Fisz Emade “Heavi Metal” płytą tygodnia w radiowej “Trójce”

Od wczoraj album “Heavi Metal” jest płytą tygodnia radiowej “Trójki”.

Recenzje płyty ukazały się w weekendowych wydaniach “Gazety Wyborczej” i “Dziennika”, jak również na stronie internetowej “Rzeczpospolitej” (ww.rp.pl). Recenzja także w najbliższym “Przekroju” i grudniowej
“Machinie”.

Ukazał się pierwszy od wydania nowej płyty wywiad z Fiszem autorstwa Andrzeja Sroki:
http://muzyka.onet.pl/10176,1519047,0,1,2911,wywiady.html

Zapraszamy na trasę koncertową “Heavi Metal”!
Oto wybrane koncerty:

6 grudnia       Poznań          “Eskulap” drzwi: 20.00, afterparty: Fisz DJ Set w “Piwnicy 21″

7 grudnia       Wrocław         “Bezsenność” drzwi: 19.00,

11 grudnia      Kraków          “Żaczek” drzwi: 20.00, bilety: przedsprzedaż w klubie

12 grudnia      Warszawa        “Palladium” drzwi: 20.00,

14 grudnia      Gdynia          “Ucho” drzwi: 19.00, bilety: przedsprzedaż w klubie

18 grudnia      Katowice        “Mega Club” drzwi: 18.30, /szczegoly/1210

19 luty Łódź                    “Łódź Kaliska” drzwi: 20.00

Więcej o albumie Fisz Emade “Heavi Metal”

Od ostatniej płyty Fisza i Emade minęły już dwa lata. W międzyczasie bracia nagrali wspólnie z ojcem Wojciechem Waglewskim album “Męska Muzyka” (obecnie status złotej płyty).

Nowa płyta “Heavi Metal” to dzieło dość surowe, w dużej części zagrane na żywo, zrealizowane z lekko eksperymentalnym zacięciem przez Emade – producenta płyty. To także muzyczne wycieczki w okres pierwszych, syntetycznych płyt hiphopowych z połowy lat 80′ych. Na albumie nie brakuje tez klasycznych samplowanych produkcji charakterystycznych dla wczesnych płyt braci Waglewskich.

Pod względem tekstowym to liryczne podróze do okresu szkolnego, do czasów przełomu transformacyjnego w Polsce. To właśnie wtedy małoletni wówczas bracia byli wiernymi fanami nurtu Heavy Metal, stąd w tekstach pojawiają sie nazwy zespołów “Anthrax”, “Sodom” czy “Iron Maiden” obok lekcji WF, czy “najdłuższych nóg w szkole”. Płyta “Heavi Metal” nie jest jednak do końca dziełem autobiograficznym. Choć dużo tu opowiedzianych ironizującym językiem opowieści w pierwszej osobie, to są to jednak głównie historie usłyszane od innych.

Gościnnie na albumie: Sqbass, Mariusz Obijalski (obecnie w składzie koncertowym Fisz Emade Tworzywo), Envee oraz Wojtek Traczyk (Muzykoterapia).

Tracklista:

1.      Iron Maiden
2.      Szef kuchni
3.      Kawa i papierosy
4.      Najpiękniejsza kobieta w mieście
5.      Heavi Metal
6.      Furiat
7.      Wiosna 86
8.      Pani Bum Bum
9.      Disko
10.     666

V.A. – Bar Warsaw. Classic & New Polish Flavours

Widzę, że ktoś wpadł na pomyśl, aby ostatnią kampanię wizerunkową Polski z telewizji CNN przenieść na grunt muzyczny. Choć raczej bym w to powątpiewał i widział w kompilacji “Bar Warsaw. Classic & New Polish Flavours” najprostszy z możliwych zbiegów okoliczności. Zresztą co tutaj dużo mówić – o dokonaniach polskiej muzyki wie wielu wielkich. Jason Swinscoe z Cinematic Orchestra, DJ Vadim, Coldcut, Jazzanova, Blockhead, Nicola Conte oraz The Glimmers, Morgan Geist czy Daniel Wang. Zresztą w przypadku tych trzech ostatnich chodzi o inicjatywę, która wyszła, że tak powiem lokalnie. Chodzi o kompilację “Astigmatic Inspired By Chopin”, o której szerzej oraz kompletnie napisałem niedawno na swoim blogu.

Dwukompaktowa składanka “Bar Warsaw. Classic & New Polish Flavours” wpisuje się w cykl wydawniczy brytyjskiej wytwórni Nascente, która od pewnego czasu promuje tradycyjne oraz bardziej współczesne – nowoczesne brzmienia z różnych stron świata. Były już barowe pozycje z Paryża, Moskwy, Tokio, Lisbony, Istambułu, Edynburga, Rio, Aten, Bejingu, Bombaju, Meksyku, Madrytu czy Berlina. Po japońskiej edycji przyszła kolej na wgląd w to, co brzmi za granicami Kraju Nad Wisłą. Z covera można dowiedzieć się, że autorzy polskiej edycji wiedzą o traumatycznej przeszłości Warszawy; że Polska to największy kraj “nowej Europy”. Choć muzyka na tej kompilacji nie jest wyłącznie stołeczna. Nazwę należy traktować jako wyłącznie synonim polskiej muzyki. Tak jak poprzednie części składanka “Bar Warsaw. Classic & New Polish Flavours” podzielona jest na dwie części – klasyczną oraz nową. Na każdą przeznaczono godzinny materiał. Pierwszy kompakt został wypełniony przez złożony polski folk. Raz jest bardziej romsko (fenomenalne czardasze Edyty Geppert), góralsko (Yerba Mater), rockowo-balladowo (Archinta) albo też wyłaniają się teatralne ilustracje (Ogrody Alamut). Do tej klasyczności krążka nie pasuje zbytnio nowoczesny dub Berklejdy (coś w stylu Wszystkie Wschody Słońca) oraz rockowy Lao Che. Drugi część “Bar Warsaw. Classic & New Polish Flavours” to już totalny przekrój przez alternatywne brzmienie made in Poland. Skupie się na tych najbardziej nowatorskich. Płytę “New” otwiera góralskie etno w naładowanym basowa energią rytmie drum’n'bass czyli Vilage Kollektiv. Następnie niecodzienne reggae’owe podskoki Masali oraz skwaszona i zdubowana przeróbka utworu Warsaw Village Band w wykonaniu Transglobal Underground – legend world music. Folktronika i połamane rytmy to Psio Crew, a mroczny i potężny trip hop z Wrocławia – bezapelacyjnie należy do Digit All Love. A końcówka drugiego krążka “Bar Warsaw. Classic & New Polish Flavours” to downtempo w różnej maści. Bardziej orientalne (Soomood), psychodeliczno-transowe (Goloka) lub też ocierające się o glitch (Sulphur Phuture). Doskonała kompilacja dźwięków z różnych nurtów, której z wielką przyjemnością słucha się.

