andrea and Antonio Frazzi, 2006)
• L’Ultimo dei corleonesi (Alberto Negrin, 2007)
• A History of Dollars (Federico Caddeo, 2008)
• Résolution 819 (Giacomo Battiato, 2008)^[10]
• Pane e libert? (Alberto Negrin, 2009)
• A Greek Western Tragedy (Federico Caddeo, 2009)
• An Indian Named Joe (Federico Caddeo, 2009)

Films with songs by Morricone

• Gli imbroglioni (Lucio Fulci, 1963) the song Gokart twist
• Prima della rivoluzione (Bernardo Bertolucci, 1963) songs of Morricone and Gino Paoli
• In ginocchio da te (Ettore Maria Fizzarotti, 1964)
• Non son degno di te (Ettore Maria Fizzarotti, 1965)
• Se non avessi pi? te (Ettore Maria Fizzarotti, 1965)
• Mi vedrai tornare (Ettore Maria Fizzarotti, 1966)
• O.K. Connery (Alberto de Martino, 1966)
• Le Professionnel (Georges Lautner, 1981) – features Il vento, il grido – does not feature the Chi Mai (even if it looks like)
• Joseph (Roger Young, 1995) songs of Ennio Morricone and Marco Frisina
• Election (Alexander Payne, 1999) has music from Navajo Joe.
• Cowboys Don’t Kiss In Public (Michelle Trudo, 2001)
• Kill Bill Vol. 1 (Quentin Tarantino, 2003) features the main theme from Death Rides a Horse.
• Kill Bill Vol. 2 (Quentin Tarantino, 2004) features the tracks “L’Arena” (From “Il Mercenario”), “Il Tramonto” (From “Il Buono, Il Brutto, Il Cattivo”), “Per Un Pugno di Dollari” (From “Per Un Pugno di Dollari”), “A Silhouette of Doom” & “The Demise of Barbara and The Return of Joe” (From “Navajo Joe”).
• Jackass Number Two (2006) features the song “The Ecstacy of Gold” from Buono, il brutto, il cattivo, Il.
• Death Proof (2007) features the song “Paranoia Prima” from “Cat O’ Nine Tales” Soundtrack. (1971)
• The Life Aquatic with Steve Zissou
• Hot Rod (2007)
• Seven Pounds (2008)
• Salatut elämät 10 v (2009)

Concert music

• Il Mattino (for voice and piano) 1946 ^[11]
• Imitazione (for voice and piano) 1947
• Iintimit? (for voice and piano) 1947
• Barcarola funebre (for piano) 1952
• Preludio a una Novella senza titolo (for piano) 1952
• Distacco I (for voice and piano) 1953
• Distacco II (for voice and piano) 1953
• Verr? la morte (for contralto and piano) 1953
• Oboe sommerso (for baritone and five instruments) 1953
• Musica (for piano and string orchestra) 1954
• Sonata (for brass ensemble, piano and timpani) 1954
• Variations on a theme by Frescobaldi (for piano) 1955
• Cantata (for orchestra and mixed chorus singing a text by Cesare Pavese) 1955
• Sestetto (for flute, oboe, bassoon, violin, viola and cello) 1955
• Twelve Variations (for oboe d’amore, cello and piano) 1956
• Invenzione, canone e ricercare (for piano) 1956
• Concerto (for orchestra) 1957
• Distanze (for violin, cello and piano) 1958
• Requiem per un destino (for mixed chorus and orchestra) 1966
• Suoni per Dino (a piece for viola virtuoso Dino Asciolla using 2 magnetic tapes) 1969
• Proibito (for 8 trumpets) 1972
• Gestazione (for female voice and instruments plus pre-recorded electronic sounds and an ad lib string orchestra) 1980
• Totem secondo (for 5 bassoons and 2 contrabassoons) 1981
• Second Concerto (for flute, cello and orchestra) 1984-85
• Four Studies (for piano) 1984-89
• Frammenti di Eros (Cantata for soprano, piano and orchestra to a text by Sergio Miceli) 1985
• Cantata per L’Europa (for soprano, two vocal recitals, mixed chorus and orchestra) 1988
• Mordenti (for harpsichord) 1988
• Epos (for orchestra) 1989
• Study (for double-bass) 1989
• Reflessi (for cello) 1989-90
• Frammenti di giochi (for violin and harp) 1990
• Third Concerto (for guitar, marimba and string orchestra) 1990-91
• UT (for trumpet, timpani, bass drum and string orchestra) 1991
• Una via crucis (’Stations of The Cross’ in various vocal and instrumental combinations and in collaboration with Michele Dall’Ongaro and Egisto Macchi) 1991-93
• Fourth Concerto (for organ, two trumpets, two trombones and orchestra) 1993
• Vidi aquam (for soprano and small orchestra) 1993
• Elegia per Egisto (a piece for violin dedicated to his fellow-Nuova Consonanza member Egisto Macchi) 1993
• Il silenzio, il gioco, la memoria (for a chorus of children’s voices singing a text by Sergio Miceli) 1994
• Partenope (an opera with a libretto by Guido Barbieri and Sandro Cappelletto) 1996
• Passaggio secondo (for flute, oboe, clarinet, bassoon, French horn, 20 strings and a vocal recital of a text by Allen Ginsberg) 1996
• Scherzo (for violin and piano) 1996; Ombra di lontana presenza (for viola, string orchestra and magnetic tape) 1997
• Nocturne and Passacaglia (for flute, oboe, clarinet, piano and strings) 1998
• Amen (for 6 choruses of mixed voices) 1998
• Pietre (for double chorus, percussion and cello) 1999
• For the Children Killed by the Mafia (for soprano, baritone, 6 instruments and two voices reciting a text by Luciano Violente) 1999
• Abenddämmerung (for violin, cello, piano and soprano or mezzo-soprano singing a text by Heinrich Heine) 2000
• If This Be a Man (for soprano, violin, strings and vocal recital of a text by Primo Levi) 2001
• Voci dal silenzio (for vocal recital, recorded voice, chorus and orchestra) 2002
• Finale (for two organs) 2002
• Riverberi (for flute, cello and piano) 2004

Video games

• Red Dead Revolver (2004)
• Metal Gear Solid 4: Guns of the Patriots (2008)

Tribute albums

• The Big Gundown by John Zorn (1985)
• The Film Music Collection of Ennio Morricone by pianist Richard Clayderman (1990)
• Pearls – Amii Stewart Sings Ennio Morricone by Amii Stewart (1990)
• Cinema Italiano (1991) by Henry Mancini
• Morricone by saxophonist Nobuya Sugawa (1998)
• Trilogy Plays Ennio Morricone by Tristan Schulze, Daisy Joplin and Aleksey Igudesman (1998)
• The Fantastic Movie Story of Ennio Morricone by pianist Richard Clayderman (1999)
• For a Few Guitars More – A Tribute to Morricone’s Spaghetti Western Themes by various artists (2002)
• Enrico Pieranunzi, Marc Johnson, Joey Baron Play Morricone (2002)
• Dear Morricone by violinist Tatsuya Yabe (2003)
• Roman by erhuist Jia Peng Fang (2003)
• Enrico Pieranunzi, Marc Johnson, Joey Baron Play Morricone 2 (2003)
• Le Romanze di Morricone by flautist Kaori Fujii (2003)
• My Favourite Ennio Morricone Music presented by Junichiro Koizumi, former prime minister of Japan (2006)
• We All Love Ennio Morricone by various artists (2007)
• Yo-Yo Ma Plays Ennio Morricone (2004)

KUP BILET

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Ennio Morricone – koncert Stocznia Gdańska, Młode Miasto. 30 sierpnia 2009. Kup bilety na koncert.

