7 Samurai – El Mundo Nuevo

7 Samurai to Marc Frank i Tom Wieland (Les Gammas, Dubben, Panoptikum, Mokadi…). To DJe, muzycy, producenci, ale przede wszystkim miłośnicy muzyki. Poza szlifowaniem umiejętności producenckich 7 Samurai jeżdzą po Świecie jako dj’e i grają w klubach takich jak Nublu (NYC) czy Raw Fusion w Sztokholmi oraz Plastic People w Londynie. Wydali kilka siedem płyt pod niesamowitą wytwórnią G.A.M.M..

“El Mundo Nuevo” to pierwszy i długo oczekiwany album pochodzący od bawarskich króli pirate soul – 7 Samurai. Po sprzedaniu ponad 30 000 płyt 12″, nagraniu niesamowitych remiksów, zagraniu niezliczonych występów djskich, nadszedł czas na pełnowartościowy album 7 Samurai. “El Mundo Nuevo” to świetna kolekcja utworów, kolaboracji i remiksów w wykonaniu 7 Samurai. Płyta zawiera również mix utworu Jorge Bena “Sou da pesada” oraz nieopublikowany remi Mo’Horizons.

Dostajemy świetną miksturę soul, latin, brasil, jazz, swing, reggae, dub, dancehall i hip hopu, a całość brzmi bardzo świeżo i funky.

Osobiście najbardziej odpowiada mi oczywiście Bluesanova z wokalem Stefanii… to tak jakby ponownie zobaczyć piękną kreację z idealnie dobranym dodatkiem. Choca las Caderas natomiast to nowe podejście do tematu “Otto de Rojas “Choca Las Caderas” która jest jednym z najrzadszych utworów z rare latin funk z Peru. Panowie z 7 Samurai dodali odrobinę klawiszy, perkusji, subtelnego efektu dub… i mam jeden z ciekawszych zapełniaczy parkietowych w stylu G.A.M.M..

1 – Sou Da Pesada (7 Samurai Afroraduno Remix) [słuchaj]
2 – Sol De Verao (7 Samurai Remix)
3 – Jah Music feat Blue Eyez (Original Mix)
4 – Atchicka Boom (7 Samurai Remix)
5 – Choca las Caderas (7 Samurai ‘CiucciOtto’ Re-Edit) [słuchaj]
6 – Kikiriboom (7 Samurai Latin Funk Mix)
7 – It Ain’t Necessary So (7 Samurai Remix)
8 – You Can’t Get What You Want (7 Samurai Remix)
9 – No Problem (7 Samurai Remix)
10 – Bluesanova feat Stefania (Full Vocal Mix) [słuchaj]
11 – Favela Gyal feat MC Coppa (Original Mix)
12 – Feel The Same feat Desmond Foster (Original Mix)

Toots and the Maytals – True love

Toots and the Maytals – „True love”
Label: V2
Rok: 2004

The Maytals swoją pierwszą płytę wydali w 1964 roku, nosiła ona nazwę „I’ll never grow old” i chyba coś w tym jest, gdyż mimo upływu czasu wciąż koncertują (m.in. festiwal Reggaeland w Płocu latem 2008), nagrywają nowe i „odświeżone” utwory, które zawsze cieszą się powodzeniem wśród szerokiej publiki. Dokładnie 40 lat po swoim debiucie na rynku ukazuje się ich 52-ty drugi album : „True love”.

Tytuł LP jest jednocześnie tytułem utworu, który został wydany na wspomnianym „I’ll never grow old”. Płyta jest niezwykle barwna, a to dzięki wykonawcom, którzy zostali zaproszeni na nagranie krążka. Toots and the Maytals idąc z duchem czasu pozwolili artystom na własną aranżację ich utworów. Dodatkowym smaczkiem jest fakt, iż niektórzy muzycy i wokaliści, którzy współtworzą płytę nie mają wiele wspólnego z reggae, jednak są już uznanymi osobistościami na danej scenie muzycznej. I tak obok klasycznych postaci reggae jak Ken Boothe, U-Roy, The Skatalites, możemy usłyszeć młodą gwiazdę tejże sceny Gentlemana. Oprócz nich na płycie pojawiają się partie gitarowe takich sław jak Eric Clapton czy Jeff Beck i to w dwóch hitach „Pressure drop” oraz „54-46 was my number”.

Brzmienie reggae i rocka dopełnia dość kontrowersyjna gwiazda country Willie Nelson, wykonujący „Still is still moving to me”. Na uznanie zasługują świetnie zaśpiewane „Monkey man” przez No Doubt oraz „Merry blues”, któremu stawił czoła sam Manu Chao. LP zawiera jeszcze mnóstwo innych niespodzianek, dlatego warto go posiadać w swoich zbiorach.

Asfalt news: Grand Agent “Adult Contemporary”

Uzbrojony w niewiarygodne bity od O.S.T.R., filadelfijski raper Grand Agent podróżuje na tym albumie przez świat współczesnych chorób Ameryki, takich jak rasizm i niepohamowany konsumpcjonizm (motyw jakże proroczy jeśli weźmie się pod uwagę, że płytę nagrywano prawie rok temu).

Ponadto Grand Agent uderza w kult “gwiazd”, do których zalicza także niektórych raperów. To co wyróżnia tą płytę to fakt, że jest to póki co najlepszy album Grand Agenta (jego własne słowa), oraz jeden z najlepszych albumów hiphopowych ostatnich czasów. Na płycie znalazło się aż 19 numerów, przy wielu z nich korzystano z “żywych” instrumentów. Gościnnie wystąpili także amerykańscy wokaliści: Monica Blaire i Cadillac Dale. Nie zabrakło oczywiście skreczy DJ’eja Haema. Okładka płyty to pomysłowy i unikatowy digipack, którego “trójwymiarowy” design nie ma precedensu na rynku wydawniczym (Forin/projektowanie.org).

1. Hoodmornin
2. Worst Case Scenario
3. Don’t Be Afraid feat. Monica Blaire
4. Yup Yup
5. Got A Hit
6. Dick To The World
7. Rappers is Crazy
8. Gun On Me
9. Drop The Charges
10. Google Me
11. What’s Your 20
12. Attack Of The Cell Phone Zombies
13. Get That Education
14. Lawless City feat. Cadillac Dale
15. Pull Me Back In feat. Cadillac Dale
16. Fork In The Road
17. Dinosuar
18. WTF
19. Sweetest Sound
+ clip video “Don’t Be Afraid”

Teksty: Grand Agent. Muzyka, analog synthezators: O.S.T.R. Skrecze: DJ Haem. Gitary: Marek Dulewicz. Trąbki: Mariusz Stopnicki . Fortepian track 1 i 14: Bartosz Staszkiewicz . Fortepian track19: Mariusz
Stopnicki. Skrzypce: Adam Ostrowski. Mix i Mastering : Marek Dulewicz

Źródło: Asfalt

Dodaj]]> http://www.winylowe.com/wiesci/2008/10/28/asfalt-news-grand-agent-adult-contemporary/feed/ 0 http://www.winylowe.com/gatunki_recenzowanych_plyt/reggae/2008/10/28/val-bennett-%e2%80%93-russians-are-coming/ http://www.winylowe.com/gatunki_recenzowanych_plyt/reggae/2008/10/28/val-bennett-%e2%80%93-russians-are-coming/#comments Tue, 28 Oct 2008 15:08:14 +0000 olaH http://www.winylowe.com/?p=270 Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Val Bennett – Russians are coming

Ava Leigh – Mad about the boy

Ava Leigh – A: „Mad about the boy”, B: “Caught you in a lie”
Label: Virgin Records
Rok: 2008

Na muzyczne dokonania Ava Leigh natrafiłam przypadkowo, wędrując po kolejnych kontach na „my space”. Ta pani nie dość, że jest piękną Brytyjką, to dodatkowo ma niezwykle silny, czysto brzmiący głos. Singiel „Mad about the boy” wydany w postaci siedmiocalowego krążka promuje jej pierwszy album „Rollin”. Jest to bardzo subtelne, ciepłe reggae ze wzorową aranżacją.