Jeden z najbardziej znanych zagranicznych znawców historii Polski – Walijczyk profesor Norman Davies stwierdził kiedyś, że współczesna Polska to twór sztuczny. Na przestrzeni dziejów Rzeczpospolita nigdy nie była monoetniczna. Zawsze sporą część społeczeństwa stanowiły mniejszości narodowe. Jak to było w przypadku II Rzeczpospolitej – jedna trzecia. A to z kolei wpływało na intelektualne bogactwo. Mówię to, bo na kompilacji “Bar Warsaw. Classic & New Polish Flavours” wyczuwa się wieloetniczną spuściznę polskiej kultury z przestrzeni wieków. Nie będę owijał w bawełnę i przyznam, że w przypadku krążka “Classic” wiele nazw zespołów tudzież projektów niewiele mi mówiło lub były obce – nieznane. Ale zawsze wyciągam z tego wnioski. Muszę przyznać, że oznacza to tylko, jak mało wiemy o rodzimej twórczości i czeka przed nami dużo pracy, aby odkryć i docenić w pełni naszą tradycję. Rozpoczynam od siebie – zakasam rękawy już od jutra. A tak w ogóle to pozycja “Bar Warsaw. Classic & New Polish Flavours” jest równie ważna, jak tegoroczna reedycja albumu “String Beat” Henryka Debicha. Te albumy trzeba mieć z czystego obowiązku bycia częścią tej wspaniałej i wysmakowanej kultury.

CD 1 – Classic
01. Dikanda – Ajotoro
02. Edyta Geppert – Zrob Cos Ze Soba
03. Lao Che – Drogi Panie
04. Swoja Droga – Chmiel
05. Kapelaziele – Siala Baba Mak
06. Lao Che – Czarne Kowboje
07. Kroke – Eddie
08. Yerba Mater – W Poszukiwaniu Zaginionej Gaski Balbinki
09. Archinta – Malfor
10. Stara Lipa – Danuska
11. Ojdana – Palinka
12. Berklejdy – Marsz (Niekoniecznie) Na Dwoch
13. Ogrody Alamut – Sinan’s Dream
14. Piotr Pucylo – Fujara Solo
15. Kwartet Jorgi – X

CD 2 – New
01. Village Kollektiv – Z Tysiunca
02. Masala – Od Tarnobrzegu Po Bangladesz
03. Warsaw Village Band – Mateusz (Horn Lane Skank) (Transglobal Underground Remix)
04. Vavamuffin – Radio Vavamuffin
05. Paprika Korps – Proper Song
06. Psio Crew – Hajduk
07. Managga – Czaj Czaj
08. Digit All Love – Matulu
09. Soomood – Soomood
10. Zywiolak – Nok Kupaly
11. Pablopava – Zykamu
12. Duberman – I Am Who I Am
13. East West Rockers – Dokad Ewr
14. Goloka – Sleepless In Warsaw (Late Night Re-Work)
15. Sulphur Phuture – Outside Consciousness

Video promo mix z albumu Fisz Emade “Heavi Metal”!

Fisz Emade “Heavi Metal” album promo mix

Na MySpace TV premiera specjalnego video promo mixu z nadchodzącego w przyszłym tygodniu (21/11) albumu “Heavi Metal” Fisza i Emade.

http://vids.myspace.com/index.cfm?fuseaction=vids.individual&VideoID=46329900

W Asfaltshopie można już składać przedpremierowe zamówienia na płytę Fisz Emade “Heavi Metal”:

http://www.asfalt.pl/shop/fisz-emade-heavi-metal-p-112.html

Miło nam też poinformowac o nowej audycji Wojciecha Waglewskiego i Fisza w radiowej “Trójce”. W każdy wtorek o 19.00. Więcej szczegółów: http://www.polskieradio.pl/trojka/magiel/?d=20081104

Zapraszamy na myspace.com/fisztworzywo (singiel w całości do odsłuchu)

Więcej o albumie “Heavi Metal”:

Od ostatniej płyty Fisza i Emade minęły już dwa lata. W międzyczasie bracia nagrali wspólnie z ojcem Wojciechem Waglewskim album “Męska Muzyka” (obecnie status złotej płyty).

Nowa płyta “Heavi Metal” to dzieło dość surowe, w dużej części zagrane na żywo, zrealizowane z lekko eksperymentalnym zacięciem przez Emade – producenta płyty. To także muzyczne wycieczki w okres pierwszych, syntetycznych płyt hiphopowych z połowy lat 80′ych. Na albumie nie brakuje tez klasycznych samplowanych produkcji charakterystycznych dla wczesnych płyt braci Waglewskich.