Klub	Dom Muzyki i Tańca, Zabrze
Data	08.11.2009
Zagrają	Chris Botti
Wstęp	od 155 zł do 255 zł

	wiele możliwości płatności za bilety
	bezpieczne zakupy
	certyfikat Thawte
	szyfrowanie prywatnych danych
	wiele możliwości odbioru biletów

Album “Italia” nagrywany był w Stanach Zjednoczonych, Anglii i we Włoszech. Znalazły się na nim autorskie kompozycje Bottiego, m.in tytułowa “Italia” z gościnnym udziałem włoskiego tenora Andrei Bocellego, ale również utwory innych artystów – interpretacja “The Very Thought of You” z gościnnym udziałem wokalistki Pauli Cole czy kompozycja “I’ve Grown Accustomed To Her Face”, w której Botti i jego zespół akompaniują oryginalnemu nagraniu Deana Martina z 1957 roku.

Na “Italii” usłyszymy również kompozycje Ennio Morricone “Deborah’s Theme” (z filmu “Dawno temu w Ameryce”) i “Gabriel’s Oboe” (z filmu “Misja”). Nie zabraknie także “Ave Maria” – kompozycji, którą Botti z reguły zaczyna występy na żywo.

Lista utworów:
1. Deborah’s Theme From “Once Upon A Time In America” 2:53
2. Italia 5:35
3. Venice 4:30
4. The Very Thought Of You 4:52
5. Gabriel’s Oboe 4:16
6. I’ve Grown Accustomed To Her Face 3:09
7. Caruso 4:00
8. The Way You Look Tonight 4:16
9. It Never Entered My Mind 4:53
10. Ave Maria 5:46
11. Estate 4:06
12. Nessun Dorma 3:51

bilety zabrze | koncert chris botti | chris botti zabrze

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Koncert Chris Botti Tour. Bilety dostępne. Występ 8go listopada 2009, Dom Muzyki i Tańca, Zabrze.

Klub	Dom Kultury “Słowianin”
Data	20 czerwca 2009
Zagrają	Colony 5
Wstęp

	wiele możliwości płatności za bilety
	bezpieczne zakupy
	certyfikat Thawte
	szyfrowanie prywatnych danych
	wiele możliwości odbioru biletów

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Bilety na koncet Colony 5 [Szwecja] + Head-Less[Niemcy] +Channel East[Niemcy], Słowianin, Szczecin, 20 czerwca 2009.

Klub	Loft 44, Warszawa
Data	23 czerwca 2009
Zagrają	Maria Sadowska
Wstęp

	wiele możliwości płatności za bilety
	bezpieczne zakupy
	certyfikat Thawte
	szyfrowanie prywatnych danych
	wiele możliwości odbioru biletów

Już 23 czerwca 2009 odbędzie się pierwszy koncert promocyjny z materiałem z najnowszej – w pełni autorskiej płyty MARII SADOWSKIEJ zatytułowanej „SPIS TREŚCI”. Koncert odbędzie się w nowopowstałym ekskluzywnym lokalu LOFT 44

Ten wieczór z pewnością na długo zostanie zapamiętany przez gości, ponieważ czeka ich całe mnóstwo atrakcji. W oczekiwaniu na gwiazdę wieczoru i nowe, nie zagrane dotąd, na żywo kompozycje artystki publiczność będzie miała okazję posłuchać niezwykłego koncertu jednego z najzdolniejszych polskich perkusistów Przemka Knopika (na co dzień w podstawowym składzie Marii Sadowskiej), który jako jedyny w Polsce gra solowe koncerty perkusyjne.

Po tak energetycznym początku wieczoru przyjdzie czas na największą atrakcję. Na scenę wkroczy zespół MARJAZZ z frontmenką MARIĄ SADOWSKĄ aby przedstawić utwory z albumu „SPIS TREŚCI” oraz największe przeboje wokalistki. Nie będzie to jednak zwyczajny koncert a całe widowisko, na które składać się będą również specjalnie zaprojektowane wizualizacje oraz stroje dla całego zespołu zaprojektowane przez jednego z czołowych polskich projektantów.

Koncert poprowadzi Artur Orzech.

Po koncercie w strefie VIP odbędzie się afterparty z udziałem zaproszonych gości, którego gospodarzem będzie jeden z najlepszych polskich dj’ów – dj Tenessee .

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Marysia Sadowska “Spis Treści” – koncert w Loft 44, Warszawa, wtorek 23 czerwca 2009.

Klub	Kościół Ewangelicki, Mysłowice
Data	9 sierpnia 2009
Zagrają	Olafur Arnolds
Wstęp	35 PLN

	wiele możliwości płatności za bilety
	bezpieczne zakupy
	certyfikat Thawte
	szyfrowanie prywatnych danych
	wiele możliwości odbioru biletów

Ekstremalnie piękna muzyka 21-latka z Islandii. Zachwycił debiutem w postaci “Eulogy for Evolution” (Erased Tapes, 2007), a także EPką „Variations of Static” (Erased Tapes, 2008). Zagrał wspólną trasę z Sigur Rós. Ólafur Arnalds wystąpi na OFF Festival Artura Rojka w wyjątkowym miejscu – w Kościele Ewangelickim, w którym w ubiegłym roku odbył się wyjątkowy koncert Iron and Wine.

bilety myslowice | dj szczecin | dj warszawa | dj na wesele szczecin | wesele dj szczecin

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Kup bilety na koncert Olafur Arnolds, Mysłowice, Kościół Ewangelicki 9 sierpnia 2009.

	wiele możliwości płatności za bilety
	bezpieczne zakupy
	certyfikat Thawte
	szyfrowanie prywatnych danych
	wiele możliwości odbioru biletów

Orchestra Baobab to zespół – legenda, jedna z najwspanialszych i najbardziej charakterystycznych formacji w historii muzyki afrykańskiej.