Nie powinno to nikogo dziwić, gdyż produkcją płyty zajmował się duet klasyków regularnego brzmienia reggae Sly and Robbie. Ponad to Ava wzoruje się na tzw. starej jamajskiej szkole śpiewu. Jednym tchem wymienia takich wokalistów jak Marcia Gryffiths czy Dennis Brown. Wszystko to można usłyszeć na singlu, który jak to w reggae często bywa opowiada o miłości. W tym samym temacie na stronie B znajduje się utwór „Caught you in a lie” nieco wolniejszy, jednak ozdobiony ciekawymi efektami i samplami.

A: „Mad about the boy” [słuchaj]

B: “Caught you in a lie”

P!NK – Funhouse,

P!nk, nagrywająca dla wytwórni LaFace/Bomba wokalistka, szybko wspina się na listach przebojów stacji radiowych wraz ze swoim chwytliwym i buntowniczym utworem „So What”- promującym singlem, najnowszy album „Funhouse”. Album na półki sklepowe traf…

Buddy Guy – Skin Deep,

Nowe dzieło legendarnego bluesmana, ukaże się 27 października nakładem wytwórni Zomba. 70-letniego wokalistę i gitarzystę wspierają na albumu “Skin Deep” m.in. Eric Clapton, Derek Trucks, czy też Robert Randolph. Lista ścieżek: 1 Best Damn Fool …

Beyonce – I Am… Sasha Fierce,

Trzeci studyjny album Beyonce jednej z najpopularniejszych obecnie wokalistek na świecie i ikony pop-kultury ukaże się 17 listopada b.r. Album “I Am… Sasha Fierce” jest pierwszym studyjnym dokonaniem Beyonce od czasu wydanej w 2006 roku (na 25-…

Michael Jackson – King of Pop,

100.000 głosów, 120 piosenek do wyboru, 20 dni głosowania, 2 płyty CD, 1 Król muzyki Pop! Decyzją polskich wielbicieli talentu muzyczno-wokalnego Michaela Jacksona w głosowaniu ogłoszonym przez SONY BMG oraz partnerów medialnych (Radio ZET, Polska…

John Legend – Evolver,

Trzecia studyjna płyta Johna Legenda – obecnie jednego z najpopularniejszych amerykańskich wokalistów R& B, znanego również jako świetnego kompozytora i producenta. Współpracował m.in. z Alicią Keys, Jay-Z, Will.I.Am, Snoop Doggiem czy Janet Jackso…

Lesers Bend,

REKORD BL: LESERS BEND Już 20 października premiera nowej płyty Lesers Bend wydanej nakładem oficyny Rekord BL. Tego samego dnia, o godz. 21.30 w Jazz Klubie Rura we Wrocławiu, odbędzie się koncert promujący czwarty krążek zespołu. Wokalistą i a…

Speak For Yourself – Imogen Heap,

Pierwszy solowy album Imogen Heap z hitem “Just For Now” – w Polsce kojarzonym przede wszystkim z reklamy jesiennej ramówki TVN! Imogen Heap to ex-wokalistka formacji Frou Frou, w ktorej wystepowała z Guyem Sighswortha (producent min. hitów Madonn…

“Insatiable” – nowa płyta Llorci razem z Back To Fundamentals

“INSATIABLE” to tak naprawdę utwór bardzo mocno opierający się na inspiracjach czerpanych z klasycznego brzmienia miami house z lat 90tych. Back To Fundamentals natomiast, to projekt Clauda Monneta, który postanowił zebrać najlepszych francuskich producentów i poprosić ich o brzmieniowy powrót do tych “pięknych czasów”, kiedy muzyka była euforyczna, pozytywna, optymistyczna.

Strona A to dub oraz wersja oryginalna, z wokalem Tanya Michelle. To dwie tłuste ścieżki house’owe inspirowane wytwórnią MURK. Strona B to dwie bardziej deepowe wersje w sam raz na późną noc lub wczesny poranek.

01     Original Studio Mix (6:38)
02     Dub (6:03)
03     Art of Tones Tougher Mix (6:58)
04     Art of Tones Sweet Mix (7:24)

Kup / słuchaj

SANTANA – Multi Dimensional Warrior,

Podwójna kompilacji twórczości Carlosa Santany.CD1 to zestaw piosenek z gościnnym udziałem wokalistów, CD2 to zestaw instrumentalnych kompozycji wirtuoza gitary. Wszystkie 28 utworów, wybranych zostało przez samego Santane. Prawdziwa gratka dla fa…

Nneka – No Longer At Ease,

Nneka to afroamerykańska wokalistka soul/hip-hop urodzona w Nigerii, ale mieszkająca w Hamburgu. Od czasu wydania w 2005 debiutanckiej płyty Victim Of Truth, którą brytyjski Sunday Times określił jako ‘równie dobrą co The Misseducation Of Lauryn H…

Christina Aguilera – Keeps Gettin’ Better-A Decade of Hits,

Christina Aguilera podsumowuje dotychczasowy, 10-letni dorobek. 10 listopada ukaże się kompilacja “Keeps Gettin’ Better – A Decade of Hits”. W zestawie znajdą się największe przeboje wokalistki oraz dwa premierowe utwory – “Keeps Gettin’ Better” i…

No Longer At Ease – Nneka,

Nneka to afroamerykańska wokalistka soul/hip-hop urodzona w Nigerii, ale mieszkająca w Hamburgu. Od czasu wydania w 2005 debiutanckiej płyty Victim Of Truth, którą brytyjski Sunday Times określił jako ‘równie dobrą co The Misseducation Of Lauryn H…

Unexpected – Michelle Williams,

Nowy album Michelle Williams, wokalistki znanej z formacji Destiny’s Child. W przeciwieństwie do poprzedniej solowej płyty nagranej w stylu gospel (za którą zgarnęła całą masę nagród), tym razem Michelle zdecydowała się powrócic do klimatów, z ja…

Way To Normal – Ben Folds,

Ben Folds to amerykański kompozytor-wokalista, do 2000 roku związany z alternatywno-popową formacją Ben Folds Five a od tego czasu z powodzeniem wydający solowe płyty. Jedno najnowsze dzieło – Way To Normal – to zbiór piosenek nie skupionych wokół…

Aki / Aeiro – Naibu / Martsman

Breakin to nowy sublabel znakomitej, dublińskiej wytwórni Bassbin. Mimo niewielkiego stażu, gościł  na krążkach takie postacie jak: Breakage, Equinox, Fanu czy Fracture&Neptune. Fani głębokich, połamanych dźwięków, stawiający klimat ponad przester także tym razem nie będą zawiedzeni. Dziewiąte z  rzędu wydawnictwo to dwa odmienne klimatem numery, które w duecie równo kopią po uszach.