Pod względem tekstowym to liryczne podróze do okresu szkolnego, do czasów przełomu transformacyjnego w Polsce. To właśnie wtedy małoletni wówczas bracia byli wiernymi fanami nurtu Heavy Metal, stąd w tekstach pojawiają sie nazwy zespołów “Anthrax”, “Sodom” czy “Iron Maiden” obok lekcji WF, czy “najdłuższych nóg w szkole”. Płyta “Heavi Metal” nie jest jednak do końca dziełem autobiograficznym. Choć dużo tu opowiedzianych ironizującym językiem opowieści w pierwszej osobie, to są to jednak głównie historie usłyszane od innych.
Gościnnie na albumie: Sqbass, Mariusz Obijalski (obecnie w składzie koncertowym Fisz Emade Tworzywo), Envee oraz Wojtek Traczyk (Muzykoterapia).

Tracklista albumu:

1. Iron Maiden
2. Szef kuchni
3. Wiosna 86
4. Najpiękniejsza kobieta w mieście
5. Heavi Metal
6. Furiat
7. Kawa i papierosy
8. Pani Bum Bum
9. Disko
10. 666

Źródło: asfalt

Asfalt news: Grand Agent “Adult Contemporary”

Uzbrojony w niewiarygodne bity od O.S.T.R., filadelfijski raper Grand Agent podróżuje na tym albumie przez świat współczesnych chorób Ameryki, takich jak rasizm i niepohamowany konsumpcjonizm (motyw jakże proroczy jeśli weźmie się pod uwagę, że płytę nagrywano prawie rok temu).

Ponadto Grand Agent uderza w kult “gwiazd”, do których zalicza także niektórych raperów. To co wyróżnia tą płytę to fakt, że jest to póki co najlepszy album Grand Agenta (jego własne słowa), oraz jeden z najlepszych albumów hiphopowych ostatnich czasów. Na płycie znalazło się aż 19 numerów, przy wielu z nich korzystano z “żywych” instrumentów. Gościnnie wystąpili także amerykańscy wokaliści: Monica Blaire i Cadillac Dale. Nie zabrakło oczywiście skreczy DJ’eja Haema. Okładka płyty to pomysłowy i unikatowy digipack, którego “trójwymiarowy” design nie ma precedensu na rynku wydawniczym (Forin/projektowanie.org).

1. Hoodmornin
2. Worst Case Scenario
3. Don’t Be Afraid feat. Monica Blaire
4. Yup Yup
5. Got A Hit
6. Dick To The World
7. Rappers is Crazy
8. Gun On Me
9. Drop The Charges
10. Google Me
11. What’s Your 20
12. Attack Of The Cell Phone Zombies
13. Get That Education
14. Lawless City feat. Cadillac Dale
15. Pull Me Back In feat. Cadillac Dale
16. Fork In The Road
17. Dinosuar
18. WTF
19. Sweetest Sound
+ clip video “Don’t Be Afraid”

Teksty: Grand Agent. Muzyka, analog synthezators: O.S.T.R. Skrecze: DJ Haem. Gitary: Marek Dulewicz. Trąbki: Mariusz Stopnicki . Fortepian track 1 i 14: Bartosz Staszkiewicz . Fortepian track19: Mariusz
Stopnicki. Skrzypce: Adam Ostrowski. Mix i Mastering : Marek Dulewicz

Źródło: Asfalt

Dodaj]]> http://www.winylowe.com/wiesci/2008/10/28/asfalt-news-grand-agent-adult-contemporary/feed/ 0 http://www.winylowe.com/wiesci/2008/10/24/james-bond-quantum-of-solace-ost/ http://www.winylowe.com/wiesci/2008/10/24/james-bond-quantum-of-solace-ost/#comments Fri, 24 Oct 2008 18:52:50 +0000 Marcin Kowalik http://www.winylowe.com/wiesci/2008/10/24/james-bond-quantum-of-solace-ost/ Wiadomosc z serwisu winylowe.com

James Bond :Quantum of Solace – OST.,

“Insatiable” – nowa płyta Llorci razem z Back To Fundamentals

“INSATIABLE” to tak naprawdę utwór bardzo mocno opierający się na inspiracjach czerpanych z klasycznego brzmienia miami house z lat 90tych. Back To Fundamentals natomiast, to projekt Clauda Monneta, który postanowił zebrać najlepszych francuskich producentów i poprosić ich o brzmieniowy powrót do tych “pięknych czasów”, kiedy muzyka była euforyczna, pozytywna, optymistyczna.

Strona A to dub oraz wersja oryginalna, z wokalem Tanya Michelle. To dwie tłuste ścieżki house’owe inspirowane wytwórnią MURK. Strona B to dwie bardziej deepowe wersje w sam raz na późną noc lub wczesny poranek.

01     Original Studio Mix (6:38)
02     Dub (6:03)
03     Art of Tones Tougher Mix (6:58)
04     Art of Tones Sweet Mix (7:24)

Kup / słuchaj

Nowe nagranie Fisz Emade „Wiosna 86”

Przedstawiamy Państwu nowy utwór Fisz Emade „Wiosna 86”. Premiera wyłącznie na profilu www.myspace.com/fisztworzywo. Singiel zwiastuje nową płytę p.t. “Heavi Metal”, której wydanie przewidziane jest na 21 listopada bieżącego roku nakładem Asfalt Records. Na profilu znajdziecie Państwo także okładkę nadchodzącej płyty.

W Asfaltshopie można już składać przedpremierowe zamówienia na płytę Fisz Emade „Heavi Metal”: http://www.asfalt.pl/shop/fisz-emade-heavi-metal-p-112.html

Ostatnia płyta duetu Fisz Emade p.t. „Piątek 13” ukazała się w październiku 2006 roku. Album zdobył statuetkę „Fryderyka” w kategorii “Album roku – Hiphop/rap”. W lutym 2008 roku ukazała się płyta trio „Waglewski Fisz Emade” p.t. „Męska Muzyka”. Album zdobył status „Złotej Płyty”.