Orchestra Baobab została założona w 1970 i łączy rytmy afro-kubańskie, kreolskie melodie z Portugalii, rumbę z Kongo, high life oraz całą gamę lokalnych stylów. To w znacznej mierze właśnie dzięki temu zespołowi Dakar, stolica Senegalu, stał się jednym z najważniejszych muzycznych miejsc Afryki.

W pierwszym okresie istnienia (1970-1985) dokonali wielu nagrań, a wiekszość z nich była wielkimi przebojami.
Do rozwiązania zespołu w 1985 roku przyczyniły się w znacznym stopniu przemiany społeczne (rewolucja) w Senegalu. Wielkie międzynarodowe zainteresowanie doprowadziło do wielkiego powrotu grupy w 2001. Od tamtej pory Orchestra Baobab powstały kolejne rewelacyjne płyty, a niezapomniane koncerty zespołu należą do największych atrakcji festiwali i sal koncertowych.

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Bilety na koncert Orchestra Baobab 4 czerwca 2009, Zamek Książąt Pomorskich, Szczecin. Koncert w ramach Szczecin Music Fest.

	wiele możliwości płatności za bilety
	bezpieczne zakupy
	certyfikat Thawte
	szyfrowanie prywatnych danych
	wiele możliwości odbioru biletów

Legendarna kapela, założona w 1985 r. przez wokalistę Perry Farrella i basistę Erica Avery, znana nie tylko ze świetnej muzyki – jak choćby takich hitów jak “Been Caught Stealing”, ale również burzliwych rozstań i powrotów, po raz kolejny ruszyła w trasę, tym razem nie omijając Polski!

Od samego początku działalności Jane`s Addiction, wiadomo było, że pojawił się zespół niezwykły, który wprowadzi prawdziwy ferment na muzycznej scenie. Wokalista Perry Farrell, gitarzysta Dave Navarro, basista Eric Avery i perkusista Stephen Perkins zaproponowali publiczności to, czego wcześniej nie pokazywał nikt inny: wybuchową mieszankę nieokiełznanej dzikiej energii, szalonego tańca i perfekcyjnego brzmienia.

Zespół zawdzięcza swoją wyjątkowość całkowicie różnym osobowościom swoich członków i ich gustom muzycznym. Losy grupy Jane`s Addiction od początku były bardzo burzliwe. Po raz pierwszy rozpad groził zespołowi już podczas nagrywania debiutanckiej płyty.

Po latach kolejnych rozstań i ponownych reaktywacji zespołu, okazało się jednak, że najwyraźniej muzycy Jane`s Addiction nie mogą bez siebie żyć i w kwietniu 2008 roku zespół wystąpił, w oryginalnym składzie, na uroczystości rozdania nagród brytyjskiego tygodnika NME. W kolejnych miesiącach grupa zagrała następne koncerty, między innymi w Los Angeles i od tego czasu nieprzerwanie koncertuje.

Informacja dla osób niepełnosprawnych:
Dla osób niepełnosprawnych, poruszających się na wózkach inwalidzkich, zostanie przygotowany sektor. Pakiety dla osoby niepełnosprawnej wraz z jej opiekunem, do sektora dla osób niepełnosprawnych, będą dostępne w regularnej sprzedaży w cenie 225 złotych (150 złotych dla niepełnosprawnego + 50% ceny biletu). Aby nabyć bilet w tej strefie prosimy o wybranie opcji zakupu pakietu dla niepełnosprawnych. Opiekun pragnący przebywać wraz z podopiecznym w strefie przygotowanej dla osób niepełnosprawnych, zobowiązuje się do pomocy niepełnosprawnemu w dotarciu na miejsce dla inwalidów oraz zobowiązuje się do pozostania z nim w tej strefie podczas koncertu. Pragniemy jednocześnie poinformować, iż nie przewidujemy tam miejsc siedzących. Kierując się względami bezpieczeństwa oraz organizacyjnymi, informujemy, iż nie przewidujemy możliwości pakietów dla osoby niepełnosprawnej i więcej niż jednego opiekuna.

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Bilety na koncert Jane’s Addiction, Międzynarodowe Targi Poznańskie, Poznań, 8 lipca 2009.

	wiele możliwości płatności za bilety
	bezpieczne zakupy
	certyfikat Thawte
	szyfrowanie prywatnych danych
	wiele możliwości odbioru biletów

Jedyne dziecko Seymoura “Sy” Kravitza (ur. 10 grudnia 1924 – zm. 29 października 2005 na białaczkę), czołowego producenta telewizyjnej sieci NBC pochodzenia rosyjsko-żydowskiego oraz pochodzącej z wysp Bahama aktorki Roxie Alberthy Roker (ur. 28 sierpnia 1929 – zm. 2 grudnia 1995 na raka piersi). Swoje dzieciństwo Kravitz spędził głównie na Manhattanie i Brooklynie w towarzystwie Milesa Davisa, Counta Basiego, Elli Fitzgerald oraz Duke’a Ellingtona.

W 1974 roku rodzina przeniosła się do Los Angeles, gdzie Kravitz przez trzy lata śpiewał w chłopięcym chórze kalifornijskim i występował w miejscowej The Metropolitan Opera w takich klasycznych dziełach, jak Czarodziejski flet i Carmen. Śpiewał w Hollywood Bowl pod dyrekcją Erika Leinsdorfa i nagrywał płyty z Zubinem Meta. W wieku piętnastu lat odszedł od rodziców i zamieszkał w wynajętym samochodzie. W 1982 roku ukończył Beverly Hills High School, gdzie zaprzyjaźnił się ze Slashem późniejszym gitarzystą zespołu Guns N’ Roses.

We wrześniu 1989 roku ukazała się jego debiutancka płyta Let Love Rule, której krytycy zarzucali zbyt duży wpływ twórczości Jimiego Hendriksa, lecz zyskała przychylność publiczności. W 1990 roku współpracował z Madonną i był kompozytorem inspirowanej rapem piosenki “Justify my Love”. Na początku 1991 roku wydany został jego drugi album Mama Said, który uzyskał w Stanach Zjednoczonych status złotej płyty. Stworzył nową aranżację do słynnego utworu Johna Lennona “Give Peace a Chance” i napisał przebój It Ain’t Over ‘Til It’s Over, który nagrał pod wspólną nazwą Peace Choir (Chór Pokoju) wraz z Yoko Ono i Seanem Lennonem.