Pierwszy kawałek na płycie należy do paryżanina Robina Leclair’a ,znanego słuchaczom jako Naibu. „Aki” w języku japońskim to  jesień, co doskonale odzwierciedla klimat utworu. Pełen pastelowych, kwaśnych dźwięków  z wybijającymi się na pierwszy plan skrzypcami jest  przykładem jak powinno brzmieć „orientalne” dnb. Kontrastowe połączenie eterycznych wokaliz z rozstrzelonym bitem  to potężna atmo-bomba. Kozak!

Martsman (Martin Heinze) złapał zajawkę  na drum& bass pod koniec lat 90. Tacy artyści jak Alpha Omega, 4 Hero, Squarepusher czy Paradox wywarli spory wpływ na jego twórczość. Martsman’a umiłowanie do uwydatnionych, syntetycznych basów odbija się echem także w „Aeiro”. Lekko klaustrofobiczna aura kawałka i wypukła perka tworzą razem surrealistyczny  mariaż. Kolejny świeży, jasny punkt muzycznej mapie w tym roku. Najlepszą rekomendacją niech będzie fakt, iż krótko po ukazaniu się na chemicalu i red eye records  pozycja została całkowicie wykupiona. Z niecierpliwością czekam na publikację nr 10.

Tytuł: Aki/ Aeiro
Artysta: Naibu/  Martsman
Label: Breakin
Breakin’ 009

Dodaj]]> http://www.winylowe.com/gatunki_recenzowanych_plyt/drum-and-bass/2008/09/23/aki-aeiro-naibu-martsman/feed/ 1 http://www.winylowe.com/wiesci/2008/09/22/druga-plyta-drugiej-strony-lustra/ http://www.winylowe.com/wiesci/2008/09/22/druga-plyta-drugiej-strony-lustra/#comments Mon, 22 Sep 2008 07:04:59 +0000 Marcin Kowalik http://www.winylowe.com/wiesci/2008/09/22/druga-plyta-drugiej-strony-lustra/ Wiadomosc z serwisu winylowe.com

Druga płyta Drugiej Strony Lustra

Ania Stępniewska – Na mojej drodze,

Ania Stępniewska – wokalistka  i pianistka. Śpiewa od zawsze, ale ważną rolę w jej życiu stanowi również fortepian. Jest laureatką nagrody na Międzynarodowych Spotkaniach Wokalistów Jazzowych – Zamość 2001, otrzymała również Indywidualna Nagrodę n…

NuSoulCity – White Chocolate,

Znana jest już premiera długo oczekiwanej płyty NuSoulCity. Wokalistka Olga Woźniak, absolwentka Akademii Muzycznej w Katowicach oraz basista Mateusz Tomaszewski, spotkali się w Warszawie wiosną 2005 roku, po czym postanowili wspólnie dać wyraz…

Winylowe w Radiu Szczecin – 14 09 2008

Yasmin Levy – Noches, Noches

Sonar Kollektiv Orchester – Midnight Marauders

Wytwórnia Jazzanovy – Sonar Kollektiv obchodziła 10 urodziny w roku 2007. Wtedy wykorzystano tą okazję i stworzono – SonarKollektiv Orchester – czyli super grupę wytwóni, skupiającą artystów wydających swoją muzykę właśnie w sonarze oraz ich przyjaciół. Piętnastoosobowy skład muzyków to prawie big band i na prawde zasługuję na miano “orkiestry”.

Willie Hutch – brothers Gonna Work It Out

Willie Mc Kinley Hutchinson – znany bardziej jaki Willie hutch był amerykańskim wokalistą, gitarzystą, kompozytorem. Urodzony w Losa Angeles, wychowal się w Dallas. Zanim dołączył do wytwórni Mo Town współpracowal z takimi zespołami jak na przykład The 5Th dimension. Skomponował dla The Jackosn 5 piosenkę “I’ll be there”. Jego muzyka pojawia się na ścieżce dźwiękowej do filmow “The Mack” czy “Foxy Brown”.

Morgan Zarate – Sticks And Stones

Morgan zarate to producent, perkusista i muzyczny koneser z Londynu. Znany również jako Morgan Spacek. Od nie dawna współrpacuje z raperami i wokalistami – na przykłąd Eską, czy Ghost Face z Wu Tang Clan,
lub Raaphalem Sadiqiem.

Sonar Kollektiv Orchester – (I Got) Somebody New

Orkiestrą kieruje niesamowicie elastyczny (muzycznie) Volker Meitz, który współpracował z Jazzanovą, Clarą Hill, Pat Appleton (czyli wokalistką DePhazz), Phonique, Patrickiem Majerem).

Madlib feat. Defari – Gamble on Ya Boy

Otis Jackson Jr., szerzej znany jako Madlib, jest prawdopodobnie muzykiem o największej liczbie wcieleń i alter ego – potrafię doliczyć się siedmiu: Madlib, Quasimoto i całe Yesterday’s New Quintet, w którym jak nazwa wskazuje gra pięciu muzyków, lecz każdym z nich jest w rzeczywistości Otis. Ostatnie lata przyniosły szereg albumów, które zapewniły muzykowi miano jednego z najbardziej progresywnych i oryginalnych producentów hip-hopowych na świecie.

Jungle Brothers – Jungle Brother

The Beatles – Hey Jude (Bossa nova)

Marika – Moje Serce

Ben Westbeech – Hang Around

Catz n Dogz – Kaniani

Louie Austen – Hoping (Herbert Mix)

LLorca – Any How

Les Gamms – People Come Running (Sprinter remix)

Nightmares On Wax – Da Feelin

The Jones – Guess What

RSL – The Mas

THE LUNATICS – ŚWIĘCI I GRZESZNICY,

Drugi album warszawskiej grupy i pierwszy wydany dla Jimmy Jazz Records. „Święci i grzesznicy” to nowa odsłona The Lunatics, którzy tym razem zrezygnowali z żeńskiego wokalu i angielskich tekstów, klarując także swoje muzyczne rockowe oblicze. Naj…

Scuba – Mutual Antipathy

Wykonawca: Scuba
Album: Mutual Antipathy
Label: Hotflush
Gatunek: dubstep

Pod pseudonimem Scuba lśni jeden z diamentów dubstepu, Paul Rose. Lśni tym subtelniej, iż mimo sporego wkładu w rozwój tej odmiany muzyki elektronicznej, pozostaje on raczej na uboczu całego „dubstepowego” zamieszania. Pierwszy długogrający album Paul’a „Mutual Antipathy”, wydany nakładem labela Hot Flush, jest doskonałym przykładem jak nadal zaskakuje ten gatunek.