Zapraszamy na myspace.com/fisztworzywo

Druga płyta Drugiej Strony Lustra

Właśnie ukazał się album “Maxim Jammin” – rozwinięcie dokonań zaprezentowanych na pierwszej płycie. Muzyka przesunęła się w stronę tradycyjnego roots reggae, przede wszystkim ze względu na nową wokalistkę i w pełni “żywy” skład.

New Kids On the Block – Greatest Hits,

W związku z reaktywacją najsłynniejszego boysbandu w historii muzyki pop – New Kids On The Block – czas przypomnieć ich największe hity. Nie da się ukryć, że nowoczesna w latach 80/90tych muzyka dance/pop została delikatnie ‘nadgryziona zębem czas…

Winylowe w Radiu Szczecin – 14 09 2008

Yasmin Levy – Noches, Noches

Sonar Kollektiv Orchester – Midnight Marauders

Wytwórnia Jazzanovy – Sonar Kollektiv obchodziła 10 urodziny w roku 2007. Wtedy wykorzystano tą okazję i stworzono – SonarKollektiv Orchester – czyli super grupę wytwóni, skupiającą artystów wydających swoją muzykę właśnie w sonarze oraz ich przyjaciół. Piętnastoosobowy skład muzyków to prawie big band i na prawde zasługuję na miano “orkiestry”.

Willie Hutch – brothers Gonna Work It Out

Willie Mc Kinley Hutchinson – znany bardziej jaki Willie hutch był amerykańskim wokalistą, gitarzystą, kompozytorem. Urodzony w Losa Angeles, wychowal się w Dallas. Zanim dołączył do wytwórni Mo Town współpracowal z takimi zespołami jak na przykład The 5Th dimension. Skomponował dla The Jackosn 5 piosenkę “I’ll be there”. Jego muzyka pojawia się na ścieżce dźwiękowej do filmow “The Mack” czy “Foxy Brown”.

Morgan Zarate – Sticks And Stones

Morgan zarate to producent, perkusista i muzyczny koneser z Londynu. Znany również jako Morgan Spacek. Od nie dawna współrpacuje z raperami i wokalistami – na przykłąd Eską, czy Ghost Face z Wu Tang Clan,
lub Raaphalem Sadiqiem.

Sonar Kollektiv Orchester – (I Got) Somebody New

Orkiestrą kieruje niesamowicie elastyczny (muzycznie) Volker Meitz, który współpracował z Jazzanovą, Clarą Hill, Pat Appleton (czyli wokalistką DePhazz), Phonique, Patrickiem Majerem).

Madlib feat. Defari – Gamble on Ya Boy

Otis Jackson Jr., szerzej znany jako Madlib, jest prawdopodobnie muzykiem o największej liczbie wcieleń i alter ego – potrafię doliczyć się siedmiu: Madlib, Quasimoto i całe Yesterday’s New Quintet, w którym jak nazwa wskazuje gra pięciu muzyków, lecz każdym z nich jest w rzeczywistości Otis. Ostatnie lata przyniosły szereg albumów, które zapewniły muzykowi miano jednego z najbardziej progresywnych i oryginalnych producentów hip-hopowych na świecie.

Jungle Brothers – Jungle Brother

The Beatles – Hey Jude (Bossa nova)

Marika – Moje Serce

Ben Westbeech – Hang Around

Catz n Dogz – Kaniani

Louie Austen – Hoping (Herbert Mix)

LLorca – Any How

Les Gamms – People Come Running (Sprinter remix)

Nightmares On Wax – Da Feelin

The Jones – Guess What

RSL – The Mas

Co ty królu złoty – Monika Borys,

Wychowała się w rodzinie artystycznej. Jej rodzice byli solistami zespołu Mazowsze więc całe dzieciństwo spędziła na próbach i koncertach zespołu. Muzyka i taniec stały się jej pasją. Rozpoczęła edukację w szkołach artystycznych – podstawowej sz…

Premiera płyty Ragany

Już w sierpniu podczas tegorocznego Reggae Dub Festiwalu w Bielawie będzie miał premierę interesujący album. Muzyka tworzona przez kwartet Ragana to brzmienia skąpe i surowe, grane naturalnie i skoncentrowane na przestrzeniach między dźwiękami.

Winylowe w Radiu Szczecin – 31.08.2008

Erykah Badu feat. Pharoah Monk – Healer (remix)

Gil Scott-Heron – Angel Dust

Urodzony w 1949 roku, poeta, muzyk i autor znany głównie z dzieł z późnych la 60tych. Związany z Afroamerykańskim ruchem a dokładnie z czarnymi panterami, najlepiej znany ze swojej twórczości poetyckiej i piosenki “The Revolution will not be Televised”.

Jego muzyka jest bardzo często wykorzystywana i samplowana przez obecnych producentow, kilka utworów znalazło się na ścieżce dźwiękowej do gry Grand Theft Auto, a jego ojciec – Giles “Gil” Heron (pseudonim Czarna Strzała) był jamajskim piłkarzem w latach 50tych który jako pierwszy czarnoskóry gracz występował w barwach Glasgow’s Celtic Football Club.

Recloose feat Joe Dukie – Deeper Waters

Deeper Waters z Joe Dukie to ostatni, zamykający nowy album Recloose utwór. Nazwa albumu to “Perfect timing”, wytwórnia to Sonar Kollektiv, a na winylowym singlu znajdziemy remiksy oraz jeden utwór z nagrania na żywo.

Perfect timing to nowy album studyjny producenta Recloose’a. Zabiera on nas w podróż przez ciężki funk, bujający dub czy reggae. A jako wspaniały dodatek – mamy wokal Joe Dukie – czyli tej czołowej postaci z Fat Freddys Drop.