W marcu 1993 roku została zrealizowana trzecia płyta Are You Gonna Go my Way, która zdobyła miano złotej, miesiąc później platynowej, a w styczniu 1995 roku album miał w USA status podwójnej płyty platynowej. Jego piosenka “Are You Gonna Go My Way” została nagrodzona przez MTV tytułem najlepszego męskiego teledysku. W maju drugi album Mama Said został także platynowy. W sierpniu tego roku do grona złotych płyt dołączył Let Love Rule.

bilety lenny kravitz | bilety wiedeń | koncert lenny kravitz

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Bilety na koncert Lenny Kravitz, Wiener Stadthalle, Wiedeń, Austria, 13 czerwca 2009.

	wiele możliwości płatności za bilety
	bezpieczne zakupy
	certyfikat Thawte
	szyfrowanie prywatnych danych
	wiele możliwości odbioru biletów

Po fantastycznym koncercie w 2007 roku w katowickim Spodku Dir en Grey znów powraca na jeden koncert do Polski! Wtedy zespół wystąpił u boku rewelacyjnego Toola i mocno wstrząsnął tłumnie zgromadzoną publicznością.
Spodek prawie odleciał. zarówno fani jak i dziennikarze byli zachwyceni. To był niesamowity, pełen energii show! Wtedy zespół zapewniał, że z pewnością znów pojawi się w Polsce – już niebawem spełnią swoją obietnicę. 24 czerwca grupa powtórnie rozpęta metalową burzę, tym razem w warszawskiej Progresji.

Dir en Grey to sztandarowi przedstawiciele J-Rocka, czyli japońskiego rocka, który koresponduje z europejskimi i amerykańskimi nurtami muzyki rockowej, punkowej czy metalowej. Japońska interpretacja tych gatunków początkowo była
traktowana jako ciekawostka, dopiero później zyskała uznanie oraz pokaźne grono wielbicieli w Europie oraz Stanach Zjednoczonych. Samo Dir en Grey pod względem muzycznym przez tę niemal dekadę istnienia ewoluowało, zaczynając
od J-Rocka wzbogaconego punkowymi i metalowymi elementami, a dzisiaj stylistycznie zaliczani są do szeroko pojętego japońskiego metalowego nurtu, gdzie odnaleźć można gotycki nastrój, death tempo, hardcorowy ciężar i melancholijne balladowe momenty.

Nazwa Dir en Grey to zlepek wyrazów z trzech różnych języków – niemieckiego, francuskiego i angielskiego. W dosłownym tłumaczeniu znaczy – “Tobie w szarości/nudzie”. Jednak zestawienie tych wyrazów za pomocą kanji to “Haiiro no ginka” co znaczy mniej więcej “popielato-srebrna moneta”. Fani, mówiąc o grupie używają często wyrażeń “Deg” oraz “Diru”. Wygląd muzyków z początku był w stylu Visual Kei, lecz z czasem zaczął się uspokajać, co jednak nie oznacza, że nie lubią się przebierać.

Zespół Dir en Grey powstał w 1997 roku, na zgliszczach zespołu La:Sadie’s, który przed rozpadem zdążył wydać płytę “Lu:Ciel”. La:Sadie’s zakończył swoją działalność po odejściu basisty, dokładnie 15 stycznia 1997 roku. Do składu grupy dołączył nowy basista Toshiya. Zespół zmienił nazwę – początkowo na Deathmask, aby ostatecznie rozpocząć karierę pod szyldem Dir
en Grey. W 1997 roku wydali pierwszą EP-kę, zatytułowaną “Missa”. Rok 1999 był dla zespołu przełomowy. Zostali zauważeni przez Yoshikiego z nieistniejącego już wtedy X-JAPAN i od tamtej pory zespół zaczął błyskawicznie robić karierę. Pojawił się pierwszy pełny album – “Gauze”. Kolejne albumy to: “Macabre” z 2000 roku, “-K-A-I” (remix-album, 2001), “Kisou” z roku 2002, “Six Ugry” (EP-ka z 2002 roku), “Vulgar” (LP z roku 2003), “Withering To Death” z roku 2005 i “The Marrow Of A Bone” wydany w 2007. Po zdobyciu fenomenalnej popularności w swoje ojczyźnie, rozpoczęli udany podbój rockowej i metalowej publiczności w USA i Europie. Zespół występował na takich wydarzeniach jak: Rock am Ring, Rock im Park, jak również podczas festiwalu Loud Park Festival, u boku takich sław jak Megadeth, Slayer, czy Children of Bodom. Towarzyszyli również gigantaowi sceny hardcorowej, grupie Korn podczas ich trasy Family Values.

Ich twórczość uważana jest za kontrowersyjną – teksty są dla wielu obraźliwe, a nawet odrażające. Wokalista, który jest autorem większości piosenek, uważa, że takie reakcje są spowodowane tym, że na świecie jeszcze jest wiele tematów tabu, które dla niego samego nie istnieją. Pisze po prostu o rzeczywistości, która otacza, każdego z nas.

Dir en Grey to doskonałe połączenie szaleństwa, smutku i potężnej muzycznej energii! Zapraszamy serdecznie!

koncert dir en grey | koncerty warszawa

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Bilety na koncert DIR EN GREY, Klub Muzyczny Progresja, Warszawa, 24 czerwca 2009

	wiele możliwości płatności za bilety
	bezpieczne zakupy
	certyfikat Thawte
	szyfrowanie prywatnych danych
	wiele możliwości odbioru biletów

Rusza kolejna edycja Ethno Jazz Festivalu.
Już 14 maja wrocławska publiczność będzie miała okazję zobaczyć na żywo najsłynniejszy na świecie sekstet wokalny.

TAKE 6 to Alvin Chea (bas), Cedric Dent (baryton), Mark Kibble (I tenor), Joey Kibble (II tenor), Claude McKnight (I tenor), David Thomas (II tenor)

Ich muzykę określa się jako “chrześcijański pop-soul-jazz”. Jednak nawiązywanie do chrześcijańskiej tradycji nie przeszkadza sekstetowi w zdobywaniu list przebojów, a piosenki z albumu “Brothers” stały się bardzo szybko dyskotekowymi hitami. Take 6 dzięki doskonałym głosom i niezwykłym aranżacjom radzą sobie na scenie doskonale bez instrumentów. Długo bronili się przed wspomaganiem wokali. Przełomem był właśnie krążek “Brothers” z 1996 roku.

Wszystko zaczęło się na początku lat 80. W małym miasteczku Huntsville w Alabamie Claude McKnight założył męski, wokalny kwartet. Wkrótce do zespołu dołączył Mark Kibble i wokalistów było już pięciu, żeby Take 6 stało się naprawdę 6, brakowało jeszcze Mervyna Warrena. Z czasem zmieniały się nazwy i składy, aż w 1988 roku w sklepach pojawił się debiut płytowy “Take 6″. Przyniósł grupie platynę i pierwszą nagrodę Grammy za najlepsze jazzowe wykonanie wokalne utworu “Spread Love”. Od tego czasu część muzycznego świata po prostu oszalała na punkcie doskonałych głosów czarnoskórych artystów. Członkowie zespołu pracowali niemal z każdym, kto liczy się w muzycznym świecie. Można ich było usłyszeć w produkcjach Quincy Jonesa, Stevie Wondera, ale także Mariah Carey czy Whitney Houston. Pojawili się na kilkunastu ścieżkach dźwiękowych do filmów (m.in. na soundtrackach do “Dicka Tracy”, “Boyz N the Hood”, czy “Glengarry Glen Ross”). Liczbą nagród i wyróżnień, które zebrali od początku kariery, mogliby obdzielić przynajmniej kilka zespołów.
Kolejne płyty: So Much To Say (1990), He Is Christmas (1991), Join The Band (1994), Brothers (1996), So Cool (1998), We Wish You A Marry Christmas (1999), Beautiful World (2002), Feels Good (2006) okazały się pasmem sukcesów i przyniosły zespołowi 9 nagród Grammy i 8 nagród Dove. Obecnie artyści koncertują na najważniejszych festiwalach jazzowych oraz w prestiżowych klubach na całym świecie.