Niedawna przeprowadzka Scuby do Berlina wywarła wyraźny wpływ na brzmienie tego krążka. Chyba nigdy bardziej pseudonim Scuba (z ang. akwalung) nie był tak adekwatny do doboru sampli. Przyzwyczajeni do ciężkich przesterowanych basów oraz walcowatego, jednostajnego tempa, obecnego w innych produkcjach tego gatunku, tu zostaniemy zaskoczeni po usłyszeniu pierwszych dźwięków. Otwierający płytę „Systematic Decline” wita nas delikatną melodią na tle przestrzennych bongosów. Dalej jest już tylko głębiej, a toń utworów przyciąga nas prawdziwą ławicą dźwięków. Najbardziej zbliżony do poprzednich pozycji Paula Rose’a, kawałek „Tell Her”, w finale zostaje dosłownie zrównany z ziemią przez potężna stopę rozpoczynającą kompozycję„Disorder” zdominowaną przez metaliczną perkusję.. Dziewiąty na płycie „Poppies” z tech-dubowym akordem i przesterowanym wokalem jest prawdziwym utonięciem w głębi dźwięku.

Scuba bardzo inteligentnie i z wyczuciem czerpie z takich gatunków jak ambient, IDM czy techno. Słuchając tego albumu, na myśl przychodzą dokonania Autechre, psychodeliczne tła przypominają produkcje Gridlock’a, lub Bitcrush’a, a dubstepowa konwencja czasami całkowicie zanika. Podsumowując, nie jest to na pewno płyta, która rozrusza imprezę, ale na kanapowy chill, lub małe nurkowanie, pozycja wręcz obowiązkowa.

Tracklist:

Systematic Decline
Hard Boiled
Tell Her
Disorder
Ruptured
The Upside,
Twitch
Stolen
Poppies
From Within
Suck

Horace Andy na dwóch koncertach w Polsce

Już w październiku 2008 nasz kraj odwiedzi wielka gwiazda muzyki roots reggae – HORACE ANDY – jeden z najbardziej rozpoznawalnych wokalistów z Jamajki. Znany jest także ze współpracy z zespołem Massive Attack oraz wspólnie nagranego przeboju “Angel”. Artysta przyjedzie do Polski w ramach trasy promującej najnowszy koncertowy album “On Tour” wydany w kwietniu 2008 roku przez wytwórnię Trojan.

Habakuk "Family Front" – nowa płyta na wiosnę!

Osiemnastolecie Habakuka, przypadające na wiosnę tego roku zespół świętował będzie w doborowym towarzystwie. Z okazji urodzin Habakuk przygotował nową płytę p.t. “Family Front”, na której usłyszymy nie tylko dobrze znanych nam wokalistów zespołu, ale specjalnych gości – między innymi Don Carlosa, Renatę Przemyk i Muńka Staszczyka.

Winylowe w Radiu Szczecin – 31.08.2008

Erykah Badu feat. Pharoah Monk – Healer (remix)

Gil Scott-Heron – Angel Dust

Urodzony w 1949 roku, poeta, muzyk i autor znany głównie z dzieł z późnych la 60tych. Związany z Afroamerykańskim ruchem a dokładnie z czarnymi panterami, najlepiej znany ze swojej twórczości poetyckiej i piosenki “The Revolution will not be Televised”.

Jego muzyka jest bardzo często wykorzystywana i samplowana przez obecnych producentow, kilka utworów znalazło się na ścieżce dźwiękowej do gry Grand Theft Auto, a jego ojciec – Giles “Gil” Heron (pseudonim Czarna Strzała) był jamajskim piłkarzem w latach 50tych który jako pierwszy czarnoskóry gracz występował w barwach Glasgow’s Celtic Football Club.

Recloose feat Joe Dukie – Deeper Waters

Deeper Waters z Joe Dukie to ostatni, zamykający nowy album Recloose utwór. Nazwa albumu to “Perfect timing”, wytwórnia to Sonar Kollektiv, a na winylowym singlu znajdziemy remiksy oraz jeden utwór z nagrania na żywo.

Perfect timing to nowy album studyjny producenta Recloose’a. Zabiera on nas w podróż przez ciężki funk, bujający dub czy reggae. A jako wspaniały dodatek – mamy wokal Joe Dukie – czyli tej czołowej postaci z Fat Freddys Drop.

Gwen McRae – All This Love That I’m Giving

Jakiś czas temu zespół Cassius – czyli Zdar oraz Boom Boom Bass zaliczyli niesamowity hit. Tytuł tego hitu to “Feeling For You”, na płycie znalazły się remiksy Les Rythmes Digitales oraz dj tool. Cały ten sukces nie byłby możliwy, gdyby nie inspiracja (ba… mocne samplowanie) Gwen McRae i jej utworem “All This Love That I’m Giving”.

Marika feat. Numer Raz – Wierzę w cuda

Bass Medium Trinity – Pociąg z Babylonu

Aaron Jerome – Reason To

Aaron Jerome – Light Night Mission feat. Yungun

Class Action – Weekend

Barrington Levy – Here I Come

Barrington Levy to gwiazda jamajskiej muzyki dancehall. Znany jako Kanarek Reggae jest naturalnym talentem z powodu mocy swojego głosu. Na początku kariery jako protegowany Henregy “Junjo” Lawesa, Levy pozostawał faworytem na wielu koncertach na całym świecie. Rozkwit kariery z dancehallem przypada na lata 80te, a w 90tych był świadkiem jak didżeje wykorzystując jego muzyczne dokonania tworzyli szaleństwo muzyki jungle.

Balkan Beat Box – Habibi Min Zaman

Balkan Beat Box – Gypsy Queens

Balkan Beat Box to Tamir Muskat oraz Ori Kaplan. Są oni muzykami i kompozytorami którzy razem z Itamarem Zieglerem Daną Leong i Tomarem Yosefem zapragnęli muzycznie połączyć Bałkany.

Tamir i Ori od ponad dekady są aktywnymi muzykami i didżejami w Nowym Jorku, gdzie z undergroundowymi zepsołami Firewater, Gogul Bordello czy Victoria Hanna tworzą muzykę na żywo. Owocem kolaboracji z VJami, raperami czy perkusistami jest twórczość BBB.

Seiji – Pata Cumbele

Jill Scott – Wanna Be Loved (Karizma Edit)

Aquarian Dream – Pheonix

The Juan Maclean – Happy House

Copycat – A Smalltown Monday Solution

Lesers Bend,

Jesienią nakładem należącej do Biura Literackiego oficyny “Rekord BL” ukaże się <a href=”http://www.winylowe.com/sitemap.xml”>płyta zespołu Lesers Bend. Wokalistą i autorem tekstów jest związany z Biurem Łukasz Jarosz. Zespół wystąpił w trakcie “Portu Wrocław 2007″, a także podczas kołobrzesk…

Bennson – Whatever It Is (part 1)

Do miksera ze świeżymi owocami wrzuć doświadczenie Quincy Jones’a, instrumentalizm i koloryt Incognito, uczucia Prince’a. Jako podstawa potrzebny będzie jogurt, australijski jogurt. Tym elementem wiążącym całość jest Bennson, pochodzący z Melbourne muzyk. Po fascynacji jazzem, grywał z The Bamboos, Eddiem Floydem, Alice Russel, The Quantic Soul Orchestra czy The Drifters. Bennson jest współzałożycielem wytwórni Equatorial Records skupiającej australijskich producentów klubowych. Jego remiksy otrzymały dobre wsparcie ze strony Gillesa Petersona, Nika Westona czy Paula Muprhiego.