Gwen McRae – All This Love That I’m Giving

Jakiś czas temu zespół Cassius – czyli Zdar oraz Boom Boom Bass zaliczyli niesamowity hit. Tytuł tego hitu to “Feeling For You”, na płycie znalazły się remiksy Les Rythmes Digitales oraz dj tool. Cały ten sukces nie byłby możliwy, gdyby nie inspiracja (ba… mocne samplowanie) Gwen McRae i jej utworem “All This Love That I’m Giving”.

Marika feat. Numer Raz – Wierzę w cuda

Bass Medium Trinity – Pociąg z Babylonu

Aaron Jerome – Reason To

Aaron Jerome – Light Night Mission feat. Yungun

Class Action – Weekend

Barrington Levy – Here I Come

Barrington Levy to gwiazda jamajskiej muzyki dancehall. Znany jako Kanarek Reggae jest naturalnym talentem z powodu mocy swojego głosu. Na początku kariery jako protegowany Henregy “Junjo” Lawesa, Levy pozostawał faworytem na wielu koncertach na całym świecie. Rozkwit kariery z dancehallem przypada na lata 80te, a w 90tych był świadkiem jak didżeje wykorzystując jego muzyczne dokonania tworzyli szaleństwo muzyki jungle.

Balkan Beat Box – Habibi Min Zaman

Balkan Beat Box – Gypsy Queens

Balkan Beat Box to Tamir Muskat oraz Ori Kaplan. Są oni muzykami i kompozytorami którzy razem z Itamarem Zieglerem Daną Leong i Tomarem Yosefem zapragnęli muzycznie połączyć Bałkany.

Tamir i Ori od ponad dekady są aktywnymi muzykami i didżejami w Nowym Jorku, gdzie z undergroundowymi zepsołami Firewater, Gogul Bordello czy Victoria Hanna tworzą muzykę na żywo. Owocem kolaboracji z VJami, raperami czy perkusistami jest twórczość BBB.

Seiji – Pata Cumbele

Jill Scott – Wanna Be Loved (Karizma Edit)

Aquarian Dream – Pheonix

The Juan Maclean – Happy House

Copycat – A Smalltown Monday Solution

Ania Stępniewska – Na mojej drodze,

Debiutancka płyta Ani Stępniewskiej “Na mojej drodze” Mamy przyjemność zaprezentować singiel “Już można” promujący debiutancką płytę Ani Stępniewskiej “Na mojej drodze” (premiera 25.08.2008, wydawca: 4ever MUSIC). muzyka – Ania Stępniewska i Mi…

EUGENIUSZ BODO – Wśród Gwiazd Ekranu,

Płyta z cyklu Antykwariat Polskiej Muzyki Wydawca: 4ever MUSIC W dźwiękowym filmie „Śpiewak jazzbandu” po raz pierwszy pojawiły się piosenki. To było w 1927 roku w Warner Theater w Nowym Jorku. Muzyka wtargnęła do filmu. Sensacja. Sukces. W Po…

Audioriver lineup: wywiad z duetem CLS & WAX

Jak to jest być obrzydliwie bogatą gwiazdą drum n bass’u?

Wax: Zajebiscie. Całe życie o tym marzyłem.

London Electricity Live, teraz RS Reprazent. Poprzeczka jest podniesiona bardzo wysoko… Co dalej?

Wax: Nie ma już nic. Ostatnia opcja jaka nam została to Pendulum Live na tegorocznej edycji Creamfields. Na razie nie widać na horyzoncie niczego co mogło by to przebić.

A to nie jest tak, że PL jest przy tak uznanych markach jak LE czt RSR raczej taką ciekawostką?

Wax: Ciekawostką w Polsce… Może przez tą całą otoczkę dramenbassową publiczności z forum. Przez nich są oni uważani za ewenement.

Ale forum nie jest przecież żadnym wyznacznikiem…

Wax: No dla mnie nie. Sam uważam że Pendulum Live odniesie ogromy sukces na zachodzie. I bardzo ciężko będzie to przebić. Oni weszli w taki rynek, który jest coraz bardziej popularny. Ma większą publikę niż d’n’b bo to jest tak naprawdę jest to rock and roll.

Cls: Dokładnie, ponieważ P.L. oprócz tego, ze wnoszą cos nowego do dramu, uderzają też do zupełnie innej publiczności, to może zadziałać w dwie strony.

Wax: Na pewno będziemy dalej działać i przy okazji następnego Audioriver coś wymyślimy. TC Evolution zostało zabookowane dopiero na kilka miesięcy przed festiwalem. Pojawili się nagle, bardzo świeża rzecz. Nikt się czegoś takiego nie spodziewał.
Cóż, zadanie nie będzie łatwe i być może trzeba będzie wymyślić jakąś nową formułę. Zobaczymy.

Cls: Bez obaw. Chęć do działania jest, choć czasem przychodzi zmęczenie.

Jak wy, jako już uznani w świecie producenci widzicie polską scenę dnb?

Wax: Niestety w Polsce dominuje publiczność, która tą muzykę zamyka na rozwój, trochę na siłę ściągając ją do andergrandu polegającego na alienacji i izolowaniu się od innych ludzi. Nie porozumieniem kompletnym jest tworzenie sobie jakichś subkultur… Dobrą muzykę należy pchać do przodu i powodować żeby słuchała jej większa ilość osób, żeby docierała do różnych ludzi. Bo o to chodzi, Muzyka ma łączyć, a nie dzielić. To są takie szczeniackie zagrywki, chęć wyróżnienia się… Poczucia się lepszym?

Czujecie się trochę niedocenieni?

Wax: Mnie to już ziębi, dlatego że polska publiczność jest w większości mało obiektywna. Przeważa jakaś bzdurna ideologia…

A jak to wygląda za granicą?