14.05.09 godz.20.00 Kościół św. Marii Magdaleny, ul. Szewska 10

Ethno Jazz Festival prezentuje:

TAKE 6 – najsłynniejsza na świecie grupa a’cappella

bilety: 120 zł – I miejsca, 90 zł– II miejsca , 60 zł – stojące

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Koncert Take 6 we Wrocławiu! 14 maja 2009, Katedra Św. Marii Magdaleny.

	wiele możliwości płatności za bilety
	bezpieczne zakupy
	certyfikat Thawte
	szyfrowanie prywatnych danych
	wiele możliwości odbioru biletów

Fani Franka Zappy będą mieli wyjątkową okazję posłuchać muzyki tego nieżyjącego już artysty na żywo. Będzie to możliwe za sprawą koncertu projektu Zappa Plays Zappa.

Na czele Zappa Plays Zappa stoi syn słynnego Franka, 39-letni dziś gitarzysta Dweezil, który na swoim koncie ma kilka płyt solowych, jak również role filmowe.
Poza Dweezilem w skład Zappa Plays Zappa wchodzą: Aaron Arntz (klawisze, trąbka), Scheila Gonzalez (saksofon, flet, klawisze, śpiew), Pete Griffin (gitara basowa), Billy Hulting (instrumenty perkusyjne), Jamie Kime (gitara), Joe Travers (perkusja, śpiew). Jako gość specjalny podczas koncertów pojawia się też gitarzysta i wokalista Ray White.

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Koncert Zappa plays Zappa, klub Stodoła, Warszawa, 3 czerwca 2009.

	wiele możliwości płatności za bilety
	bezpieczne zakupy
	certyfikat Thawte
	szyfrowanie prywatnych danych
	wiele możliwości odbioru biletów

Lata 60. należały do The Beatles, lata 70. do Eltona Johna a lata 80. do Shaky Stevensa – czytamy w Księdze Rekordów Guinnessa. I artysta ten ciągle pozostaje w rewelacyjnej formie, o czym może świadczyć najnowszy studyjny album, który swoją premierę miał w grudniu zeszłego roku – „Now Listen”! Natomiast w maju Shakin’ Stevens pojawi się na jedynym koncercie w Polsce!

W latach 80tych i 90tych artysta wylansował 39 hitów. W samej tylko Wielkiej Brytanii 4 dotarły na 1. miejsce, 3 na 2., 12 znalazło się w Top 5, a 15 w Top 10. Kolejnych 25 w top 20, 30 w Top 30 i 32 w Top 40. Sukces rozprzestrzenił się także na Europe i cały świat. W UK piosenki Stevensa łącznie spędziły 277 tygodni w zestawieniu singli. Na całym świecie Stevens sprzedał miliony płyt i singli, mogąc poszczycić się wielokrotnymi złotymi, platynowymi i podwójnie platynowymi wydawnictwami. Do tego doszły wyróżnienia, jak chociażby tytuł najlepszego wokalisty/wykonawcy na targach Midem. Wielki sukces odniósł w Niemczech i Szwecji, gdzie był pierwszym zagranicznym wykonawcą, którego longplay pokrył się podwójną platyną.

Wielu artystów sięgało po utwory Stevensa, jak chociażby Barry Manilow (który nagrał własną wersję “Oh Julia”, która stała się hitem w USA), Eddy Raven i Sylvia, których interpretacje “A Letter To You” i “Cry Just A Little Bit” dotarły na 1. i 9. miejsce notowania Nashville. Sam Stevens współpracował również z wieloma cenionymi artystami, jak chociażby Rogerem Taylorem, Albertem Lee, Hankiem Marvinem, Bonnie Tyler, Rodem Argentem, a ostatnio z Tony Joe White’em. Stevens pracował również z wieloma cenionymi muzykami sesyjnymi zarówno sceny rockowej jak i bluesowej, tak w Wielkiej Brytanii, jak i Nashville.

Urodzony w Cardiff w południowej Walii, Shakin’ Stevens jest wokalistą i autorem piosenek. Karierę zaczynał jako wokalista rockendrollowy, z czasem jednak dał się poznać we wszystkich gatunkach. Pracował z kilkoma zespołami, grał w różnych klubach i salach w rodzinnych stronach, by w końcu założyć własną grupę znaną jako Shakin’ Stevens And The Sunsets. W 1969 roku Stevens wraz z członkami Sunsets rzucił normalną pracę i zajął się muzyką profesjonalnie. Grali wówczas w rożnych miejscach w Londynie, w szkołach, na uczelniach a następnie w rozmaitych lokalach w Wielkiej Brytanii i Europie. Pojawiali się na plakatach obok takich nazwisk, jak Ian Dury, Arthur ‘Big Boy’ Crudup, Deep Purple, Chuck Berry, Georgie Fame, David Bowie czy The Rolling Stones.

W 1972 roku zespół zwyciężył w plebiscycie magazynu “New Musical Express”, zdobywając tytuł najlepszej grupy koncertowej w UK. Zanim w 1977 roku zespół rozpadł się, Stevens już jako solista podpisał umowę z Track Records (dla wytwórni nagrywali m.in. Jimi Hendrix i The Who) i wydał singel “Never” oraz “Somebody Touched Me”, za których brzmienie odpowiadał Mike Hurst. Tego samego roku, kiedy występował w The Greyhound w Londynie, zgłosił się do niego Jack Good, który zaproponował mu udział w musicalu “Elvis” na West Endzie. Spektakl nie schodził z afisza przez 19 miesięcy, zdobywając niezliczone wyróżnienia, w tym przyznane przez “Evening Standard” czy nagrodę SWET.

W 1978 roku piosenka “Justine” a następnie album zatytułowany “Shakin’ Stevens” ujrzały światło dzienne. Materiał nagrano na setkę w ciągu jednego dnia w studiach Island, w których w tym czasie nagrywał także Bob Marley. Po wielu latach koncertowania i nagrywania płyt, w latach 80. nastąpił zwrot w karierze Stevensa. Stał się wówczas jednym z najbardziej wyjątkowych artystów dekady, pracując z najbardziej cenionymi rockowymi i bluesowymi twórcami w UK.