Na pierwszej płycie zawierającej część remiksów numeru “Whatever It Is”, Raw Fusion zamieściło Extended, który mi osobiście najbardziej odpowiada. Jeżeli uwielbiacie dobry funk, ocierający się o uplifting disco, ale w dobrym stylu i bez kiczu – to szczerze polecam.

Najbliższe moje skojarzenia muzyczne – to Prince, Carol Williams, czy też Blackjoy – “Moustache (La Stache)”. Wspaniały bas, podkręcające atmosferę trąbki no i świetny wprost wokalista… który mógłby spokojnie na scenie stanąć przy jednym mikrofonie z Georgem Levinem…

A skąd inspiracje czerpie Bennson?

Herbie Hancock, Patrice Rushen, Dayton, Quincy Jones, Pleasure, Don Blackman, Ahmad Jamal, Mel Rhyme, Larry Young, Jimmy Smith, Sam Yahel, Wynton Kelly, Monty Alexander, Roy Ayers, Wes Montgomery, Dexter Gordon, Roy Hargrove, Gene Harris (the Three Sounds), Richard Tee, Donny Hathaway, Stevie Wonder, George Benson, Booker T and The MGs, Meters, Prince, Terence Blanchard, Antonio Carlos Jobim, Celia Cruz…..

Raw Fusion RAF 037

A1. Whatever It Is (part 1 – extended original mix)

B1. Whatever It Is (part 1 – Soul Tornado remix)

Cyndi Lauper – Bring Ya To The Brink,

Zupełnie nowy, tym razem taneczny (!!!) album Cyndi Lauper. Podążając za światowymi trendami, wokalistka znana z przełomu lat 80/90-tych postanowiła produkcję swojego najnowszego krążka powieżyć młodym, modnym i najbardziej płodnym DJom i producen…

Winylowe w Radiu Szczecin – 10.08.2008

Herp Albert – Rise

Ewa Nawrot – Sen

Ltj Bukem – Undress Your Mind

Danny Williamson to urodzony w 1967 roku w Londynie muzyk sceny drum and bass, związany z ‘atmosferyczną’ odmianą d’n'b. Założył wytwórnię płytową Good Looking Records.

Danny Williamson urodził się i wychował w Watford w Wielkiej Brytanii. W dzieciństwie ćwiczył grę na fortepianie. Jako nastolatek odkrył dla siebie jazz, odmianę fusion. W tym czasie grał nawet w zespole funkowym. W późnych latach osiemdziesiątych postanowił zostać DJ-em i zyskał rozgłos we w środowisku rave wczesnych latach dziewięćdziesiątych. W tym samym okresie, jako producent, przyczynił się do wydania takich klasyków gatunku jungle jak “Demon’s Theme” (1991), “Atlantis” czy “Music” (1993).

W połowie lat dziewięćdziesiątych jego sława producenta nieco przycichła, sam LTJ Bukem zaś udzielał się w legendarnym Londyńskim klubie Speed, a także organizując swoją wytwórnię Good Looking Records.

Mj Cole – Sincere

MJ Cole rozpoczął działalność muzyczną już w roku 1998. Osiągnął ogromny sukces wraz z wydaniem utworów takich jak: „Flava”, „Fever/Guilty”, oraz „You’re Mine” przez własną wytwórnię- „Prolific Recordings”. W niedługim okresie czasu po tych wydaniach ukazał się zachwycający utwór „Sincere”, momentalnie odkryty przez Pete’a Tonga i wybrany przez niego kawałkiem tygodnia w jego audycji w BBC Radio 1.

Będący płodnym z nazwy i płodnym z natury (Prolific by name, prolific by nature) MJ Cole podbił brytyjską scenę garage jako cudowne dziecko i czołowy innowator gatunku, zdobywając nominację do nagrody Mercury Proze za album „Sincere” w 1999 roku.

Two Man Sound – Que Tel America (Elaste Space Disco vol.2)

Belgijski zespół “Two Man Sound” jest najlepiej znany właśnie dzięki temu utworowi, międzynarodowemu hymnowi disco z roku 1979. “Que Tel America” wydany po raz pierwszy przez Canadian Attic w 1978 doczekał się ponownego tłoczenia w roku 81, w związku z olbrzymim zainteresowaniem. Wielu producentów i krytyków oraz didżejów twierdzi, że utwór posiada prawdopodobnie jedną z najlepszych linii basu w muzyce disco.

Natural Self – The Sound

Jobu – Motivators

Mark Ronson – L.S.F. (Bam’s Re-edit)

Jamie Lidell – Little Bit Of Feel Good

RSL – The Mast

Anita O’Day – Sing, Sing, Sing (RSL Remix)

Wytwórnia Verve wydała jedne z nabardziej zorientowanych na groove albumów w latach 60tych i 70tych. Odpowiedzią na zapotrzebowanie na fuzję tych orginalnych, brzmień “vintage” z muzyką klubową jest właśnie cykl “Verve Remixed”. Co ciekawe, Verve nie robi po prostu unowocześnionych miksów Billie Holday, Sary Vaughan czy Astrud Gilberto z breakbeatami, a zamiast tego łączy wspaniałe głosy tych sławnych wokalistów z nutą jazzu i elektroniką z górnej półki.

Ray Barratto – La Cuna

Ty – Wait A Minute

Historia stara jak świat… Chłopak spotyka dziewczynę. Chłopak i dziewczyna zakochują się w sobie. Po jakimś czasie zamieszkują razem, niestety kłócą się dużo i w efekcie rozstają. Historia stara, ale na pewno nie opowiedziana dotąd tak wspaniały sposób.

Ty z wytwórni Big Dada, na swoim album Upwards, łączy dwa niesamowite dary – pisania żartobliwych tekstów oraz genialnego programowania muzycznego.

Leb Harmony – Feeling Love

Camo And Khan – Mr. Mista

Lenny Fontana – Spread Love (Child Support RMX)

United Future Organization – Friends… We’ll Be (Jazzanova mix)

Roy Ayers – The Black Five

Winylowe w Radiu Szczecin – 27.07.2008

Adele – Hometown Glory

W październiku ostatniego roku, mało znana wokalistka soulowoa o pseudonimie Adele wydała limitowany singiel o nazwie „Hometown Glory“. Jest bardzo intymna ballada z pianinem, o jej miłości do Londynu. W dziewięć miesięcy I pół miliona sprzedanych albumów pózniej  „Hometown glory“ jest ponownie wydawana. Wyprzedzając Wasze pytania – tak – można było przewidziec taki sukces, I nie – Adele nie wygrała żadnej nagrody Brit Award.