Cls: Zupełnie inaczej. Przede wszystkim tam istnieje funkcja promotora jako promotora, a nie promotora – dj’a. I przez to, nie oszukujmy się, te imprezy są lepiej ogarnięte.
Wiadomo, że jak ktoś ma jedną rzecz na głowie to zrobi ją dokładniej niż jeśli miałby zajmować się wszystkim na raz…

No tak, z tym że prawdziwe wydarzenia taneczne w klubowym tego słowa rozumieniu dopiero w Polsce raczkują, nie mamy jeszcze takiej tradycji…

Cls: No dobrze, a Czesi, Słowacy? Są na tym samym poziomie…

Wax: Nawet na gorszym bo Słowacja jest biednym krajem, a mimo to dają sobie jakoś radę i dzieje się tam sporo ciekawego.
U nas po prostu nikomu się nie chce zająć organizacją imprez, właśnie nie dlatego żeby się lansować jako dj, tylko robić je po to żeby nawet zarabiać kasę, robić imprezy z fajnymi artystami w klubach. Bo to idzie razem w parze: robisz te imprezy bo lubisz, ale chciałbyś też coś włożyć do garnka. U nas przeważa właśnie ten lans lub obawa przed zarobienia na imprezie pieniędzy, a to bywa uważane za rzecz niedobrą…
Lubię mieć pieniądze na jedzenie czy żeby zatankować auto.

Tymczasem co fajnego na naszym połamanym gruncie?

Wax: Trzeba przyznać, tego zazdroszczą nam nasi koledzy grający np. house czy inne gatunki, że na dramenbejsy przychodzi publika świadoma muzycznie.
Publiczność, która wie czego chce. Mało jest osób przypadkowych, ludzie z reguły wiedzą kto i co będzie grał. Chociaż różnie z tą świadomością bywa.
I ta publika jest wierna, jak są te imprezy to na nie chodzi. Ostatnio trochę się to rozsypuje, ale jest taka ogólna tendencja że nie tylko polska, ale i światowa publika drambejsowa jest tą najbardziej świadomą. Chociaż pewnie dubstepowa jest bardziej… u nich ten krok w alienacje poszedł dalej…

Apropos dubstepu, pytałem Dannego Byrd’a jak on widzi przyszłość dubstepu wg niego będzie się rozwijać… Dubstep ma szanse na przetrwanie?

Cls: Wydaje mi się że ma. Pojawiają się ludzie, którzy do tej muzyki wnoszą coś nowego, chociaż chyba za wcześnie by o tym mówić. Niemniej w ostatnim czasie dubstep stał się bardziej energetyczny, bardziej rollujący już nie jest taki smętny jak parę lat temu.

Wax: Według mnie to wynika z jednej rzeczy, że kilku producentów, którzy jako pierwsi zaczynali robić te dubstepy i próbowali coś osiągnąć w tym gatunku, zdało sobie sprawę że większość tych produkcji dla normalnej osoby nie będącej fanatykiem dubstepu, jest to najzwyczajniej nie do przyjęcia i zaczęli nadawać temu gatunkowi bardziej ludzką twarz. Pojawiły się melodie… Chociaż ja nie jestem fanem dubstepu ponieważ uważam, że muzyka która wychodzi z ideologicznych pobudek polegających na tym żeby zaprzeczyć jakiemuś gatunkowi nie może być dobra.
Słyszałem takie opinie, że dbstp powstał po to by odróżniać się od dnb czy grime’u. Uważam, że jeśli u podstaw czegoś leży zaprzeczenie czemuś innemu to jest to już niedobry vibe…
Chociaż słyszałem ostatnio kilka nowych produkcji dbstp, które – tu się może ktoś obrazi – brzmiących komercyjnie.

Komercja to nie jest złe słowo…

Wax: No nie jest. Chodzi mi o to, że te utwory mają szansę trafić do szerszej publiki…

Cls: Co ciekawe, zdaje mi się że dubstep zbliża się coraz bardziej do garage’u własnie…

Wax: To fakt, balansują nawet na granicy 2stepu, ale to dobrze chyba… Muzyka jest po to żeby łączyć różne rzeczy i wymyślać dowolne kombinacje.

Wydajecie coś niedługo jako duet?

Cls: Dostaliśmy propozycję nagrania dla Focus, Zobaczymy co z tego wyjdzie. Ostatnio mieliśmy trochę mało czasu, ale na pewno nadrobimy.

Czego sobie byście życzyli na koniec…

Cls: już nam wróżysz koniec? <śmiech>
…rozmowy?
Wax: Chciałbym żeby ludzie zaczęli kumać, że muzyka to nie są jakieś poglądy czy sposób na wyróżnianie się z tłumu. Muzyka ma nieść przyjemność! Muzyka ma nieść zabawę! Dalej wielu ludzi tego nie kuma! Za tymi festiwalami , które dzięki Bogu zaczynają się w Polsce rozwijać, stoi rzecz której spora część ludzi nie zauważa: One zmuszają do słuchania innej muzyki. Bo czy chcesz czy nie, będziesz musiał wyjść z tego namiotu techno i przejść przez scenę dramową i mogę się założyć, że na te 10 000 osób znajdzie się 100, 200, 500 może nawet 1000, które pomyśli sobie „kurde nie sądziłem że dramenbejsy to może być coś takiego.” I te tysiąc osób może potencjalnie pójść na połamaną imprezę u siebie w mieście kiedy już wrócą z takiego festiwalu. Może być też na odwrót, że dramowcy zarażą się np. techno. To nakręca klubową koninkturę. Mam nadzieję, że w końcu to dotrze do ludzi…

Open Foraina – Fala Tanto

Nie cały rok temu, miałem przyjemność zaprosić do Szczecina na imprezę z cyklu “Koval zaprasza: …”, barwną postać krakowskiej sceny klubowej – didżeja Animisiewasz, z kolektywu Piękni Chłopcy. Maciej do wydarzenia, poza swoim kosmicznym setem, wniósł projekt flyers’a, który dystrybuowałem gdzie tylko było to możliwe, w mediach elektronicznych.