Jego pierwszy album wydany dla Epic to “Take One” z udziałem cenionego gitarzysty, Alberta Lee. Pochodzący z krążka singel “Hot Dog” w końcu znalazł się na listach przebojów, docierając do 24. miejsca UK charts. 6 tygodniu później zaliczył Top 20 za sprawą utworu “Marie, Marie”, który zapoczątkował sukces w całej Europie. Dopiero jednak cover klasyka “This Ole House” zagwarantował mu na początku 1981 roku przełom. Piosenka dotarła na szczyt listy przebojów w Wielkiej Brytanii, stając się jednocześnie międzynarodowym hitem.

Popularność Stevensa rosła. W 1981 roku miał już dwa hity numer 1 oraz “You Drive Me Crazy”, który dotarł do 2. miejsca. Mógł także poszczycić się pierwszą balladą – “It’s Raining” – która znalazła się w Top 10.

Wokalista potrafił nagrywać coś więcej niż single. Różnorodność jego materiału przyciągało chętnych do kupowania całych płyt. W ten sposób w 1981 roku miał trzy albumu, w tym “Shaky”, który nie tylko dotarł na szczyt, ale i utrzymał się na 1. pozycji przez 28 tygodni. W kolejnym roku, na 1. miejsce UK Charts, trafiła pierwsza autorska kompozycja artysty, “Oh Julie”, którą nominowano do na Ivor Novello Award. Sukcesywnie, z każdym kolejnymi singlem i albumem, Stevens stawał się coraz większą gwiazdą zarówno w Zjednoczonym Królestwie, jak i na całym świecie. Finalnie Stevens zakończył dekadę jako najlepiej sprzedający się singlowy twórca.

Z początkiem lat 90. , światło dzienne ujrzał kawałek “I Might”, odnotowując wyczerpanie nakładu, piosenka dotarła do Top 20 zestawienia. Ostatnie wydawnictwo Stevensa dla Epic to “The Epic Years” z 1992 roku, kompilacja hitów z ostatnich 25 lat działalności artysty. Zestaw promował przebój “Radio” – nowa kompozycja z udziałem Rogera Taylora z Queen na perkusji i Roda Argenta na klawiszach. Stevens nadal nagrywał aż do 1993 roku, koncertując do 1995 roku. Wtedy postanowił się wycofać, ale kompilacje z jego nagraniami nie przestały być popularne.

Kolejny etap kariery przypadł właśnie na ‘99 rok, kiedy wokalista udał się w znakomicie przyjętą trasę po Wielkiej Brytanii, dając też kilka koncertów w Europie.

W nowe milenium wkroczył dając wielki koncert w rodzinnym Cardiff dla 100 tysięcy fanów. Występ był transmitowany na całą Wielką Brytanię. Wiosną 2000 roku Stevens ponownie zdobywał serca publiczności, grając na żywo rockowe oraz country-bluesowe piosenki, a także przearanżowane własne hity. W październiku 2000 roku został uhonorowany prestiżową Gold Badge Award. W tym okresie Stevens znalazł się na 16. miejscu najlepiej sprzedających się wykonawców w Wielkiej Brytanii. Miał też najwięcej numerów 1 spośród walijskich twórców. Status ten utrzymał do dziś.

W 2008 roku, 28 czerwca Stevens otwierał główną scenę na festiwalu Glastonbury i jak zapewniali organizatorzy był to najlepiej przyjęty otwierający występ w historii imprezy. W następnej kolejności pojawiły się inne festiwale w UK, a także występy w Niemczech oraz na festiwalu w Sopocie.

W maju tego roku, Shakin’ Stevens pojawi się na jednym koncercie w Polsce, gdzie wystąpi w towarzystwie dziesięcioosobowego zespołu i zaprezentuje kompozycje nie tylko z najnowszego albumu „Now Listen”, ale też i swoje największe hity, zapraszamy!

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Koncert Shakin’ Stevens, 16 maja 2009, PKiN – Sala Kongresowa, Warszawa.

	wiele możliwości płatności za bilety
	bezpieczne zakupy
	certyfikat Thawte
	szyfrowanie prywatnych danych
	wiele możliwości odbioru biletów

Zespół (początkowo pod nazwą Kazik) powstał w 1992 w składzie: wokalista Kazik Staszewski, gitarzysta Adam “Burza” Burzyński, basista Michał “Kwiatek” Kwiatkowski i perkusista Kuba Jabłoński. Zespół początkowo grał wyłącznie utwory z solowych projektów Kazika, później uległo to zmianie. Najważniejszym koncertem na początku istnienia kapeli był występ podczas festiwalu w Sopocie w 1992. W 1994 zespół Kazik wydał swoją pierwszą płytę “Na żywo, ale w studio”.

Tuż po nagraniu płyty modyfikacji uległ skład – perkusistę Kubę Jabłońskiego zastąpił Tomasz Goehs, a niedługo po tym w szeregi wstąpił Robert “Litza” Friedrich. W 1995 ukazała się druga płyta “Porozumienie ponad podziałami”, a w 1999 “Las Maquinas de la Muerte”. W połowie 2000 zespół opuścił Robert Friedrich (zastąpił go Olaf “‘Off” Deriglasoff). W 2002 wyszła ostatnia płyta podsumowująca działalność koncertową zespołu – “Występ”.

Ostatni koncert grupa zagrała 23 maja 2004 w Warszawie w Parku Skaryszewskim.

Rok później menedżer zespołu, Piotr Wieteska, założył zespół Buldog, do którego zaprosił Kazika Staszewskiego oraz eks-członków Kultu. Grupa na koncertach sygnowanych jako Kazik&Buldog grała oprócz własnych piosenek najbardziej znane utwory KNŻ.

Dnia 29 maja 2008 zapadła decyzja o reaktywacji KnŻ. Pierwszy koncert po reaktywacji KnŻ odbył się 14 lutego 2009 w toruńskim klubie studenckim Od Nowa, a drugi odbędzie się 21 lutego 2009 w Hali WFF we Wrocławiu.

bilety na koncert us3 | bilety na koncerty kraków | bilety us3

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Kup teraz bilety na najbliższy koncert Kazika w Warszawie, 21 kwietnia 2009.

	wiele możliwości płatności za bilety
	bezpieczne zakupy
	certyfikat Thawte
	szyfrowanie prywatnych danych
	wiele możliwości odbioru biletów

Rise Against – amerykański zespół muzyczny grający rodzaj hardcore punka, tzw. melodyjny hardcore. Założony w 1999 w Chicago.