Koop – Waltz For Koop (Dj Patife Remix)

Ivo Meirelles – Baile Funk Medley

Jamie Lidell – Little Bit Of Feel Good (Senor Coconut mix)

Muzykoterapia – Roman Two (MZT Remix)

George Levin – When I’m With You

Telesfor – Twos (Busy Bees Boogie Mix by Slope)

Miloopa – Cosmic Step (feat. Blue Rum)

Mo’ Horizons – Dance Naked Under The Palm Trees

Men From The Nile – Watch Them Come!!! (Jazzanova Remix)

Sam Sparro – American Boy (Bam’s Dodgy Rework)

Cytując Chake Khan w 1994 roku – „W mordę, ten biały chłopak potrafi śpiewać!“. Nie ma na świecie dużo artystów, którzy potrafią się wynieść z muzykowania na wyżyny lub niziny jak kto woli pop kultury. Jeszcze mniej jest takich, którzy jednoczeście będąc obdarowania talentem muzycznym, posiadają również zmysł kreacji.  Sam Sparro jest jednym z tych nielicznych.

Boozoo Bajou – Killer

Smolik – U-Missin (Envee Żerań mix)

Bennson – Whatever It Is

Duffy – Mercy (Bam’s Mashup)

Spacek – Sexy Curvatia

Amy Winehouse – Cupid

Incognito – Love X Love Who Needs Love Remixes

Myślisz – Incognito – mówisz – pasja jednego człowieka i koloryt muzyczny wielu członków zespołu… Ta pasja, ten sen, to marzeni Jean-Paula ‘Bluey’ Maunicka.
Od czasu powstania zespołu – czyli roku 1981, wielu muzyków kształtowało brzmienie Incognito. Raczej bez koncentrowania się na indywiduach, każdy jest równomiernie nagradzany za swój wkład. Jak mówi sam Bluey, to promuje i zachęca muzyków a z drugiej stronie uczy nas pokory i dzielenia się, czego często brakuje w innych zespołach.

Żeby oddać hołd wszystkim którzy “przewinęli się” przez zespół, postanowiliśmy sprawdzić dokładnie kto za co był lub jest odpowiedzialny:

Główni wokaliści
Christopher Ballin, Chyna, Imaani, Dianna Joseph, Jocelyn Brown, Joy Malcolm, Karen Bernod, Kelli Sae, Linda Muriel, Mark Anthoni, Maysa Leak, Pamela Anderson, Xavier Barnett

Chórki
Barry Stewart, Bernita Turner, Charlise Rockwood, Claudia Fontaine, Elizabeth Gray, Elizabeth Troy, Lennox Cameron, Ogadinma Umelo, Paul Lewis, Ray Simpson, Sarah Brown, Sophia Jones, Valerie Etienne, Veronique DeMargary

Gitary
Jean-Paul ‘Bluey’ Maunick

Bas
Alpheus Little, Julian Crampton, Paul ‘Tubbs’ Williams, Randy Hope-Taylor

Klawisze
Gary Sanctuary, Graham Harvey, Jim Watson, Michael Gorman, Peter Hinds, Ski Oakenfull

Perkusje
Andy Gangadeen, Gavin Harrison, Matthew Stuart, Richard Bailey, Chris Joris, Daniel Sadownick, Karl Vandenbossche, Louis Jardin, Maxton ‘Gig’ Beesley Jr., Snowboy, Thomas Dyani-Akuru

Trąbki
Alexander Pope Norris, Anthony Kadleck, Basilo Marquez, Dominic Glover, Donald Downs, Duncan McKay, Gerard Presencer, Greg Gisbert, Julio Enrique Padron, Kevin Robinson, Tim Hagans

Saksofony
Adrian Ravell, Bud Beadle, Chris DeMargary, Denys Babtiste, Ed Jones, Irving Acao, Jason Yarde, Patrick Clahar, Ray Carless, Roman Filiu, Ronnie Cuber, Snake Davies, Tim Ries

Flety
Ken Hitchcock, Ed Xiques, Rowland Sutherland

Trombone
Adrian Fry, Avi Lebo Leibovich, Charles Gordon, Fayyaz Virji, Jimmy Bosch, Mark Nightingale, Matt Coleman, Michael Davies, Richard Edwards, Winston Rollins

Programowanie
Alex Rizzo, Daniel ‘Venom’ Maunick, Ray Hayden, Richard Bull, Simon Cotsworth, Tyrrell

Strings

Aaron Stowlow, Alexander Vselensky, Barry Finclair, Diane Monroe, Ellen Blair, Elliot Rosoff, Ivan Hussey, Jean Ingraham, Kurt Briggs, Kurt Coble, Marion Pinheiro, Marshall Coid, Ming Yeh, Myra Segal, Paul Woodiel, Rebekah Johnson, Rudy Perrault, Sandra Billingslea, Sanford Allen, Sara Loewenthal, Sheila Reinhold, Stanley Hunte, Stephen Hussey, Winterton Garvey, Xin Zhao, Yolisa Phale, Yuri Vodovoz

Głosy
Carlos ‘Soul Slinger’, Claudia Rey, People of the Earth

Tyle o zespole… dorobek którego został zremiksowany na nowo. No bo jeszcze bardziej latynoski charakter ma “Cada Dia” (Day By Day) w remiksie Yukihiro Fukutomi.

Can’t Get You Out of My Head w remiksie the Trunkfunk Remix, to z kolei wolniej bujający utwór przypominający mi swoim rytmem “The Child” Alexa Gophera. Rytmem, ale na pewno nie wokalem. Mocnym , zdecydowanym, za kobiecym – więc wysublimowanym zarazem. Numer piąty czyli “Who needs love” w wersji L.B.B. Emeralda rozpoczyna się pętlą perkusyjną niezmiernie przypominającą dźwięki pochodzące z płyt De La Soul. Później już jednak dzięki miękkim klawiszom, utwór staje się bardziej “mellow”. Trąbki natomiast budzą nas od czasu do czasu z tego rozluźnienia jazzy-house…

Zupełnie inna historia ma miejsce w przypadku deep’owego Incognito w “Byrd Plays”. Z resztą, sama nazwa wykonawcy – Deep Sky – daje do myślenia. Powtarzające się, lekko nawet monotonne akordy, przeplatane delikatnym stukotem bębenków i rozleniwionymi chórkami z ciągle obecnym echem. To w skrócie właśnie Byrd Plays, który idealnie nadaje się na muzyczne tło do chilloutu nad morzem.

Orzeźwienie przychodzi bardzo szybko… w postaci Stone Cold Heart gdzie Soul Bossa Trio spotyka Dazzle-T & Quicky Remix. Początkowe downtempo, przeradza się w jazzowo-drum’n'bassową bombę z opóźnionym wokalem. Tutaj dopiero można chyba dostrzec jak bardzo urokliwym do remiksowania materiałem są utwory Incognito. Wszystko płynie, kolejne takty idealnie pasują do poprzednich, są ich rozwinięciem, wokalistki jedynie dodają muzyce pieprzu, nie zakłócając zupełnie przyjemności słuchania.

Parov Stelar

Człowiek legenda – tak będzie się o nim mówiło, mam nadzieję. Cudowne dziecko deków.

Dj, producent, z pochodzenia Austriak, tam też mieszkający, posiadający swój band – a więc prawdziwie koncertujący, obecnie w całej Europie. Był równiez u nas w Polsce, dał koncer w Melodii w 2007 r. w maju, warszawskim klubie, ze świetnym powodzeniem – mega impreza. Dlaczego? To przez jego muzykę. To jest cos nowatorskiego, czego przyznam się szczerze nie było jeszcze na rynku muzycznym w ogóle. Wpadł mi w rączki poprzez mojego kolegę Dj-a, który tak naprawdę jako jeden z pierwszych go odkrył, na samym początku jego kariery producenckiej. Więcej o jego biografii nie zanudzam Was.