Parę dni po imprezie, otrzymałem tajemniczego e-maila, pisanego łamaną angielszczyzną, z zapytaniem o autora flyersa. Okazało się bowiem, że projekt który wykonał Animisiewasz, notabene przygotowujący też materiały graficzne na przykład dla Możdżera, przypadł do gustu bossom wytwórni Love Monk.

Teraz Maciek współpracuje z Hiszpanami, czerpiąc z tego za pewne również korzyści wydawniczo-muzyczne, a ja przy okazji poznałem kolejną, małą, atrakcyjną wytwórnię płytową.

Czy Ani zaprojektował okładkę do płyty którą chcę dzisiaj Wam zaproponować – tego nie wiem. Jedno jest pewne, ten projekt oddaje w części jedynie wyluzowany charakter tej płyty… Powinienem być dokładny i dodać, że płyta tak na prawdę wyszła spod igieł sub-label’a – Marula Soul Food. Cała historia, to temat o podróży do Brazylii i braku ochoty do powracania :)

Open Foraina wydał parę bardzo ciekawych płyt w latach 90tych, grał również na klawiszach na przykład dla Krudera & Dorfmeistera. Później nadszedł czas nagrywania muzyki dla seriali telewizyjnych, co pozwoliło na uzbieranie funduszy na wyjazd do Brazylii właśnie… I tam pozostał do dnia dzisiejszego. Love Monk twierdzi że zastanawiał się czy nie wysłać tam ekipy osiłków, w celu sprowadzenia muzyka do Hiszpanii… Jednak zamiast tego, pozwolili mu spłodzić płynący, funkujący song.

Wśród muzyków którzy pomagali przy nagraniu, znalazł się kolumbijski trubadur – Jack Quiñonez, który pojawił się dopiero po nagraniu instrumentalnej wersji. Przyznacie, że dodaje on jednak niezaprzeczalny groove i rozleniwiający klimat do utworu.

Warto też sprawdzić stronę B tej 7″, na której znajduje się jazzowo-funkujący numer, dla którego argentyńskie usta zostały przyłożone do trąbki.

A. Fala Tanto [posłuchaj]
B. Fala Tan Poco [posłuchaj]

Parov Stelar

Człowiek legenda – tak będzie się o nim mówiło, mam nadzieję. Cudowne dziecko deków.

Dj, producent, z pochodzenia Austriak, tam też mieszkający, posiadający swój band – a więc prawdziwie koncertujący, obecnie w całej Europie. Był równiez u nas w Polsce, dał koncer w Melodii w 2007 r. w maju, warszawskim klubie, ze świetnym powodzeniem – mega impreza. Dlaczego? To przez jego muzykę. To jest cos nowatorskiego, czego przyznam się szczerze nie było jeszcze na rynku muzycznym w ogóle. Wpadł mi w rączki poprzez mojego kolegę Dj-a, który tak naprawdę jako jeden z pierwszych go odkrył, na samym początku jego kariery producenckiej. Więcej o jego biografii nie zanudzam Was.

Muzyka, którą tworzy – to powrót do lat 20-30 XX wieku; to ujmujące jak cudownie potrafi połączyć piekny wokal żeński z ‘charlestonem’, nuta jazzowa, ‘breakbeatem’, ‘popem’ ‘electro’ w płynną, łatwą, bitową całość. Mówi się, że taki splot muzycznych brzmień nie jest łatwy – ale on potrafi ulepic z tego cudownie przyswajalną i piękną brzmieniowo konstrukcję muzyczną. Gdy gram jego utwory, każdy jest pod wrażeniem..To mówi samo za siebie. Zresztą trzeba tego posłuchać.

Parov Stelar – Chambermaid Swing

Oto oni;

Parov Stelar & BAND

Parov wspólpracuje ze znakomitymi wokalistami, tj.: Kristina Lindberg (Laine), Gabriella Hänninen, Lilja Bloom i Luke (Music for dreams). Wydał jak dotąd i aż 12 albumów; najnowszy ‘Flame of Fame EP -out now!’, ‘Sugar’, ‘Rock for love’, ‘Charleston Butterfly’, ‘Wanna Get’, ‘A night in Torino’, ‘Get up on Your feet’, ‘Make my day’, ‘Spygame’, ‘KissKiss’, ‘Shine’, ‘Move on!’. Według mnie każdy jest bardzo dobry, inny, nowatorski. Wśród nich najbardziej ujmujący i pierwszym dla mnie jest ‘A night in Torino’ i oto jego track lista:

a1. A Night in Torino

b1. Rude Boys

b2. Swingbreaks

Parov – Czekamy na więcej, na więcej koncertów, wszystkiego !!!

Ben Westbeech – Welcome to the best years of your life

Ben Westbeech to DJ. Ale do tego faktu wrócimy później… Dla nas, ważniejsze jest obecnie to, że jest producentem i wokalistą, pochodzącym z Bristolu, a obecnie mieszkającym w Londynie. Edukowany jako wokalista i wiolonczelista, czerpie inspiracji głównie z muzyki latynoskiej, house’u, jazzu, czy hip hopu.

Historia jego “wypłynięcia” rozpoczyna się w chwili, gdy swój pierwszy singiel “So good today” wręcza koleżance w Londynie. Jakiś czas później znany Gilles Peterson, gra już ten numer w swojej audycji, a dwa miesiące później proponuje Benowi dołączenie do Brownswood Recordings. A album “Welcome To The Best Years Of Your Life” ukazuje się na tej właśnie wytwórni w marcu 2007.