W 1999 roku, po rozpadzie 88 Fingers Louie, Joe Principe i Mr. Precision, nazywany też Dan Precision (Dan Wleklinski) – byli członkowie 88FL – założyli Rise Against. Pierwsze demo własnej produkcji, Transistor Revolt, wydali w roku 2000. Rok później rozpoczęli współpracę z wytwórnią Fat Wreck Chords, by wydać pierwsze dwa albumy – The Unraveling oraz Revolutions Per Minute’ w latach 2001 i 2003. Przed wydaniem trzeciej płyty, Siren Song of the Counter Culture, zespół przeszedł do wytwórni Dreamworks Records. Kiedy została ona wchłonięta przez Universal Music Group, zespół Rise Against odnalazł się w jednym z oddziałów korporacji – Geffen Records, wydając Siren Song of the Counter Culture w sierpniu 2004 roku. Ich czwarty album zatytułowany The Sufferer and the Witness został wydany 4 lipca 2006 roku, zdobywając dziesiąte miejsce na liście 200 najlepiej sprzedających się płyt, publikowanej przez magazyn Billboard. Płyta DVD zatytułowana Generation Lost zawierała materiały o członkach zespołu.

Trasa koncertowa wspierająca album Siren Song of the Counter Culture dosięgała Stanów Zjednoczonych, Europy, Australii i Japonii. Zespół występował również z grupami The Used i Story of the Year w ramach trasy koncertowej Taste of Chaos w 2005 roku w Stanach, Australii i Europie.

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Rise Against zagra w Proximie już w sierpniu! Ruszyła bezpieczna sprzedaż biletów

	wiele możliwości płatności za bilety
	bezpieczne zakupy
	certyfikat Thawte
	szyfrowanie prywatnych danych
	wiele możliwości odbioru biletó

Grupa, której przewodzi charyzmatyczny Phil Anselmo (ex Pantera, Superjoint Ritual), powstała w 1991 roku w Nowym Orleanie, a w jej szeregach oprócz Anselmo znaleźli się muzycy czołowych metalowych formacji z Południa Stanów Zjednoczonych: Pepper Keenan (Corrosion Of Conformity), Kirk Windstein (Crowbar) oraz Jimmy Bower (Crowbar, Superjoint Ritual, EyeHateGod). Grupa zadebiutowała w 1995 roku albumem „NOLA”, którego tytuł to po prostu skrót nazwy ich miejsca zamieszkania (Nowy Orlean, Luizjana). Grupa ponownie spotkała się w 2001 roku, czego efektem był drugi krążek – “Down II – A Bustle In Your Hedgerow”. Płyta nagrana została w domowym studio Anselmo – „Nodferatu’s Lair”, podczas 28dniowej sesji. W zespole pojawia się także były muzyk Pantery – Rex Brown. Tytuł albumu zaczerpnięty został z tekstu utworu Led Zeppelin – „Stairway To Heaven”. W kolejnym roku grupa wyrusza na krótką trasę i zawiesza swoją działalność, a muzycy wracają do swoich macierzystych formacji.
We wrześniu 2007 r. ukazuje się nowy krążek Down – „Over The Under”, album, nad którym unosi się duch tragicznie zmarłego przyjaciela Anselmo z Pantery – Dimebaga Darrella oraz jeszcze jedna tragedia – przejście huraganu Katrina. Właśnie przy okazji nowej płyty Down po raz pierwszy potraktowany został jako pełnoprawny zespół, a nie tylko side project biorących w nim udział muzyków. Krążek nagrany został raz jeszcze w domowym studio Phila Anselmo, na bagnach Folsom, natomiast za produkcję ponownie odpowiedzialny był Warren Riker. Album ten jednogłośnie uznany został za jeden z najlepszych albumów 2007 r.
Zespół obecnie pracuje nad nową płytą, której premiera zapowiadana jest jeszcze na ten rok. Wiadomo także, że z początkiem lata formacja pojawi się na Starym Kontynencie i weźmie udział w największych letnich festiwalach, takich jak np. Roskilde, Download czy With Full Force. Zeszłoroczny koncert w Polsce Down uznał za jeden z najlepiej przyjętych występów na całym tournee i grupa zdecydowała się, że podczas tegorocznej trasy po Europie, nie może na niej zabraknąć polskiej daty. Zapraszamy serdecznie!

KUP BILET

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Bilety na koncert zespołu DOWN w klubie Studio, 22 czerwca, Krakówi.

	wiele możliwości płatności za bilety
	bezpieczne zakupy
	certyfikat Thawte
	szyfrowanie prywatnych danych
	wiele możliwości odbioru biletów

Chick Corea (ur.12 czerwca 1941) – amerykański pianista jazzowy i kompozytor. Od lat sześćdziesiątych uważany za jedną z najważniejszych postaci jazzowej sceny. Artysta poszukujący, członek wielu niezwykle istotnych projektów muzycznych. Jest uważany, obok Herbiego Hancocka oraz Keitha Jarretta, za najlepszego jazzowego pianistę XX wieku, a także za artystę który jako jeden z pierwszych wykorzystał potencjał instrumentów elektronicznych stając się wielkim pionierem fusion. W znacznym stopniu wpłynął także na kształtowanie się takich gatunków jak post-bop, jazz latynoski, free jazz czy jazz awangardowy.

Corea wyjątkowo wcześnie rozpoczął edukację muzyczną, na pianinie grał już w wieku czterech lat. Jako początkujący pianista występował z zespołami Mongo Santamarii, Williego Bobo, Blue Mitchella oraz Stana Getza. Jako pełnoprawny lider zadebiutował w roku 1966 albumem „Tones For Joan’s Bones”. Dwa lata później ukazał się nagrany w trio krążek „Now He Sings, Now He Sobs” do dziś uważany za klasyczny. Pod koniec lat sześćdziesiątych Corea zastąpił Herbiego Hancocka w zespole Milesa Davisa – bez wątpienia ten okres należy zaliczyć do najważniejszych momentów w karierze artysty. Corea uczestniczył w nagraniu tak ważnych albumów jak „Filles De Kilimanjaro”, „In A Silent Way”, „Bitches Brew” czy „Miles Davis At The Fillmore”. Po opuszczeniu zespołu Milesa Davisa Chick występował między innymi z Anthonym Braxtonem, Dave’m Hollandem, a także ponownie ze Stanem Getzem.

Kolejnym ważnym etapem w karierze pianisty było sformowanie grupy Return To Forever – jednej z najważniejszych grup fusion w historii. W roku 1974 współpracę z zespołem podjął Al DiMeola. Rockowo zorientowane brzmienie, wpływy elektroniki i genialne jazzowe improwizacje potwierdziły wyjątkowość Chicka Corei. Po rozpadzie Return To Forever Corea położył nacisk na występy akustyczne – pojawiał się wówczas w wielu konfiguracjach personalnych grając koncerty między innymi z Hancockiem czy Michaelem Breckerem.