Muzyka, którą tworzy – to powrót do lat 20-30 XX wieku; to ujmujące jak cudownie potrafi połączyć piekny wokal żeński z ‘charlestonem’, nuta jazzowa, ‘breakbeatem’, ‘popem’ ‘electro’ w płynną, łatwą, bitową całość. Mówi się, że taki splot muzycznych brzmień nie jest łatwy – ale on potrafi ulepic z tego cudownie przyswajalną i piękną brzmieniowo konstrukcję muzyczną. Gdy gram jego utwory, każdy jest pod wrażeniem..To mówi samo za siebie. Zresztą trzeba tego posłuchać.

Parov Stelar – Chambermaid Swing

Oto oni;

Parov Stelar & BAND

Parov wspólpracuje ze znakomitymi wokalistami, tj.: Kristina Lindberg (Laine), Gabriella Hänninen, Lilja Bloom i Luke (Music for dreams). Wydał jak dotąd i aż 12 albumów; najnowszy ‘Flame of Fame EP -out now!’, ‘Sugar’, ‘Rock for love’, ‘Charleston Butterfly’, ‘Wanna Get’, ‘A night in Torino’, ‘Get up on Your feet’, ‘Make my day’, ‘Spygame’, ‘KissKiss’, ‘Shine’, ‘Move on!’. Według mnie każdy jest bardzo dobry, inny, nowatorski. Wśród nich najbardziej ujmujący i pierwszym dla mnie jest ‘A night in Torino’ i oto jego track lista:

a1. A Night in Torino

b1. Rude Boys

b2. Swingbreaks

Parov – Czekamy na więcej, na więcej koncertów, wszystkiego !!!

Pinnawela – Soulahili

Ben Westbeech – Welcome to the best years of your life

Ben Westbeech to DJ. Ale do tego faktu wrócimy później… Dla nas, ważniejsze jest obecnie to, że jest producentem i wokalistą, pochodzącym z Bristolu, a obecnie mieszkającym w Londynie. Edukowany jako wokalista i wiolonczelista, czerpie inspiracji głównie z muzyki latynoskiej, house’u, jazzu, czy hip hopu.

Historia jego “wypłynięcia” rozpoczyna się w chwili, gdy swój pierwszy singiel “So good today” wręcza koleżance w Londynie. Jakiś czas później znany Gilles Peterson, gra już ten numer w swojej audycji, a dwa miesiące później proponuje Benowi dołączenie do Brownswood Recordings. A album “Welcome To The Best Years Of Your Life” ukazuje się na tej właśnie wytwórni w marcu 2007.

Przyznam szczerze, że jego płytę nabyłem pod wpływem impulsu. Dopiero później poznałem historię z Gillesem i Brownswood. To co wtedy, przy zakupie, jak i obecnie urzeka mnie niesamowicie w płycie “Welcome To The Best Years Of Your Life” to bardzo udane mieszanie stylów, które Benowi udaje się wykonywać podczas całej płyty. I do tego z jaką finezją! Mamy melancholiczny broken beat, odrobinę nu jazzu. Mamy też drum’n'bassowy hit “Closer”, a nawet, “Get Silly” o bardzo mocno latynoskich korzeniach muzycznych. Jeżeli wyda Wam się, że znacie melodię z utworu “Gangstars Paradise” – to zgadza się. Z tym jedynie drobnym szczegółem, że Coolio również delikatnie mówiąc “zapożyczył” parę akordów od innego muzyka…

No ale wracając do Bena – wielce utalentowanego Brytyjczyka. Jego styl… to lekko melancholijne jazzowanie, teksty nakazują pozytywnie patrzeć w przyszłość, skupiać się na najważniejszych sferach życia – muzyce, miłości i przyjaciołach. Wokalnie, dominuje Ben, oraz Ben w chórkach. Nie uraczycie na płycie gościnnych występów Kolegów z branży. Ale może i lepiej… Zapewne następna płyta będzie dobrym pretekstem do współpracy.

Obecnie Ben jeździ po Świecie dając koncerty, jak i występując ze swoimi setami didżejskimi. Jego utwory są bardzo chętnie remiksowane, a gotowe remixy już, jak i wersje jak najbardziej oryginalne, równie chętnie są wkładane do toreb didżejskich na całym globie.

Szanowny Panie Ben… Witamy w najlepszym okresie życia.

1.			“Welcome”
2.			“So Good Today”
3.			“Get Silly”
4.			“Bright Future”
5.			“Nothing Else”
6.			“Gotta Keep On”
7.			“Taken Away From”
8.			“Grey Skies”
9.			“Stop What You’re Doing”
10.			“Dance With Me”
11.			“Get Closer” (feat Die)
12.			“Hang Around”
13.			“Pushrman”
14.			“In/Out”
15.			“Beauty”

Omar – Sing (If You Want To)

Równo rok temu już, wybierając się zupełnie rekreacyjnie do Londynu, moja przenośna porcja muzyki na drogę została poważnie odświeżona. Wtedy akurat, był to album Ushera, parę setów didżejskich od znajomych – w tym – rewelacyjnie rewolucyjny dj Snack. Ale dziś właśnie, dojrzałem chyba w końcu, żeby napisać o płycie artysty, którego twórczość towarzyszy mi nadal. Omar i Sing (If You Want To), to olbrzymia porcja pozytywnych hip hopowo – soulowych wibracji, z wysp. Historia tej postaci jest dość niesamowita, a zarazem chyba dość codzienna, jak przystało na muzyka. Otóż płyta “Sing” jest owocem pięcioletniej przerwy Omara, podczas której zbudował od podstaw swoje studio, założył własną wytwórnię no i oczywiście… koncertował jak szaleniec.

W kwietniu 2006 roku, oficjalnie na rynku pojawił się więc kolejny, dojrzały, przemyślany album “Sing (If You Want To)”. Wytwórnia, to Ether Music. Od pierwszych utworów – jak nastrojowy “Lift Off” – czuć emocje, towarzyszące artyście. Nie jest to kiczowaty r’n'b, czy ckliwy pseudo soul. Równie roztapiający jest tytułowy “Sing (If You Want To)“, w którym możemy usłyszeć delikatną, kobiecą rękę (głos?) Angie Stone, która w przeszłosci nie raz wymieniała Omara w licznych wywiadach, a nawet nagrała swoją wersję jego utworu “Little Boy”. Angie pojawia się również na bardziej funkującym “Stylin‘”.

Współpraca Omara z Commonem podczas nagrywania “Electric Circus”, była pewnie dobrym pretekstem, aby teraz, zwrócić się o pomoc do “świadomego hip hopowca”.

Wracając do Pań – wspaniała Estelle, wspiera Omara w “Lay It Down“, a świeża JC Bentley płynie w uroczy sposób razem z “Be A Man”, który wydaje się być utworem o mocno latynoskich inspiracjach. No właśnie, inspiracje.