Przyznam szczerze, że jego płytę nabyłem pod wpływem impulsu. Dopiero później poznałem historię z Gillesem i Brownswood. To co wtedy, przy zakupie, jak i obecnie urzeka mnie niesamowicie w płycie “Welcome To The Best Years Of Your Life” to bardzo udane mieszanie stylów, które Benowi udaje się wykonywać podczas całej płyty. I do tego z jaką finezją! Mamy melancholiczny broken beat, odrobinę nu jazzu. Mamy też drum’n'bassowy hit “Closer”, a nawet, “Get Silly” o bardzo mocno latynoskich korzeniach muzycznych. Jeżeli wyda Wam się, że znacie melodię z utworu “Gangstars Paradise” – to zgadza się. Z tym jedynie drobnym szczegółem, że Coolio również delikatnie mówiąc “zapożyczył” parę akordów od innego muzyka…

No ale wracając do Bena – wielce utalentowanego Brytyjczyka. Jego styl… to lekko melancholijne jazzowanie, teksty nakazują pozytywnie patrzeć w przyszłość, skupiać się na najważniejszych sferach życia – muzyce, miłości i przyjaciołach. Wokalnie, dominuje Ben, oraz Ben w chórkach. Nie uraczycie na płycie gościnnych występów Kolegów z branży. Ale może i lepiej… Zapewne następna płyta będzie dobrym pretekstem do współpracy.

Obecnie Ben jeździ po Świecie dając koncerty, jak i występując ze swoimi setami didżejskimi. Jego utwory są bardzo chętnie remiksowane, a gotowe remixy już, jak i wersje jak najbardziej oryginalne, równie chętnie są wkładane do toreb didżejskich na całym globie.

Szanowny Panie Ben… Witamy w najlepszym okresie życia.

1.			“Welcome”
2.			“So Good Today”
3.			“Get Silly”
4.			“Bright Future”
5.			“Nothing Else”
6.			“Gotta Keep On”
7.			“Taken Away From”
8.			“Grey Skies”
9.			“Stop What You’re Doing”
10.			“Dance With Me”
11.			“Get Closer” (feat Die)
12.			“Hang Around”
13.			“Pushrman”
14.			“In/Out”
15.			“Beauty”

Omar – Sing (If You Want To)

Równo rok temu już, wybierając się zupełnie rekreacyjnie do Londynu, moja przenośna porcja muzyki na drogę została poważnie odświeżona. Wtedy akurat, był to album Ushera, parę setów didżejskich od znajomych – w tym – rewelacyjnie rewolucyjny dj Snack. Ale dziś właśnie, dojrzałem chyba w końcu, żeby napisać o płycie artysty, którego twórczość towarzyszy mi nadal. Omar i Sing (If You Want To), to olbrzymia porcja pozytywnych hip hopowo – soulowych wibracji, z wysp. Historia tej postaci jest dość niesamowita, a zarazem chyba dość codzienna, jak przystało na muzyka. Otóż płyta “Sing” jest owocem pięcioletniej przerwy Omara, podczas której zbudował od podstaw swoje studio, założył własną wytwórnię no i oczywiście… koncertował jak szaleniec.

W kwietniu 2006 roku, oficjalnie na rynku pojawił się więc kolejny, dojrzały, przemyślany album “Sing (If You Want To)”. Wytwórnia, to Ether Music. Od pierwszych utworów – jak nastrojowy “Lift Off” – czuć emocje, towarzyszące artyście. Nie jest to kiczowaty r’n'b, czy ckliwy pseudo soul. Równie roztapiający jest tytułowy “Sing (If You Want To)“, w którym możemy usłyszeć delikatną, kobiecą rękę (głos?) Angie Stone, która w przeszłosci nie raz wymieniała Omara w licznych wywiadach, a nawet nagrała swoją wersję jego utworu “Little Boy”. Angie pojawia się również na bardziej funkującym “Stylin‘”.

Współpraca Omara z Commonem podczas nagrywania “Electric Circus”, była pewnie dobrym pretekstem, aby teraz, zwrócić się o pomoc do “świadomego hip hopowca”.

Wracając do Pań – wspaniała Estelle, wspiera Omara w “Lay It Down“, a świeża JC Bentley płynie w uroczy sposób razem z “Be A Man”, który wydaje się być utworem o mocno latynoskich inspiracjach. No właśnie, inspiracje.

Dla olbrzymiej chyba liczby muzyków, wspaniałą inspiracją jest Stevie Wonder. A Omar, trzeba to przyznać, musi mieć mówić o niesamowitym szczęściu. No bo nie każdemu, Stevie mówi – “Stary, od kiedy usłyszałem “There’s Nothing Like This back” jestem Twoim fanem. Jeżeli będziesz potrzebował mojej pomocy – daj cynk.”. I tak po 14stoletnim oczekiwaniu, pewnego dnia Stevie dzwoni i oznajmia że jest w Mieście, a wynikiem gorącej jam session, jest utwór mega funkujący kocur “Feeling You“.

Omar towarzyszył mi podczas dość emocjonującej podróży do Londynu, teraz jest u mnie w domu kilka razy w miesiącu. Czasami zanim wyjdę do klubu, lub jak zwijam się rano do pracy. Wy dajcie szansę dojrzałemu wokaliście i producentowi ze znajomościami w branży i wpuście go do domu a nie zawiedziecie się i tak jak ja, zostaniecie jego fanami. Aha. Gratulacje z powodu narodzin dwóch bliźniaków Panie Omar.

A wieczorem… muzyka

Monika Petryczko i Marcin Kowalik zapraszają na niezobowiązujące, poniedziałkowe spotkanie z selekcją muzyczną. Dwoje poszukiwaczy
nieoczywistych hiciorów zapewni równowagę pomiędzy słowem mówionym a dźwiękami, a wspólnym mianownikiem brzmień wieczoru będzie określenie “dobry numer”. Recenzje większości płyt programu, znajdziecie na stronie winylowe.com. Poniedziałek, 20:00, Polskie Radio Szczecin, 92.00 FM.