Założony w 1985 The Electric Band kontynuował poszukiwania Return To Forever stając się kolejnym z wieluzespołów Corei, które odcisnęły piętno na współczesnym jazzie. Grupa występowała w składzie: John Patitucci, Frank Gambale, Eric Marienthal oraz Dave Weckl. Z basistą Patituccim oraz perkusistą Dave’m Wecklem Corea założył Akoustic Trio. W latach 1996-1997 pianista koncertował ze znakomitym składem, między innymi z Kennym Garrettem i Wallace’m Roneyem, odgrywając własne wersje standardów Buda Powella oraz Theloniousa Monka.

Corea wkroczył w XXI wiek z solowymi albumami: „Solo Piano: Originals” oraz „Solo Piano: Standards” (2000). Kolejne krążki to: „Past, Present & Futures” (2001), „Rendezvous In New York” (2003), „To The Stars” (2004) oraz „The Ultimate Adventure” (2006). W roku 2007 ukazało się pięć albumów w cyklu „5trios”, zaś w 2008 premierę miał nagrany w duecie z Gary Burtonem „The New Crystal Silence”.

Mimo wieloletniej obecności na scenie Chick Corea wciąż pozostał artystą zaskakującym i niezwykle oryginalnym, który nigdy nie osiadł na laurach. Już 23 czerwca niepowtarzalna okazja, by przekonać się o tym na żywo!

KUP BILET

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Bilety na koncert Chick Corea, Aula Uniwersytet Poznańsku, Poznań, 23 czerwca 2009. Bilety już dostępne!

Zespołami, które będą towarzyszyć VADER na trasie Blitzkrieg 5 w Polsce będą BLINDEAD i ROOTWATER! ROOTWATER promować będzie swój trzeci album “Visionism”, który ukaże się na przełomie maja i czerwca dzięki Mystic Production. Zespół wystąpi w nowym składzie: Taff (wokal), Zusin (gitary, sample, wokal), Heinrich (bas, sample), Valeo (gitara) i Oley (perkusja). Na “Visionism” jako sesyjny perkusista zagrał Paul z VADER!
BLINDEAD to jedna z największych sensacji na naszym rynku w ostatnim czasie, porównywana do takich zespołów jak CULT OF LUNA czy NEUROSIS. Zespół promuje swój drugi album “Autoscopia/Murder in Phazes”. Skład zespołu tworzą: Nick (wokal), Havoc (gitara), Deadman (gitara), Konrad (perkusja), Zwierzak (bas), Hervy (soundscapes & sample), K-Vass (wizualizacje).

KUP BILET

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Bilety na koncert Blitzkrieg 5 Tour 2009 – VADER, Rootwater, Blindead, Open Act. 29 sierpnia 2009, Klub Stodoła, Warszawa

Chris De Burgh

PKiN- Sala Kongresowa
Warszawa
Polska

środa, 16. Wrz 2009, 19:00

KUP BILET

Niewielu jest artystów, którzy mogą pochwalić się karierą trwającą nieprzerwanie od ponad trzech dekad. Dzięki hitom “High On Emotion” czy “Lady in Red”, Chris de Burgh wpisał się na stałe do kanonu muzyki rozrywkowej. Zapowiedź pierwszego od sześciu lat koncertu wokalisty w Polsce (poprzedni, wyprzedany do ostatniego miejsca odbył się w 2002 roku również w Sali Kongresowej) zbiega się z premierą jego najnowszego wydawnictwa – “Footsteps”. Tworząc ten album, muzyk kierował się trzema zasadami: miłością, przywiązaniem i ogromną siłą inspiracji. W efekcie powstała płyta wyjątkowa i intymna, zawierająca 13 starannie wyselekcjonowanych przez samego Chrisa de Burgha coverów, m.in. z repertuaru The Beatles i Boba Dylana.

KUP BILET

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Bilety na koncert Chris De Burgh, Sala Kongresowa PKiN, 16 września 2009. Ruszyła sprzedaż biletów.

Madonna zagra w Polsce w ramach kontynuacji swojej ostatniej trasy koncertowej “Sticky & Sweet Tour”. Bilety na koncert będzie można kupować od 20 lutego. Oprócz Warszawy Madonna odwiedzi też m.in. Pragę, Madryt, Helsinki i Monachium.

W 2008 roku trasę “Sticky & Sweet Tour” obejrzało 2 mln 350 tys. fanów w 58 krajach. Wszystkie koncerty biły rekordy popularności przejawiające się w ilości sprzedanych biletów, m.in. 650,000 sprzedanych biletów w południowo amerykańskiej części trasy, 72,000 w Zurich’s Military Airfield w Dubendorfie (koncert zgromadził jak dotąd najliczniejszą publiczność w Szwajcarii), 75,000 w Londynie oraz 4 wyprzedane koncerty w nowojorskim Madison Square Garden (60,364 biletów).

Na koncercie w Polsce gościem specjalnym ma być Paul Oakenfold – jeden z najważniejszych artystów związanych ze współczesną kulturą klubową.

Madonna, właściwie Madonna Louise Veronica Ciccone, jest jedną z największych gwiazd, które jeszcze nigdy nie wystąpiły w naszym kraju. Mało jest osobowości w świecie muzycznym, które potrafią dostosowywać się do nowych trendów, tracąc niewiele ze swej oryginalności, tak jak robi to Madonna. Trudno też znaleźć artystę pop, który od 25 lat wciąż utrzymuje się na szczycie (wideo).

Madonna dzierży kilka rekordów: jest najlepiej zarabiającą piosenkarką w historii muzyki pop, jej trasa w “The Cofessions Tour” z 2006 r. była rekordowa w kategorii najbardziej dochodowej kobiecej trasy koncertowej wszech czasów, choć najprawdopodobniej najnowszy tour piosenkarki pobił i ten rekord. Madonna miała zainkasować za niego 300 mln. dolarów. W styczniu 2007 r. magazyn Forbes umieścił ją na 4. miejscu najbogatszych kobiet show-biznesu, szacując wartość jej majątku na 325 milionów

Pomijając finansowe statystyki, trzeba powiedzieć, że Madonna potrafiła nie tylko przetrwać w dobrej formie w świecie showbiznesu, ale stać się jego ikoną. Każdy z 12 wydanych przez nią albumów był wydarzeniem. Wystarczy przypomnieć takie krążki jak “Like a Virgin”, “Like a Prayer”, “Erotica”, “Ray of Light”, “American Life” czy “Confession on a Dance Floor”. Choć trudno udowodnić, że artystka wyznaczała konkretne style w muzyce, to doskonale potrafiła znaleźć się w obowiązujących w danym momencie trendach. Raz była kuszącą małolatką, innym razem rasową kowbojką, by następnie opanować światowe parkiety.

Choć Madonna nie zrobiła oszałamiającej kariery w Hollywood, to zagrała mniejsze, czy większe role w 26 filmach. Najsłynniejsza była jej kreacja w “Evicie”.

Źródło: Gazeta.pl

Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Madonna zagra pierwszy koncert w Polsce. Jak szybko zabraknie biletów na koncert?