Dla olbrzymiej chyba liczby muzyków, wspaniałą inspiracją jest Stevie Wonder. A Omar, trzeba to przyznać, musi mieć mówić o niesamowitym szczęściu. No bo nie każdemu, Stevie mówi – “Stary, od kiedy usłyszałem “There’s Nothing Like This back” jestem Twoim fanem. Jeżeli będziesz potrzebował mojej pomocy – daj cynk.”. I tak po 14stoletnim oczekiwaniu, pewnego dnia Stevie dzwoni i oznajmia że jest w Mieście, a wynikiem gorącej jam session, jest utwór mega funkujący kocur “Feeling You“.

Omar towarzyszył mi podczas dość emocjonującej podróży do Londynu, teraz jest u mnie w domu kilka razy w miesiącu. Czasami zanim wyjdę do klubu, lub jak zwijam się rano do pracy. Wy dajcie szansę dojrzałemu wokaliście i producentowi ze znajomościami w branży i wpuście go do domu a nie zawiedziecie się i tak jak ja, zostaniecie jego fanami. Aha. Gratulacje z powodu narodzin dwóch bliźniaków Panie Omar.

Outlines – Listen to the drums

(Sonar Kollektiv Germany)
Paryż. Francja.
Po olbrzymim sukcesie, w sumie pirackiego tłoczenia “Just a little lovin’” było cicho przez dłuższy czas. Ale teraz, Outlines powrócili.
Genialny wokal, to oczywiście Irfane. W wersji oryginalnej, znajdziecie przyjemne elementy afrobeatu, z drobną pomocą trąbek z Fat Freddys Drop. Ekipa Jazzanova, w swoim remiksie natomiast, poszła w stronę przestrzennych, elektronicznych brzmień. Jednak, modne ostatnio określenie “dźwięki z Detroit” w odniesieniu do tego numeru to lekka przesada.
Irfane Khan, Roskow Kretschmann & Claas Brieler. Jak dla mnie zestaw całkiem elegancki. Przyjemny groover.
Wrzuć to między miękkie, ale rozkręcające się deep house’owe sprężyny, a selekcja zadziała.

Paul Anka / Moondog – Wonderwall / Smells Like Teen Spirit / Birds Lament

(djazz)
Jazzowe wokalne covery znanych numerów pochodzących z zupełnie różnych gatunków… “Numer” płyty to zdecydowanie big bandowy potwór – “Wonderwall” czyli cover klasyka Oasis, z genialnym Paulem Anka. Gwarantowane szaleństwo parkietowe już w wielu dobrych klubach Polski. Wrzucać na talerze późno po północy. Na marginesie, kawałek z torby z płytami Enviego z Niewinnych Czarodzieji.
Na stronie B Michael Jackson i “The Way You Make Me Feel” załapał się na nową, jazzową wersję, która według niektórych brzmi lepiej niż oryginał, oraz “Birds Lamenti” czyli numer, z którego samplował Mr Scruff dla “Get A Move On”.

TIMBALAND & MAGOO – Under Construction 2

(Umvd Labels)
Ten koleś, który z resztą całkiem zasłużenie przechwala swoje producenckie umiejętności i gust to Timothy Z. Mosley.
Producent, raper, kompozytor, który urodził się w 1971 roku zaciera granice pomiędzy hip hopem, r’n'b i muzyką taneczną. Nie raz już stało się, że muzyczna przestrzeń którą swoją produkcją stworzył Timbaland, przyćmiła produkt marketingowy, jakim byli wokaliści, dla których utwór był pisany.
To dzięki ciekawym aranżacjom, unikatowym instrumentom i orgyinalnym samplom, zdobył uznanie i możliwość współpracy z Jay-Z, Justinem Timbarlakiem, Nelly Furtado czy Missy Elliot.
Na płycie możemy znaleźć przekrój możliwości i stylów muzycznych Timbalanda – od nastrojowych Indian Flute z Raje Schwari i genialną melodią lub samplem fletu, przez bujający Leavin’ z Attitude (opowieść o ciągle podróżujących raperach…), po genialne połączenie elektronicznych brzmień, ze znanym z Harbiego Hancocka samplem “scratch” i mocno kopiącym w dupę bitem. wszystko subtelne, ale wyciągające na parkiet, poskładane, dopasowane, ale mimo to hulaszcze, i szalone.
Timba dodał do tego “Naughty Eye” z Sebastianem i Schwari – prawie pełnoprawny, imprezowo-reggeatonowy numer, oraz “N 2 Da Music” ze słodką Brandy, i dostaliśmy w efekcie świetną płytę “Under Constuction 2″, która moim zdaniem powinna być “a must have” na liście początkujących producentów, fanów hip hopu lub r’n'b, czy po prostu tych którzy cenią dobre, nie oczywiste dźwięki.

SLOPE – Slope Is Dope

(Sonar Kollektiv Germany)
Mówisz: Slope. Myślisz: elektronika?
Pierwsze skojarzenie… powiedzmy, że jest trafne. Jednak muzyczne zainteresowania i wydawnictwa didżejsko-producenckiego duetu nie zatrzymują się tylko na syntetycznych brzmieniach z syntezatorów. Od ponad dziesięciu już lat, Daniel Paul i Honesty wiążą muzyczne wpływy house, hip hopu, broken beats, i co bardzo ważne, duszy, czyli soul. Niesamowity album “Komputa Groove”, wcześniej “M”, i wiele kolaboracji na przykład, z Clarą Hill, już przed przesłuchaniem płyty zdają się podpowiadać “Slope Is Dope”.
Igła. Start.
Od razu, na początek, oszczędny ale poruszający biodra bas. To Studio R – Clapz.
Numer ten, wydaje się być futurystyczno-funkowym zapędem producentów “Phenomenon” LL Cool J’a. Dostajemy, jak zwykle od SLOPE, wyraźny bit, który prowokuje do wyjścia na floor i piękna w prostocie melodię z rapem. Na rozgrzewkę, jak znalazł.
Na czarnej płycie, numer kolejny, to wokalna orgietka z chórkami Ovasoul 7, czyli “Ain’t Nothing Like This Feeling” (Charles Webster’s 115 bpm mix).
Po odwróceniu na plecy pierwszego z dwóch dysków, dostajemy “Daylight” od 1Luv w remiksie, Slope, oczywiście.
Na początku zapowiadało się na mocne podobieństwo do “Good Life” od Inner Circle. Jednak “Daylight” jest zdecydowanie bardziej deep i bogaty w bas.
Wszystko tu jest wymierzone, dopasowane, może nawet… łatwe do przewidzenia? Jednak nadal, urzekające.
Ta płyta nie była by kompletna, bez “Basscheck”, dobrego kota, który zrobił furrorę w audycjach radiowych, na parkietach, zarówno w Europie jak i w Polsce. Na płycie nie znalazł się jednak orginał, a prawie ambientowy, Forss Alternative Remix, również urzekający. Na koniec… piękny, melancholijny utwór “Find Our Love”, w wersji Volker Meitz Acoustic Replay. Mamy płynący bas, i klawisze, rodem z “Moon Safari” Air. Dwoma słowami – urzekająca piosenka, nie tylko dla zakochanych.
Reasumując.
Slope is dope.